22 Eskadra Bombowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

22 (2) Eskadra Bombowa[1] - pododdział lotnictwa bombowego Wojska Polskiego II RP.

W dniach 24-26 sierpnia 1939 przeprowadzona została mobilizacja alarmowa 22 Eskadry Liniowej. 26 sierpnia jej rzut kołowy wyruszył na lotnisko Sadków koło Radomia, a następnie skierowany został na lotnisko zapasowe Wsola. Tam też w dniu 31 sierpnia przybył rzut powietrzny.

31 sierpnia eskadra przemianowana została na 22 Eskadrę Bombową i podporządkowana dowódcy Brygady Bombowej, w składzie której walczyła kampanii wrześniowej. Wraz z 21 Eskadrą Liniową (przemianowaną na 21 Eskadrę Bombową) tworzyła II Dywizjon Bombowy Lekki. Jednostka posiadała 10 samolotów PZL.23B Karaś, 1 samolot Fokker F.VIIB/3m i 1 samolot RWD-8.

Obsada personalna eskadry[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca - kpt. pil. Kazimierz Słowiński (do 3 IX)
  • oficer taktyczny - por. obs. Bolesław Nowicki (od 4 IX dowódca eskadry)
  • oficer techniczny - ppor. techn. Stanisław Harasymowicz
  • szef mechaników - chor. techn. Antoni Zientek
  • szef administracyjny - st. sierż. Antoni Lubiak[2])
Piloci
por. Kazimierz Czetowicz
pchor. Grzegorz Bukowiecki
pchor. Józef Janik
pchor. Józef Jeleń

plut.Antoni Domogała

plut. Tomasz Zając
plut. Gustaw Hławiczka
kpr. Franciszek Burghardt
kpr. Józef Feruga[2]
kpr. Witold Foltyn
kpr. Mikołaj Jurcewicz
kpr. Antoni Kosturkiewicz
kpr. Feliks Marek
kpr. Gerard Schmidt
Obserwatorzy
por. Stanisław Walkow
ppor. Tadeusz Kalinowski
ppor. Stanisław Marian Wójcik
ppor. Władysław Żupnik
pchor. Wacław Grandys
pchor. Zbigniew Groyecki
pchor. Jan Klimek
pchor. Zygmunt Smolik
pchor. Mariusz Wodzicki
pchor. rez. Józef Faber
Strzelcy samolotowi
kpr. Jerzy Biskup
kpr. Ignacy Władysław Gacoń
kpr. Stanisław Kapturkiewicz
kpr. Stanisław Korytowski
kpr. Władysław Nowak
kpr. Kazimierz Podgórski
kpr. Andrzej Ustupski
st. szer. Wilhelm Materla

Działania bojowe we wrześniu 1939[edytuj | edytuj kod]

3 września
PZL P.23 pilotowany przez Gustawa Hławiczka (razem obserwatorem Tadeuszem Kalinowskim i strzelcem Andrzejem Ustupskim) po ataku na kolumny pancerne została zaatakowana przez Bf-109 z 2./JG 77 (Lt. Karl-Heinz Nordmann) i zestrzelony. A. Ustupski zginął przy lądowaniu, T. Kalinowski zmarł w szpitalu 18 września, G. Hławiczka doznał obrażeń[3]. Z lotu bojowego nie powrócił także samolot zestrzelony nad Wojciechowem. Poległych lotników: ppor. pil. Józefa Jelenia, ppor. obs. Władysława Żupnika oraz kpr. strz.sam. Stanisława Kapturkiewicza pochowano w Oleśnie woj. opolskie. W miejscowości znajduje się poświęconych ich pamięci pomnik[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W literaturze przedmiotu jednostka występuje w składzie II Dywizjonu Bombowego Lekkiego jako 2 lub 22 Eskadra Bombowa.
  2. a b Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 128.
  3. Luftwaffe w Oels
  4. Pomnik lotników w Olesnie http://www.olesno.pl/obiekt/pomnik-lotnikow-polskich-

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.