151 Eskadra Myśliwska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
151 Eskadra Myśliwska
Godło 151 eskadry.jpg
Godło 151 eskadry myśliwskiej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1937
Rozformowanie 1939
Nazwa wyróżniająca nie posiadała
Patron nie posiadała
Tradycje
Święto 31 maja[1]
Nadanie sztandaru nie posiadała
Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały 317 Dywizjon Myśliwski
Dowódcy
Pierwszy por. pil. Józef Brzeziński
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja garnizon Wilno
Podporządkowanie 5 Pułk Lotniczy
SGO „Narew”
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[2]

151 Eskadra Myśliwskapododdział lotnictwa myśliwskiego Wojska Polskiego II RP.

Historia[edytuj | edytuj kod]

151 Eskadra Myśliwska została sformowana na podstawie rozkazu L. 2007/tjn. II-1 Ministra Spraw Wojskowych z dnia 9 października 1937 roku. Pododdział został zorganizowany na lotnisku Porubanek koło Wilna na bazie rozformowanej 143 Eskadry Myśliwskiej z Torunia. Razem ze 152 Eskadrą Myśliwską wchodziła w skład III Dywizjonu Myśliwskiego 5 Pułku Lotniczego[3].

W 1939 roku eskadra mobilizację sierpniową przeprowadziła na macierzystym lotnisku Porubanek[4].

W kampanii wrześniowej 1939 eskadra walczyła w składzie Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew”[5], operując z lotniska polowego w miejscowości Biel. Eskadra posiadała 10 samolotów PZL P.7a.

W dniu 11 września 1939 roku pchor. pil. Jerzy Pawlak uszkodził samolot Bf 109 – uszkodzony. Eskadra w wyniku działań bojowych straciła 6 samolotów. W dniu 17 września 1939 roku cztery sprawne samoloty odleciały do Czerniowiec.

Obsada etatowa eskadry[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca eskadry - por. pil. Józef Brzeziński
  • zastępca dowódcy eskadry - por. pil. Marian Wesołowski
  • oficer techniczny eskadry - ppor. pil. Zygmunt Kinel
  • szef mechaników - st. majster wojsk. Edward Skierczyński
  • szef administracyjny eskadry - st. sierż. Michał Pasierski

Piloci:

  • ppor. pil. Jan Grzech
  • ppor. pil. Wiktor Szulc
  • pchor. pil. Michał Andruszko
  • pchor. pil. Stanisław Andrzejewski
  • pchor. pil. Józef Bodnar
  • pchor. pil. Marian Łukaszewicz
  • pchor. pil. Zygmunt Słomski
  • pchor. rez. pil. Jerzy Pawlak
  • pchor. rez. pil. Stefan Sawicki
  • kpr. pil. Czesław Cichoń
  • kpr. pil. Eugeniusz Hofman
  • kpr. pil. Tadeusz Kawałkowski
  • st. szer. pil. Michał Brzezowski
  • st. szer. pil. Bronisław Kościk
  • st. szer. pil. Ryszard Lewczyński
  • st. szer. pil. Włodzimierz Marchewicz[6]

Przypisy

  1. Święto 5 Pułku Lotniczego.
  2. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz. U. z 1938 r. Nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.
  3. Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, s. 319.
  4. Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. s. 77.
  5. Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). s. 100.
  6. Według Jerzego Pawlaka st. szer. pil. Ryszard Lewczyński miał na imię Henryk.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1989, ISBN 83-206-0760-4.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w Wojnie Obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982, s. 77-81. ISBN 83-206-0281-5.