12 Eskadra Wywiadowcza
12 Eskadra Wywiadowcza – pododdział lotnictwa rozpoznawczego Armii Wielkopolskiej i Wojska Polskiego II RP.
12 lutego 1919 roku na lotnisku Ławica w Poznaniu zorganizowana została 1 Wielkopolska Eskadra Polna. Eskadra posiadała sześć załóg i 7 samolotów poniemieckich. Pierwszym dowódcą został ppor. pil. Wiktor Pniewski.
14 marca pododdział skierowany został na front wschodni pod Przemyśl i operacyjnie podporządkowany dowódcy Grupy Wielkopolskiej, płk. Danielowi Konarzewskiemu. Wraz z 5 i 9 Eskadrą Wywiadowczą utworzyła II Grupę Lotniczą. W czerwcu zluzowana została przez 3 Eskadrę Wielkopolską i wróciła do Poznania. 20 września tego roku stacjonowała w Kisielewiczach, wchodząc w skład I Grupy Lotniczej.
Rozkazem z 13 kwietnia 1920 roku przemianowana została na 12 Eskadrę Wywiadowczą. Wzięła udział w walkach na froncie bolszewickim. 13 sierpnia znajdowała się na lotnisku mokotowskim w Warszawie. W tym czasie uzbrojona była w 6 poniemieckich samolotów rozpoznawczych różnych typów. Na mocy rozkazu z 18 stycznia 1921 roku eskadra stacjonowała w Wilanowie. W maju tego roku jednostka weszła w skład I Dywizjonu Wywiadowczego 1 Pułku Lotniczego w Warszawie. Wiosną 1925 jednostka przemianowana została na 12 Eskadrę Lotniczą. Cztery lata później pododdział po raz kolejny przemianowany został na 12 Eskadrę Liniową. W marcu 1939 eskadra została rozformowana, a jej personel wcielony został do 215 Dywizjonu Bombowego.
[edytuj] Dowódcy eskadry
- ppor. pil. Wiktor Pniewski
- por. obs. Maksymilian Kowalewski (2 I – 3 III 1920)
- kpt. pil. Władysław Jurgenson (3 III – † V 1920)
- por. Witold Rutkowski cz.p.o. (V – VI 1920)
- por. obs. Maksymilian Kowalewski (VI 1920 – 1921)
- por. pil. Władysław Chramiec (1921–1922)
- kpt. pil. Aleksander Łaguna (1922 – VII 1923)
- kpt. pil. Franciszek Rudnicki (VII 1923 – V 1924)
- kpt. obs. Konstanty Koziełło (V 1924 – IX 1925)
- kpt. SG pil. Mateusz Iżycki (IX 1925 – VIII 1927)
- kpt. Franciszek Haberek (VIII 1927 – VI 1928)
- kpt. pil. Stanisław Skarżyński (VI 1928 – I 1930)
- por. obs. Marian Sukniewicz (1 II – 25 IV 1930)
- kpt. obs. Edward Młynarski (25 IV 1930 – 30 IX 1933)
- kpt. pil. Jan Koźmiński (30 IX 1933 – 22 XI 1934)
- kpt. obs. Marian Sukniewicz (22 XI 1934 – 13 VI 1935)
- kpt. pil. Juliusz Dziewulski (13 VI 1935 – 6 VI 1937)
- kpt. pil. Stanisław Leszczyński (6 VI 1937 – XI 1938)
- kpt. obs. Fidelis Łukasik (XI 1938 – III 1939)
[edytuj] Bibliografia
- Jerzy Pawlak, Polskie eskadry w latach 1918-1939, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1989, ISBN 83-206-0760-4.
[edytuj] Zobacz też
|
|||||||