Pluton łącznikowy nr 12

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pluton łącznikowy nr 12
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy por. rez. pil. Jan Kaleta
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Lwów
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Podległość Odwód Naczelnego Wodza
RWD-8 – samolot łącznikowy

Pluton łącznikowy nr 12pododdział lotnictwa łącznikowego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Pluton nie występował w organizacji pokojowej wojska. Był jednostką formowaną na podstawie planu mobilizacyjnego „W”, w I rzucie mobilizacji powszechnej. Jednostką mobilizującą był 6 Pułk Lotniczy we Lwowie[1][2].

Formowanie jednostki plutonu rozczęto 31 sierpnia 1939 roku, pierwszego dnia mobilizacji powszechnej, na lotnisku Skniłów[a]. Pododdział został zorganizowany według „etatu” L.3085/mob.org. – organizacja wojenna plutonu łącznikowego o stanie 14 żołnierzy, w tym 1 oficera, 6 podoficerów i 7 szeregowców[3]. Na wyposażeniu plutonu znajdowały się trzy samoloty szkolne RWD-8. Dowódcą plutonu był porucznik rezerwy pilot Jan Kaleta[4].

Zgodnie z przyjętym Ordre de Bataille lotnictwa i OPL pluton miał wejść w skład Odwodu Naczelnego Wodza[5].

W czasie kampanii wrześniowej pluton został oddany do dyspozycji dowódcy Brygady Bombowej[6]. Według niepotwierdzonych relacji jego piloci latali na korzyść X i VI dywizjonu bombowego[7].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Pawlak, Polskie eskadry ..., s. 249 podał, że pluton został sformowany w mobilizacji niejawnej w dniach 24-31 sierpnia 1939 r. na bazie eskadry treningowej 6 plot.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ..., s. 465.
  2. Pawlak 1982 ↓, s. 249.
  3. Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ..., s. 1096. Z historii polskiego lotnictwa wojskowego 1918-1939, s. 600, 604.
  4. Pawlak 1991 ↓, s. 443.
  5. Adam Kurowski, Lotnictwo polskie w 1939 roku, s. 65.
  6. Pawlak 1991 ↓, s. 442.
  7. Pawlak 1982 ↓, s. 250.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Bartel, Jan Chojnacki, Tadeusz Królikiewicz, Adam Kurowski, Z historii polskiego lotnictwa wojskowego 1918-1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1978.
  • Adam Kurowski, Lotnictwo polskie w 1939 roku, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1962.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1991. ISBN 83-206-0795-7.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny „W” i jego ewolucja, Oficyna Wydawnicza „Adiutor”, Warszawa 2010, ​ISBN 978-83-86100-83-5​.