142 Eskadra Myśliwska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

142 Eskadra Myśliwska (142 em) – pododdział lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego II RP.

Na podstawie rozkazu Departamentu Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych L.dz. 25/ŻP/tj. z 18 marca 1926 sformowana została 124 Eskadra Myśliwska. 26 maja 1926 jednostka przemianowana została na 116 Eskadrę Myśliwską. 30 maja 1928 pododdział przemianowany został na 142 Eskadrę Myśliwską.

Eskadra wchodziła w skład III Dywizjonu Myśliwskiego 4 Pułku Lotniczego w Toruniu. W kampanii wrześniowej 1939 walczyła w składzie lotnictwa Armii "Pomorze" (1-6 IX), a następnie Brygady Pościgowej. 31 sierpnia przebazowana została na lotnisko polowe w pobliżu wsi Markowo. Na uzbrojeniu znajdowało się dziesięć samolotów PZL P.11c.

Dowódcy eskadry

  • por. pil. Kazimierz Benz (od 1926)
  • por. pil. Edward Peterek (od 1 I 1929)
  • por. pil. Roman Niewiarowski (p.o. od 27 III 1930)
  • por. pil. Edward Peterek (od 12 VII 1930)
  • por. pil. Szczepan Głosek (od VIII 1932)
  • kpt. pil. Jerzy Orzechowski (od 23 III 1933)
  • kpt. pil. Mirosław Leśniewski (od 1 XI 1937)
  • por. Wacław Wilczewski (od 5 IX[1])

Oficerowie:

  • por. pil. Dionizy Durko († 11 V 1935)

Podoficerowie:

Obsada etatowa eskadry we wrześniu 1939

  • dowódca – kpt. pil. Mirosław Leśniewski
  • zastępca dowódcy – por. Wacław Wilczewski
  • oficer techniczny – ppor. Aleksander Ehrbar
  • szef mechaników – st. majster wojskowy Szczepan Bernat
  • szef administracyjny – st. sierż. Ignacy Łydzich[1]

Piloci:

por. Jerzy Słoński-Ostoja
por. rez. Stanisław Zieliński
ppor. Jan Czapiewski
ppor. Stanisław Skalski
ppor. Paweł Zenker
pchor. Leon Jaugsch
pchor. Stanisław Kogut
pchor. Karol Pniak
kpr. Zygmunt Klein
kpr. Antoni Łysek
kpr. Jan Śmigielski
kpr. Ludwik Weywer
kpr. Stanisław Wieprzkowicz
kpr. Mirosław Wojciechowski
st. szer. Winicjusz Barański
st. szer. Leon Kosmowski
st. szer. Zenon Kowalski
st. szer. Leon Spindel

[edytuj] Zwycięstwa pilotów 141 eskadry wg Biura Historycznego PSP w Londynie

2 IX 1939
kpt. pil. Leśniewski – 1 Bf 110
ppor. pil. Skalski – 2 Do 17
pchor. pil. Kogut – 1 Do 17
pchor. pil. Pniak – 1 Bf 110 uszkodzony
kpr. pil. Wieprzkowicz – 1 He 111 uszkodzony
3 IX 1939
por. pil.Zieliński – 1 Hs 126
ppor. pil. Skalski – 1 Hs 126
ppor. pil. Zenker – 1 Hs 126
4 IX 1939
kpt. pil. Leśniewski – 1 Me 109
ppor. pil. Skalski – 1 Ju 87
pchor. pil. Pniak – 1 Ju 87
6 IX 1939
pchor. pil. Pniak – 1 Ju 87

Eskadra w wyniku działań wojennych utraciła 7 samolotów.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 73. 

[edytuj] Bibliografia

  • Izydor Koliński: Wojsko Polskie. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 9, Regularne jednostki Wojska Polskiego (lotnictwo), formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1978.
  • Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939, BSP 14, Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, Warszawa 1982 s. 73-77 ISBN 83-206-0281-5.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach