12 Eskadra Wywiadowcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 12 Eskadry Wywiadowczej. Zobacz też: 12 Eskadra – stronę ujednoznaczniającą.
12 Eskadra Wywiadowcza
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 13 kwietnia 1920
Rozformowanie marzec 1939
Dowódcy
Pierwszy kpt. pil. Władysław Jurgenson
Ostatni por. pil. Wojciech Januszewicz
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych lotnictwo Wojska Polskiego
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze
Podległość I Dywizjon Wywiadowczy

12 Eskadra Wywiadowczapododdział lotnictwa rozpoznawczego Armii Wielkopolskiej i Wojska Polskiego II RP.

Historia[edytuj | edytuj kod]

12 lutego 1919 roku na lotnisku Ławica w Poznaniu zorganizowana została 1 Wielkopolska Eskadra Polna. Eskadra posiadała sześć załóg i 7 samolotów poniemieckich. Pierwszym dowódcą został ppor. pil. Wiktor Pniewski.

14 marca pododdział skierowany został na front wschodni pod Przemyśl i operacyjnie podporządkowany dowódcy Grupy Wielkopolskiej, płk. Danielowi Konarzewskiemu. Wraz z 5 i 9 Eskadrą Wywiadowczą utworzyła II Grupę Lotniczą. W czerwcu zluzowana została przez 3 Eskadrę Wielkopolską i wróciła do Poznania. 20 września tego roku stacjonowała w Kisielewiczach, wchodząc w skład I Grupy Lotniczej.

Rozkazem z 13 kwietnia 1920 roku przemianowana została na 12 Eskadrę Wywiadowczą. Wzięła udział w walkach na froncie bolszewickim. 13 sierpnia znajdowała się na lotnisku mokotowskim w Warszawie. W tym czasie uzbrojona była w 6 poniemieckich samolotów rozpoznawczych różnych typów. Na mocy rozkazu z 18 stycznia 1921 roku eskadra stacjonowała w Wilanowie. W maju tego roku jednostka weszła w skład I Dywizjonu Wywiadowczego 1 Pułku Lotniczego w Warszawie. Wiosną 1925 jednostka przemianowana została na 12 Eskadrę Lotniczą. Cztery lata później pododdział po raz kolejny przemianowany został na 12 Eskadrę Liniową. W marcu 1939 eskadra została rozformowana, a jej personel wcielony został do 215 Dywizjonu Bombowego.

Dowódcy eskadry[edytuj | edytuj kod]

  • ppor. pil. Wiktor Pniewski
  • por. obs. Maksymilian Kowalewski (2 I – 3 III 1920)
  • kpt. pil. Władysław Jurgenson (3 III – † V 1920)
  • por. Witold Rutkowski cz.p.o. (V – VI 1920)
  • por. obs. Maksymilian Kowalewski (VI 1920 – 1921)
  • por. pil. Władysław Chramiec (1921–1922)
  • kpt. pil. Aleksander Łaguna (1922 – VII 1923)
  • kpt. pil. Franciszek Rudnicki (VII 1923 – V 1924)
  • kpt. obs. Konstanty Koziełło (V 1924 – IX 1925)
  • kpt. SG pil. Mateusz Iżycki (IX 1925 – VIII 1927)
  • kpt. dypl. SG Franciszek Haberek (VIII 1927 – VI 1928)
  • kpt. pil. Stanisław Skarżyński (VI 1928 – I 1930)
  • por. obs. Marian Sukniewicz (1 II – 25 IV 1930)
  • kpt. obs. Edward Młynarski (25 IV 1930 – 30 IX 1933)
  • kpt. dypl. pil. Jan Koźmiński (30 IX 1933 – 22 XI 1934)
  • kpt. obs. Marian Sukniewicz (22 XI 1934 – 13 VI 1935)
  • kpt. pil. Juliusz Dziewulski (13 VI 1935 – 6 VI 1937)
  • kpt. pil. Stanisław Leszczyński (6 VI 1937 – XI 1938)
  • kpt. obs. Fidelis Łukasik (XI 1938 – III 1939)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1989, ISBN 83-206-0760-4, OCLC 69601095.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]