66 Eskadra Towarzysząca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
66 Eskadra Towarzysząca
66 eskadra obserwacyjna-symbol.JPG
Godło 66 Eskadry Towarzyszącej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1934
Rozformowanie 1939
Nazwa wyróżniająca nie posiadała
Patron nie posiadała
Tradycje
Święto 23 maja[1]
Nadanie sztandaru nie posiadała
Dowódcy
Pierwszy kpt. pil. Julian Skrzat
Ostatni kpt. obs. Albert Kubieniec
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Garnizon Lwów
Podporządkowanie IV/6 Dywizjon Towarzyszący
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[2]

66 Eskadra Towarzyszącapododdział lotnictwa Wojska Polskiego II RP.

66 Eskadra Towarzysząca została sformowana na podstawie rozkazu dowódcy 6 Pułku Lotniczego we Lwowie z dnia 22 października 1934 roku.

Eskadra ukończyła mobilizację zgodnie z planem 25 sierpnia 1939 roku na macierzystym lotnisku Skniłów[3]. Po zakończeniu mobilizacji pododdział został przemianowany na 66 Eskadrę Obserwacyjną.

26 sierpnia 1939 roku na lotnisko rozdzielcze Lublinek koło Łodzi wyjechał rzut kołowy, a 31 sierpnia 1939 roku odleciał personel latający[3].

31 sierpnia I/66 pluton został przydzielony do dyspozycji dowódcy 10 Dywizji Piechoty, a II/66 pluton wyznaczony do współpracy z dowódcą Wołyńskiej Brygady Kawalerii[3].

W kampanii wrześniowej walczyła w składzie lotnictwa Armii „Łódź”. Na uzbrojeniu eskadry znajdowało się siedem samolotów towarzyszących Lublin R.XIIID i dwa samoloty łącznikowe RWD-8.

1 września dwie załogi eskadry poszukiwały lotnisk polowych dla obu plutonów[4]. Dla I/66 plutonu wyszukano lotnisko Męcka Wola koło Sieradza, a lądowisko Łemków koło Wielunia dla II/66 plutonu. W tym samym dniu z Lublinka odjechał rzut kołowy i odleciał rzut powietrzny. 2 września piloci eskadry rozpoznawali przedpole na odcinku działania 10 DP w rejonie Błaszki - Sieradz[4], a 3 września w pasie działania WBK rozpoznawali przedpole Rzęsawa - Łękińsko.

W czasie kampanii eskadra straciła pięć samolotów, które zostały zestrzelone przez nieprzyjaciela i własne oddziały. 18 września pozostałe dwa samoloty odleciały do Czerniowiec w Rumunii[5]. W dniach od 1 do 18 września załogi eskadry wykonały 31 zadań bojowych[5].

Personel eskadry[edytuj | edytuj kod]

  • Dowódca: kpt. obs. Albert Kubieniec
  • Dowódca I/66 Plutonu: kpt. obs. Jan Krzysztoforski[4]
  • Dowódca II/66 Plutonu: kpt. obs. Leonin Rochowski[4]
  • Szef mechaników I/66 Plutonu: st. majster wojsk. Walerian Iwanicki[4]
  • Szef mechaników II/66 Plutonu: majster wojsk. Władysław Osuch[4]
  • Szef admin. eskadry: chor. Antoni Kettner[4]

I/66 Pluton[4]

Obserwatorzy

  • por. Wacław Włosiński, ppor. Aleksander Jastrzębski, ppor. Marian Łotecki

Piloci

  • por. Alfred Bauman, sierż. Stanisław Biesiadowski, kpr. Michał Omieliaszko, kpr. Stanisław Przesławski

II/66 Pluton[4]

Obserwatorzy

  • por. Zygmunt Dziadosz, por. Tadeusz Sokoliński, ppor. Tadeusz Siuzdak, ppor. rez. Zygmunt Tepper

Piloci

  • ppor. Józef Nogal, pchor. pil. Ginter Ranoszek, plut. Józef Kostecki, kpr. Stanisław Guzewicz, kpr. Kazimierz Lipiec

Przypisy

  1. Święto 6 Pułku Lotniczego.
  2. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz. U. z 1938 r. Nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.
  3. 3,0 3,1 3,2 Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 236.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 237.
  5. 5,0 5,1 Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 240.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rafał Białkowski, Kosztowna pomyłka? Geneza lotnictwa towarzyszącego w Polsce, cz. 1, Lotnictwo Wojskowe. Magazyn Miłośników Lotnictwa Wojskowego, Cywilnego i Kosmonautyki Nr 2-3 (119-120), Magnum X Sp. z o.o., luty-marzec 2011, ISSN 1732-5323.
  • Izydor Koliński: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 9, Regularne jednostki Wojska Polskiego (lotnictwo), formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982, s. 236-240. ISBN 83-206-0281-5.