Grupa Operacyjna Jazdy generała Jana Sawickiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grupa Operacyjna Jazdy
generała Jana Sawickiego
Historia
Państwo

 II Rzeczpospolita

Sformowanie

1920

Rozformowanie

1920

Dowódcy
Pierwszy

gen. Jan Sawicki

Działania zbrojne
Wojna polsko-bolszewicka
bitwa pod Kamionką Strumił. (10–14 VIII 1920)
Organizacja
Podległość

3 Armia (VIII 1920 -)

Bitwa kamionka 1920.png

Grupa Operacyjna Jazdy generała Jana Sawickiegozwiązek operacyjny Wojska Polskiego z okresu wojny polsko-bolszewickiej.

Formowanie i walki[edytuj | edytuj kod]

W okresie działań odwrotowych na Ukrainie utworzono grupę jazdy gen. Jana Sawickiego w składzie Dywizja Jazdy i dotychczas samodzielna 3 Brygada Jazdy. Jej zadaniem było nie dopuścić do przerwania frontu przez 1 Armię Konną Siemiona Budionnego. Grupie jazdy gen. Sawickiego nie udało się powstrzymać natarcia 1 Armii Konnej. Dysponowała ona zbyt szczupłymi siłami. Popełniono też błędy w dowodzeniu jednostkami kawalerii[1].

W związku z zagrożeniem, jakie nadal stanowiła konnica Budionnego, rozkazem Naczelnego Dowództwa WP L. dz. 7710/1 z 2 lipca 1920 utworzono wzmocniono Grupę Operacyjną Jazdy. Dowódcą grupy wyznaczony został gen. Jan Sawicki, a obowiązki szefa sztabu powierzono ppłk. Marianowi Przewłockiemu[2]. Tworzyły ją: 1 Dywizja Jazdy płk. Juliusza Rómmla w składzie 4. i 6 Brygada Jazdy i 2 Dywizja Jazdy płk. Władysława Okrzy-Orzechowskiego w składzie 1. i 7 Brygada Jazdy oraz występująca samodzielnie 3 Brygada Jazdy[1]. W rejonie Zamościa powstawały nowe jednostki. Jako pierwszą zorganizowano nową 4 Brygadę Jazdy której dowodzenie 12 lipca objął płk Gustaw Orlicz-Dreszer. Nową 1 Brygadą Jazdy miał dowodzić płk Janusz Głuchowski. Zamysł rozgromienia wojsk Budionnego nie powiódł się, a do tego Grupa Operacyjna poniosła duże straty. Została rozwiązana rozkazem dowództwa Frontu Południowo-Wschodniego nr 9 z 4 sierpnia 1920[3].

W trakcie bitwy pod bitwa pod Radziechowem, w godzinach wieczornych 12 sierpnia do sztabu dywizji nadszedł rozkaz z Naczelnego Dowództwa WP. Na jego podstawie nastąpiło rozwiązanie Grupy Operacyjnej Jazdy. Z dziewięciu pułków ułanów zostały utworzone trzy brygady zespolone w nowej 1 Dywizji Jazdy pod dowództwem płk. Rómmla[4].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Planowana struktura organizacyjna[2]

Planowano, ze po wcieleniu do tej formacji zapasowych szwadronów będzie liczyć około 7000 szabel.

  • zgrupowanie artylerii konnej [5]
    • Dowództwo Artylerii Konnej – ppłk Leon Dunin-Wolski
    • 2 i 3 bateria 2 dak (w tym dowództwo 2 dak)
    • 1 bateria 3 dak
    • 1 i 2 bateria 4 dak (w tym dowództwo 4 dak)
    • 1 bateria 5 dak
    • 2 bateria 6 dak

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wyszczelski 2006 ↓, s. 132.
  2. a b Nowak 2010 ↓, s. 129.
  3. Wyszczelski 2006 ↓, s. 132-133.
  4. Nowak 2010 ↓, s. 180.
  5. Nowak 2010 ↓, s. 130.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Włodzimierz Nowak: Samhorodek – Komarów 1920. Walki jazdy polskiej z konnicą Budionnego, maj – wrzesień 1920. Warszawa: Bellona SA, 2010. ISBN 978-83-11-11897-3.
  • Janusz Odziemkowski: Leksykon wojny polsko – rosyjskiej 1919 – 1920. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2004. ISBN 83-7399-096-8.