Pułk Jazdy Tatarskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pułk Jazdy Tatarskiej
Historia
Państwo Polska II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1920
Patron Płk Mustafa Achmatowicz
Tradycje
Kontynuacja Dywizjon Mahometański
1 Szwadron Tatarski
Dowódcy
Pierwszy płk Roman Falkowski
Ostatni mjr Władysław Tomaszewicz
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
Organizacja
Podległość VII Brygada Jazdy
Rodzaj wojsk kawaleria
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Żołnierze pułku tatarskiego

Pułk Jazdy Tatarskiej im. Mustafy Achmatowiczaoddział kawalerii Wojska Polskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1919 roku rozpoczęto formowanie oddziału. Żołnierzami byli przede wszystkim polscy Tatarzy. Służyli w nim też muzułmanie innych narodowości m.in. Azerowie. Ostatecznie w lipcu 1919 roku sformowano trzy szwadrony liniowe, szwadron karabinów maszynowych i dywizjon techniczny. 3 lutego 1920 roku rozkazem naczelnika Józefa Piłsudskiego nadano jednostce nazwę Tatarski Pułk Ułanów imienia Mustafy Achmatowicza.

Pułk walczył początkowo z wojskami niemieckimi w rejonie Grodna, następnie został przerzucony na Polesie. Później brał udział w wyprawie kijowskiej i wkraczał do Kijowa. Osłaniał w walkach odwrotowych wojska polskie w rejonie Horynia nad Styrem. W wyniku tych walk pułk poniósł duże straty, pozostało tylko 86 ułanów. W Płocku doszło do odtworzenia pułku, który wziął jeszcze udział w walkach w rejonie Wyszogrodu i Dobrzynia w 1920 roku. 10 września 1920 roku pułk rozwiązano.

Po rozformowaniu pułku wielu ułanów trafiło do 13 Pułku Ułanów Wileńskich, którego 1 szwadron od 1936 nosił nazwę wyróżniającą "tatarski".

Barwy pułku[edytuj | edytuj kod]

Lapka jtat 1919.png Od 1919 łapka karmazynowa, wypustka jasnoniebieska. Na łapce godło w formie półksiężyca z wpisaną gwiazdką.

Prop jtat 1919.png Proporczyk niebieski specjalnego rysunku, nierozcięty, owalny, ze złotym godłem pułku[1]

Proporczyk seledynowy z żółtym półksiężycem i gwiazdą. Ułani nosili zamiast rogatywek – barankowe „papachy”. Pułk posiadał zamiast sztandaru – buńczuk[2].

Żołnierze Pułku Jazdy Tatarskiej[edytuj | edytuj kod]

Grupa żołnierzy pułku (1919)

Dowódcy

Szeregowcy

Przypisy

  1. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 27 z 3 sierpnia 1920 roku, poz. 636.
  2. Henryk Smaczny: Księga Kawalerii Polskiej 1914 – 1947. s. 203.
  3. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 61 z 3 czerwca 1919 roku, poz. 1937.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Księga jazdy polskiej, pod protektoratem marsz. Edwarda Śmigłego–Rydza, Warszawa 1936, reprint, Bellona, Warszawa 1993.
  • Jan Przemsza-Zieliński Wielka księga chwały kawalerii polskiej, Bellona, Warszawa 1995.
  • Henryk Smaczny: Księga Kawalerii Polskiej 1914 – 1947. Warszawa: TESCO, 1989, s. 148. ISBN 83-00-02555-3.