4 Dywizja Kawalerii (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 4 Dywizji Kawalerii okresu II RP. Zobacz też: 4 Dywizja Kawalerii - stronę ujednoznaczniającą.
4 Dywizja Kawalerii
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1924
Rozformowanie 1930
Dowódcy
Pierwszy gen. bryg. Eugeniusz Ślaski
Ostatni gen. bryg. Janusz Głuchowski
Organizacja
Dyslokacja garnizon Lwów
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk kawaleria

4 Dywizja Kawalerii (4 DK) – wielka jednostka kawalerii Wojska Polskiego II RP.

Historia Dywizji[edytuj | edytuj kod]

4 Dywizja Kawalerii została sformowana w czerwcu 1924 roku, w wyniku wprowadzenia nowej pokojowej organizacji kawalerii. Dowództwo 4 DK powstało z przemianowania Inspektoratu Jazdy przy Inspektoracie Armii Nr V we Lwowie[1].

Na przełomie lat 1929–1930 dokonano poważnej reorganizacji kawalerii. W jej ostatnim etapie, 28 marca 1930 rozwiązano 4 Dywizję Kawalerii i XVI Brygadę Kawalerii. Samodzielność uzyskała X Brygada Kawalerii, której podporządkowano 10 dak oraz XVII Brygada Kawalerii[2].

Organizacja pokojowa[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna Dowództwa 4 DK[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy dywizji

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]