3 Dywizja Kawalerii (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 3 Dywizji Kawalerii okresu II RP. Zobacz też: 3 Dywizja Kawalerii - stronę ujednoznaczniającą.
3 Dywizja Kawalerii
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1924
Rozformowanie 1929
Dowódcy
Pierwszy gen. bryg. Jan Sawicki
Ostatni gen. bryg. Józef Tokarzewski
Organizacja
Dyslokacja Poznań
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk kawaleria

3 Dywizja Kawalerii (3 DK) – wielka jednostka kawalerii Wojska Polskiego II RP.

Historia Dywizji[edytuj | edytuj kod]

3 Dywizja Kawalerii powstała w 1924 roku w wyniku reorganizacji jazdy samodzielnej, którą równocześnie przemianowano na kawalerię.

Na przełomie lat 1929–1930 dokonano reorganizacji kawalerii. W jej drugim etapie, rozkazem z 29 marca 1929 roku, rozwiązano 3 Dywizję Kawalerii wraz z VII, XIV i XV Brygadą Kawalerii i 8 Samodzielną Brygadą Kawalerii. W ich miejsce utworzono Brygadę Kawalerii „Poznań” i Brygadę Kawalerii „Toruń”[1].

Organizacja pokojowa dywizji[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna Dowództwa 3 Dywizji Kawalerii[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy dywizji
Dowódca artylerii konnej dywizji kawalerii
  • płk art. Konstanty Adamowski (od 1 VI 1924)
Szefowie sztabu
  • mjr SG Paweł Żółtowski[2] (1 VII[3] – 10 IX 1924 → 15 puł[4])
  • mjr SG Marian Słoniński (od 10 IX 1924[5])
  • mjr dypl. Józef Pętkowski (do 27 IV 1929 → szef sztabu BK „Poznań”[6])

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Giętkowski 2001 ↓, s. 75.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 107 z 18 października 1925 roku, s. 574, mjr SG Paweł Żółtowski z dniem 31 sierpnia 1925 roku został przeniesiony do rezerwy.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 68 z 19 lipca 1924 roku, s. 394.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 96 z 20 września 1924 roku, s. 533.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 96 z 20 września 1924 roku, s. 535.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 127.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]