5 Dywizjon Artylerii Konnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
5 Dywizjon Artylerii Konnej
Ilustracja
Odznaka pamiątkowa artylerii konnej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1939
Organizacja
Dyslokacja Kraków
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria konna
Podległość Krakowska Brygada Kawalerii
Grupa oficerów 5 dywizjonu artylerii konnej z dowódcą Krakowskiej Brygady Kawalerii płk. Zygmuntem Piaseckim (siedzi z prawej). Następnie stoją: por. Stefan Dąbrowski, ppłk Karol Pasternak, mjr Józef Korus.

5 Dywizjon Artylerii Konnej (5 dak) - pododdział artylerii konnej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon stacjonował na terenie Okręgu Korpusu Nr V[1] w garnizonie Kraków, na Zakrzówku, a od wiosny 1939 w Oświęcimiu. W 1921 roku funkcjonował w strukturze 1 pułku strzelców konnych[2]. Pod względem wyszkolenia fachowego dywizjon podporządkowany był dowódcy 5 Grupy Artylerii.
Święto dywizjonu obchodzono 16 czerwca[3].

W kampanii wrześniowej 1939 dywizjon, złożony z trzech baterii i kolumny amunicyjnej, walczył w składzie Krakowskiej Brygady Kawalerii.

Mobilizacja[edytuj]

Mobilizację w dywizjonie rozpoczęto 25 sierpnia 1939 roku. Brygada otrzymała zadanie osłony północnego skrzydła Armii „Kraków” na osi Woźniki-Zawiercie lub Siewierz. Główna pozycja przesłaniania Kamieńskie Młyny – Ligota – Woźniki. Dywizjon w składzie trzech baterii zajął stanowiska umożliwiające wsparcie obrony na tej pozycji[4].

Kadra dywizjonu[edytuj]

Dowódcy dywizjonu:

  • mjr Józef Klukowski
  • ppłk Alojzy Tadeusz Schuster (1 XII 1922 - 31 III 1928)
  • ppłk Ludomir Kryński
  • ppłk Karol Pasternak
  • ppłk Jan Kanty Witowski (IX 1939)

Oficerowie:

Obsada personalna we wrześniu 1939

Dywizjon walczył w składzie Krakowskiej Brygady Kawalerii
Armata wz. 02 po przekalibrowaniu stanowiła podstawowe uzbrojenie dywizjonu

Dowództwo

  • dowódca - ppłk Jan Kanty Witowski
  • adiutant - por. Władysław Machnikowski
  • oficer zwiadowczy - ppor. Stanisław Rudnicki
  • oficer obserwacyjny - por. rez. Jan Anioła
  • oficer łączności - por. Władysław Kajzer
  • oficer łącznikowy - ppor. rez. Telesfor Spławski
  • oficer żywnościowy - chor. Stanisław Maciejasz
  • oficer płatnik - kpt. int. Jan Konopka
  • oficer broni - ppor. rez. Franciszek Niedźwiedzki
  • lekarz - por. lek. Antoni Kostarczyk
  • lekarz weterynarii - por. lek. wet. Markowski
  • dowódca kolumny amunicyjnej - por. rez. Jan Adamczyk

1 bateria

  • dowódca - kpt. Stanisław Dąbrowski
  • oficer ogniowy - por. Stanisław Brzoza-Brzezina
  • oficer zwiadowczy - ppor. rez. Wacław Leskiewicz
  • dowódca I plutonu - ppor. Kazimierz Koziorowski
  • dowódca II plutonu - ppor. rez. Parchoł

2 bateria

  • dowódca - kpt. Jan Stradomski
  • oficer ogniowy - por. Józef Frączek
  • oficer zwiadowczy - ppor. rez. Gustaw Potworowski
  • dowódca I plutonu - ppor. rez. Tadeusz Rozwadowski
  • dowódca II plutonu - ppor. rez. Stanisław Gabrych

3 bateria

  • dowódca - kpt. Wacław Gorecki
  • oficer ogniowy - ppor. Bronisław Cieszkiewicz
  • oficer zwiadowczy - ppor. rez. Alfred Wielopolski
  • dowódca I plutonu - ppor. Sergiusz Lohman
  • dowódca II plutonu - ppor. rez. Tadeusz Halecki

Odznaczeni srebrnym krzyżem Orderu „Virtuti Militari” V klasy

Spis utworzony na podstawie "Zarys historji wojennej 5-go dywizjonu artylerii konnej" s. 31

Order Virtuti Militari
Trąbka 1 baterii
por. Zygmunt Bohdanowski
kpr. Henryk Dąbrowski
kpt. Ludomir Kryński
bomb. Jan Kryszkiewicz
plut. Tadeusz Malinowski
kpr. Walenty Nowak
por. Witold Płotnicki
wchm. Stefan Siwiec
kpr. Władysław Stępniewski
wchm. Tadeusz Szymański
ppor. Jan Ślósarski
plut. Feliks Winiarczyk

Symbole dywizjonu[edytuj]

Sztandar
29 maja 1938 na Błoniach Krakowskich gen. dyw. Juliusz Rómmel wręczył jednostce sztandar ufundowany przez społeczeństwo Oświęcimia. Nadanie sztandaru i zatwierdzenie jego wzoru ujęte zostało w Dzienniku Rozkazów M.S.Wojsk. z 5 maja 1938 nr 6 poz 62

Odznaka
Od 20 maja 1922 oficerom i żołnierzom mogły być nadawane odznaki pamiątkowe artylerii konnej, wspólne dla wszystkich dywizjonów.

Żurawiejka
"Jam koszary dawniej miał, - kiedy Papa o mnie dbał."

Przypisy

Bibliografia[edytuj]