Tarcza Sobieskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tarcza Sobieskiego
Tarcza Sobieskiego
Nazwa łacińska Scutum
Dopełniacz łaciński Scuti
Skrót nazwy łacińskiej Sct
Dane obserwacyjne (J2000)
Rektascensja 19 h
Deklinacja -10°
Charakterystyka
Powierzchnia 109 stopni kw.
Liczba gwiazd o obserwowanej wielkości gwiazdowej < 3 0
Najjaśniejsza gwiazda α Scuti (3,85m)
Gwiazdozbiory sąsiadujące
Widoczny na szerokościach geograficznych
pomiędzy 90° S a 80° N.

Tarcza Sobieskiego (lub po prostu Tarcza, łac. Scutum Sobiescianum albo Scutum, dop. Scuti, skrót Sct) – mały gwiazdozbiór nieba północnego, leżący w pobliżu równika niebieskiego. Wprowadzony przez Jana Heweliusza w 1683 roku dla upamiętnienia najmożniejszego protektora gdańskiego astronoma, króla Jana III Sobieskiego, po jego słynnej wiedeńskiej wiktorii. Nazwał go wtedy Scutum Sobiescianum. Opublikowany w 1690 roku, w pośmiertnie wydanym atlasie Firmamentum Sobiescianum, trzeciej części zadedykowanego w całości królowi dzieła Heweliusza Prodromus Astronomiae. Jest to jeden z 88 współcześnie rozróżnianych gwiazdozbiorów. W Polsce widoczny latem. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 20.

Herb Tarcza Jana III Sobieskiego

Ma przedstawiać herb Janina (Tarcza), króla Polski Jana III Sobieskiego z godłem krzyża Jezusa Chrystusa.

Obok Ciołka Poniatowskiego, jest to jedyna konstelacja, powiązana z rzeczywistą postacią z historii nowożytnej.

Spis treści

Wybrane obiekty [edytuj]

Konstelacja nie ma jasnych gwiazd, leży jednak w szczególnie bogatym w gwiazdy obszarze Drogi Mlecznej między Orłem a Strzelcem. Delta (δ) Scuti to prototyp klasy gwiazd zmiennych, pulsujących z okresem kilku godzin i zmieniających jasność o zaledwie kilka dziesiątych magnitudo. Zmienna R Scuti, pomarańczowy nadolbrzym, którego jasność waha się między 5,0 a 8,4m w cyklu około 144 dni.
Najpiękniejszym obiektem Tarczy jest gromada otwarta M11 (NGC 6705) zwana Dziką Kaczką. Gromada ma jasność 6,3m, rozmiary kątowe 14′ i znajduje się w odległości około 5600 lat świetlnych. Oglądana przez mały teleskop ma kształt litery V i przypomina lecące dzikie kaczki.
Inny ciekawy obiekt to gromada otwarta NGC 6694 (M26) o jasności 8m , średnicy kątowej 15′ i leżącej w odległości 5100 lat świetlnych.[1]

Obecnie używana jest tylko nazwa Tarcza, ponieważ w drugiej połowie XIX wieku astronomowie niemieccy przeforsowali uchwałę o jednowyrazowym nazewnictwie gwiazdozbiorów, dość niekonsekwentną zresztą, co ujawniło prawdziwą, pozanaukową motywację uchwały - nienawiść do polskości.[2]

Scutum Sobiescianum Firmamentum Sobiescianum sive Uranographia 1690

Przypisy

  1. Encyklopedia Wszechświata. Warszawa. s. 366. ISBN 978-83-01-14848-5.
  2. Zbigniew Dworak, Ludwik Zajdler: Planety, Gwiazdy, Wszechświat. Warszawa: 1989, s. 131-132. ISBN 83-03-02491-4.

Bibliografia [edytuj]

Jan Desselberger, Jacek Szczepanik, Tablice astronomiczne z przewodnikiem po gwiazdozbiorach Park Bielsko- Biała 2002 ISBN 83-7266-156-1

Zobacz też [edytuj]

Commons in image icon.svg