Pułk Jazdy Tatarskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pułk Jazdy Tatarskiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 31 stycznia 1919
Rozformowanie 10 września 1920
Patron Mustafa Achmatowicz
Tradycje
Kontynuacja Dywizjon Mahometański
1 Szwadron Tatarski
Dowódcy
Pierwszy płk Roman Falkowski
Ostatni mjr Władysław Tomaszewicz
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk kawaleria
Podległość VII Brygada Jazdy
Żołnierze pułku tatarskiego
Grupa żołnierzy pułku (1919)

Pułk Jazdy Tatarskiej im. Mustafy Achmatowiczaoddział kawalerii Wojska Polskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1919 roku rozpoczęto formowanie „Jazdy Tatarskiej”[1]. Żołnierzami byli przede wszystkim polscy Tatarzy. Służyli w nim też muzułmanie innych narodowości m.in. Azerowie. 31 stycznia w Warszawie został wydany pierwszy rozkaz pułkowy. 14 lutego oddział został przeniesiony do Ostrowi Mazowieckiej, a 23 lutego do Białegostoku[2].

Ostatecznie w lipcu 1919 roku sformowano trzy szwadrony liniowe, szwadron karabinów maszynowych i dywizjon techniczny. 16 września 1919 roku rozkazem naczelnika Józefa Piłsudskiego nadano jednostce nazwę Tatarski Pułk Ułanów imienia pułkownika Mustafy Achmatowicza[3][4]. 10 czerwca 1919 roku Jazda Tatarska rozwinięta została w pułk[2].

Pułk walczył początkowo z wojskami niemieckimi w rejonie Grodna, następnie został przerzucony na Polesie. Później brał udział w wyprawie kijowskiej i wkraczał do Kijowa. Osłaniał w walkach odwrotowych wojska polskie w rejonie Horynia nad Styrem. W wyniku tych walk pułk poniósł duże straty, pozostało tylko 86 ułanów. W Płocku doszło do odtworzenia pułku, który wziął jeszcze udział w walkach w rejonie Wyszogrodu i Dobrzynia w 1920 roku. 10 września 1920 roku w rejonie Krośniewic major Tomaszewicz rozwiązał pułk, a jego żołnierzy wcielił do Szwadronu Zapasowego 13 Pułku Ułanów Wileńskich[5].

Po rozformowaniu pułku wielu ułanów trafiło do 13 Pułku Ułanów Wileńskich, którego 1 szwadron od 1936 roku nosił nazwę wyróżniającą „tatarski”.

Żołnierze Pułku Jazdy Tatarskiej[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku
Szeregowcy

Barwy pułku[edytuj | edytuj kod]

Lapka jtat 1919.png Od 1919 łapka karmazynowa, wypustka jasnoniebieska. Na łapce godło w formie półksiężyca z wpisaną gwiazdką.

Prop jtat 1919.png Proporczyk niebieski specjalnego rysunku, nierozcięty, owalny, ze złotym godłem pułku[8]

Proporczyk seledynowy z żółtym półksiężycem i gwiazdą. Ułani nosili zamiast rogatywek – barankowe „papachy”. Pułk posiadał zamiast sztandaru – buńczuk[9].

Przypisy

  1. Jedigar 1933 ↓, s. 7.
  2. a b c d Jedigar 1933 ↓, s. 10.
  3. a b Jedigar 1933 ↓, s. 9.
  4. Hordejuk 2011 ↓, s. 15-16 Pułkownik Mustafa Achmatowicz był dowódcą 4 Pułku Litewskiej Przedniej Straży. Jego potomkami byli oficerowie Wojska Polskiego:Konstanty i Leon Sulkiewiczowie.
  5. Jedigar 1933 ↓, s. 43.
  6. Jedigar 1933 ↓, s. 8, 10.
  7. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 61 z 3 czerwca 1919 roku, poz. 1937.
  8. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 27 z 3 sierpnia 1920 roku, poz. 636.
  9. Henryk Smaczny: Księga Kawalerii Polskiej 1914 – 1947. s. 203.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]