Służba wojskowa osób LGBT

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

     Wszystkie osoby LGBT mogą pełnić służbę wojskową

     GBT mogą służyć

     LGB mogą służyć

     GB mężczyźni mogą służyć

     Brak danych lub regulacji

     Ludzie LGBT ne moga służyć w wojsku

Orientacja seksualna a służba wojskowa - armie poszczególnych państw stosowały i stosują różną politykę w stosunku do żołnierzy i rekrutów o homoseksualnej i biseksualnej orientacji psychoseksualnej, a także do osób transpłciowych. W niektórych krajach geje lub lesbijki, którzy nie ukrywają swojej orientacji seksualnej, mogą odbywać służbę wojskową; inne państwa nie dają im takiej możliwości. Wiele państw nie reguluje wyraźnie tej kwestii w swoim prawie wojskowym.

Stan prawny[edytuj | edytuj kod]

LGBT[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie osoby LGBT mogą służyć w następujących państwach (w nawiasach podano rok wprowadzenia tej możliwości, jeśli jest znany):

GBT[edytuj | edytuj kod]

Państwa, w których geje, biseksualni i transseksualni mogą służyć w wojsku:

LGB[edytuj | edytuj kod]

Państwa, w których lesbijki, geje i biseksualiści mogą służyć w wojsku:

GB[edytuj | edytuj kod]

Państwa, w których mężczyźni homo- i biseksualni mogą służyć w wojsku:

Brak możliwości służby[edytuj | edytuj kod]

Państwa, a których osoby LGBT nie mogą odbywać służby wojskowej to:

Kraje bez armii[edytuj | edytuj kod]

Służba wojskowa nie jest możliwa dla nikogo z powodu braku armii w następujących krajach i terytoriach (w niektórych przypadkach armia jest cudzoziemska):

LGBT Military Index[edytuj | edytuj kod]

Gen. Tammy Smith (po prawej) z żoną Tracey Hepner.

LGBT Military Index jest wskaźnikiem sytuacji osób LGBT w służbie wojskowej, autorstwa think tanku "The Hague Centre for Strategic Studies", inaczej HCSS[1]. Indeks skupia się na pięciu aspektach:

  • integracja (ang. inclusion)
  • pobór (ang. admission)
  • wyrozumiałość/tolerancja (ang. tolerance)
  • wykluczenie (ang. exclusion)
  • prześladowanie/szykanowanie (ang. persecution)

Kraje o najwyższym wskaźniku (rok 2014) to[2]:

Kraje o najniższym wskaźniku (na rok 2014) to[3]:

"Don't ask don't tell"[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Główny artykuł: Don't ask don't tell.
Kapitan Timothy G. Szymanski i Master Chief Marynarki USA Britt K. Slabinski prowadzą szkolenie na temat odwołania Don't ask, don't tell.

W Stanach Zjednoczonych służba wojskowa osób LGBT w latach 1993–2011 była teoretycznie możliwa, jednak w tamtym czasie istniało prawo "Don't ask don't tell" (ang. Nie pytaj, nie mów, DADT). Polegało ona na tym, iż kandydaci do służby wojskowej mieli zachować swoją orientację w tajemnicy, a dowódcom wojskowym zakazano pytania się o seksualność żołnierzy. Szacuje się, że w skutek egzekwowania prawa pracę straciło około 17 tysięcy osób[4]. Kalifornijski sąd federalny orzekł w październiku 2010 roku, że prawo jest niezgodne z konstytucją USA; 15 grudnia Izba Reprezentantów przyjęła ustawę znoszącą DADT. Weszła ona w życie w roku 2011.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy