32 Eskadra Rozpoznawcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
32 Eskadra Rozpoznawcza
32 Eskadra Liniowa
Ilustracja
Znak malowany na samolotach eskadry
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie sierpień 1939
Rozformowanie wrzesień 1939
Działania zbrojne
II wojna światowa: kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Sokolniki
Rodzaj sił zbrojnych lotnictwo Wojska Polskiego
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze
Podległość Armia Łódź

32 eskadra rozpoznawczapododdział lotnictwa Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

32 esk rozp.png

W sierpniu 1939, w czasie mobilizacji alarmowej, 32 eskadra liniowa przemianowana została na 32 eskadrę rozpoznawczą. W kampanii wrześniowej 1939 walczyła w składzie lotnictwa Armii „Łódź"[1].

Eskadra ta poniosła ciężkie straty bojowe. Wynikało to z bardzo trudnego obszaru działania eskadry (niemiecka OPL) oraz położenia lotnisk polowych zbyt blisko linii frontu, co spowodowało liczne zestrzelenia „Karasi” przez osłaniające niemieckie myśliwce Messerschmitt Bf 109.

Imię eskadry nosi Szkoła Podstawowa w Walichnowach.

Personel eskadry[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo[2]
  • dowódca: kpt. obs. Mieczysław Ryszkiewicz
  • Oficer takt. oper. eskadry: por. obs. Bronisław Wojciechowicz
  • Lekarz eskadry: plut. pchor. rez. lek. Olech Szczepski
  • Oficer techniczny eskadry: ppor. techn. Teodor Dachowski[3]
  • Szef mechaników: majster wojsk. Józef Szałaga
  • Szef admin. eskadry: st. sierż. Feliks Słociński
Obserwatorzy[3]
  • por. Karol Gębik
  • por. Wiktor Jankowiak
  • por. Bogdan Ławreńczuk
  • por. Edward Maliszewski
  • por. Alfons Nowak
  • ppor. Jan Bruski
  • ppor. Ludwik Dembek
  • ppor. Sylwester Jerzy Godlewski
  • ppor. Józef Kuliński
  • pchor. Adam Kandziora
  • pchor. Juliusz Józef Szabuniewicz
  • pchor. rez. Czesław Maślankiewicz
Piloci[3]
  • por. Tomasz Szymoński
  • ppor. Eugeniusz Ebenrytter
  • pchor. Stanisław Marcisz
  • sierż. Wojciech Gintrowski
  • plut. Czesław Kruszewski
  • plut. Henryk Trybulec
  • kpr. Edward Kościelny
  • kpr. Stanisław Kowalczyk
  • kpr. Henryk Rejak
  • kpr. Bolesław Szczepański
  • kpr. Tadeusz Westfal
Strzelcy pokładowi[3]
  • kpr. Andrzej Bylebył
  • kpr. Henryk Dubisz
  • kpr. Henryk Gębicki
  • kpr. Kazimierz Hadyniak
  • kpr. Jan Macudziński
  • kpr. Marian Mroziński
  • kpr. Józef Nitzke
  • kpr. kazimierz Tyrakowski
  • kpr. Antoni Walczak

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Koliński 1978 ↓, s. 90.
  2. Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 161.
  3. a b c d Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 162.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.