5 Dywizjon Artylerii Konnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
5 Dywizjon Artylerii Konnej
Ilustracja
Odznaka pamiątkowa artylerii konnej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1939
Tradycje
Święto 16 czerwca
Nadanie sztandaru 29 maja 1938
Dowódcy
Pierwszy kpt. Józef Klukowski
Ostatni ppłk Jan Kanty Witowski
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja garnizon Kraków
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 1 Pułk Artylerii Konnej
V Brygada Jazdy
5 Samodzielna Brygada Kawalerii
Krakowska Brygada Kawalerii
Grupa oficerów 5 dywizjonu artylerii konnej z dowódcą Krakowskiej Brygady Kawalerii płk. Zygmuntem Piaseckim (siedzi z prawej). Następnie stoją: por. Stefan Dąbrowski, ppłk Karol Pasternak, mjr Józef Korus
Dywizjon walczył w składzie Krakowskiej Brygady Kawalerii
Armata wz. 02 po przekalibrowaniu stanowiła podstawowe uzbrojenie dywizjonu

5 Dywizjon Artylerii Konnej (5 dak) - oddział artylerii konnej Wojska Polskiego II RP.

5 Dywizjon Artylerii Konnej został sformowany 16 czerwca 1919 roku[1].

Dywizjon stacjonował na terenie Okręgu Korpusu Nr V[2] w garnizonie Kraków, na Zakrzówku, a od wiosny 1939 w Oświęcimiu. W 1921 roku funkcjonował w strukturze 1 Pułku Artylerii Konnej[3]. Pod względem wyszkolenia fachowego dywizjon podporządkowany był dowódcy 5 Grupy Artylerii.
Święto dywizjonu obchodzono 16 czerwca[4].

W kampanii wrześniowej 1939 dywizjon, złożony z trzech baterii i kolumny amunicyjnej, walczył w składzie Krakowskiej Brygady Kawalerii.

Mobilizacja[edytuj | edytuj kod]

Mobilizację w dywizjonie rozpoczęto 25 sierpnia 1939 roku. Brygada otrzymała zadanie osłony północnego skrzydła Armii „Kraków” na osi Woźniki-Zawiercie lub Siewierz. Główna pozycja przesłaniania Kamieńskie Młyny – Ligota – Woźniki. Dywizjon w składzie trzech baterii zajął stanowiska umożliwiające wsparcie obrony na tej pozycji[5].

Kadra dywizjonu[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy dywizjonu
Oficerowie

Obsada personalna we wrześniu 1939[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo
  • dowódca - ppłk Jan Kanty Witowski
  • adiutant - por. Władysław Machnikowski
  • oficer zwiadowczy - ppor. Stanisław Rudnicki
  • oficer obserwacyjny - por. rez. Jan Anioła
  • oficer łączności - por. Władysław Kajzer
  • oficer łącznikowy - ppor. rez. Telesfor Spławski
  • oficer żywnościowy - chor. Stanisław Maciejasz
  • oficer płatnik - kpt. int. Jan Konopka
  • oficer broni - ppor. rez. Franciszek Niedźwiedzki
  • lekarz - por. lek. Antoni Kostarczyk
  • lekarz weterynarii - por. lek. wet. Markowski
  • dowódca kolumny amunicyjnej - por. rez. Jan Adamczyk
1 bateria
  • dowódca - kpt. Stanisław Dąbrowski
  • oficer ogniowy - por. Stanisław Brzoza-Brzezina
  • oficer zwiadowczy - ppor. rez. Wacław Leskiewicz
  • dowódca I plutonu - ppor. Kazimierz Koziorowski
  • dowódca II plutonu - ppor. rez. Parchoł
2 bateria
  • dowódca - kpt. Jan Stradomski
  • oficer ogniowy - por. Józef Frączek
  • oficer zwiadowczy - ppor. rez. Gustaw Potworowski
  • dowódca I plutonu - ppor. rez. Tadeusz Rozwadowski
  • dowódca II plutonu - ppor. rez. Stanisław Gabrych
3 bateria
  • dowódca - kpt. Wacław Gorecki
  • oficer ogniowy - ppor. Bronisław Cieszkiewicz
  • oficer zwiadowczy - ppor. rez. Alfred Wielopolski
  • dowódca I plutonu - ppor. Sergiusz Lohman
  • dowódca II plutonu - ppor. rez. Tadeusz Halecki

Kawalerowie Virtuti Militari[edytuj | edytuj kod]

Żołnierze pułku odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari[11]

Order Virtuti Militari
Trąbka 1 baterii
por. Zygmunt Bohdanowski
kpr. Henryk Dąbrowski
kpt. Ludomir Kryński
bomb. Jan Kryszkiewicz
plut. Tadeusz Malinowski
kpr. Walenty Nowak
por. Witold Płotnicki
wchm. Stefan Siwiec
kpr. Władysław Stępniewski
wchm. Tadeusz Szymański
ppor. Jan Ślósarski
plut. Feliks Winiarczyk

Symbole dywizjonu[edytuj | edytuj kod]

Sztandar
 Osobny artykuł: Polskie sztandary wojskowe.

29 maja 1938 na Błoniach Krakowskich gen. dyw. Juliusz Rómmel wręczył jednostce sztandar ufundowany przez społeczeństwo Oświęcimia[12]. Nadanie sztandaru i zatwierdzenie jego wzoru ujęte zostało w Dzienniku Rozkazów M.S.Wojsk. z 5 maja 1938 nr 6 poz 62

Odznaka pamiątkowa

Od 20 maja 1922 oficerom i żołnierzom mogły być nadawane odznaki pamiątkowe artylerii konnej, wspólne dla wszystkich dywizjonów.

Żurawiejka
 Osobny artykuł: Żurawiejka.

"Jam koszary dawniej miał, - kiedy Papa o mnie dbał."

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Płotnicki 1929 ↓, s. 3, 9.
  2. Almanach oficerski 1923/24 ↓, s. 60.
  3. Giętkowski 2001 ↓, s. 67.
  4. Galster 1975 ↓, s. 87.
  5. Giętkowski 2001 ↓, s. 269.
  6. Płotnicki 1929 ↓, s. 9.
  7. Płotnicki 1929 ↓, s. 29.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 28 stycznia 1928 roku, s. 25.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 21 marca 1928 roku, s. 89.
  10. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 14.
  11. Płotnicki 1929 ↓, s. 30.
  12. Satora 1990 ↓, s. 316.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]