XVI Brygada Kawalerii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
XVI Brygada Kawalerii
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1924
Rozformowanie 1930
Nazwa wyróżniająca nie posiadała
Patron nie posiadała
Tradycje
Święto nie obchodziła
Nadanie sztandaru nie posiadała
Dowódcy
Pierwszy płk Gwido Poten
Ostatni płk Cyprian Bystram
Działania zbrojne
nie uczestniczyła
Organizacja
Dyslokacja garnizon Lwów
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk kawaleria
Podległość 4 Dywizja Kawalerii

XVI Brygada Kawalerii (XVI BK) – brygada kawalerii Wojska Polskiego II RP.

Historia Brygady[edytuj]

XI Brygada Kawalerii została sformowana w czerwcu 1924 roku, w wyniku wprowadzenia nowej, pokojowej organizacji kawalerii. Brygada wchodziła w skład 4 Dywizji Kawalerii, a jej dowództwo stacjonowało we Lwowie. Pierwszym dowódcą brygady został mianowany pułkownik Adam Kiciński, lecz stanowiska nie objął. 13 lipca 1924 roku Minister Spraw Wojskowych pozostawił pułkownika Kicińskiego na stanowisku dowódcy X Brygady Kawalerii, a na stanowisko dowódcy XVI Brygady Kawalerii wyznaczył pułkownika Gwido Potena[1][2]. W skład brygady włączony został 14 Pułk Ułanów Jazłowieckich z dotychczasowej VI Brygady Jazdy oraz 6 Pułk Strzelców Konnych, który w latach 1921-1924 należał do jazdy dywizyjnej i był podporządkowany bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie, a pod względem wyszkolenia inspektorowi jazdy Nr III we Lwowie, generałowi brygady Aleksandrowi Pajewskiemu[3].

Na podstawie rozkazu L.dz. 587/tjn. org. Biura Ogólno Organizacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych z 28 marca 1930 roku o III fazie reorganizacji XVI Brygada Kawalerii została rozwiązana. 14 Pułk Ułanów Jazłowieckich został włączony w skład 6 Samodzielnej Brygady Kawalerii, a 6 Pułk Strzelców Konnych w skład 2 Samodzielnej Brygady Kawalerii.

Obsada personalna dowództwa[edytuj]

Dowódcy brygady:

Oficerowie sztabu:

  • rtm. Bohdan Mieczysław Zaremba (p.o. 1924[6])
  • rtm. Andrzej Pilawitz (1928[7])

Skład[edytuj]

Przypisy

  1. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 53 z 5 czerwca 1924 roku, s. 309.
  2. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 66 z 13 lipca 1924 roku, s. 383.
  3. Almanach oficerski na rok 1923/24, zeszyt 2, oprac. zb., Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, Warszawa 1923, s. 30, 43, 57-58.
  4. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 28 stycznia 1928 roku, s. 24.
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 89.
  6. Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 85.
  7. Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 332, 350.

Bibliografia[edytuj]

  • Giętkowski Mirosław, Artyleria konna Wojska Polskiego 1918-1939, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2001, ​ISBN 83-7174-823-X​.
  • Tadeusz Wawrzyński, Akta dowództw dywizji i brygad kawalerii 1919–1939, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 5, Centralne Archiwum Wojskowe, Warszawa 1973.