Vought F6U-1 Pirate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vought F6U-1 Pirate
Vought F6U-1 Pirate
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Chance Vought
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja metalowa
Załoga 1
Historia
Data oblotu 10 lutego 1946
Dane techniczne
Napęd 1 x Silnik turboodrzutowy Westinghouse J34-WE-30A
Ciąg 14 kN
18,78 kN z dopalaczem
Wymiary
Rozpiętość 10 m prototyp
11,2 m wersja seryjna
Długość 11,46 m
Wysokość 3,39 m
Powierzchnia nośna 18,9 m²
Masa
Własna 3 320 kg
Startowa 5 850 kg
Osiągi
Prędkość maks. 960 km/h
Prędkość wznoszenia 40,95 m/s
Pułap praktyczny 14 100 m
Zasięg 1 880 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
4 działka HS.404 kal. 20 mm
Użytkownicy
USA
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Drugi prototyp podczas lotu

Vought F6U-1 Pirateamerykański myśliwiec pokładowy, wybudowany przez firmę Chance Vought w połowie lat 40. XX wieku, była to pierwsza konstrukcja z napędem odrzutowym wytwórni. Samolot nigdy nie wszedł do służby liniowej. Przeznaczony był do szkolenia mechaników i załóg na ziemi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samolot powstał na zamówienie Biura Aeronautyki US Navy (Bureau of Aeronautics) z września 1944 roku na jednomiejscowy samolot myśliwsko szturmowy z napędem odrzutowym i był to konkretny silnik, Westinghouse J34, turboodrzutowy napęd ze sprężarką osiową typu 24C, który właśnie powstał w firmie Westinghouse. W grudniu 1944 roku przyjęto wstępny projekt i zakłady Chance Vought dostały zamówienie na budowę trzech prototypów samolotu oznaczonego jako XF6U-1. Samolot po raz pierwszy wzbił się w powietrze 10 lutego 1946 roku, za sterami siedział pilot doświadczalny Edward Owens. Niestety próby w locie samolotu wykazały jego niezadowalające osiągi i niestateczność boczną. Maszynę poddano modyfikacjom polegającą na powiększeniu usterzenia pionowego. W między czasie wytwórnia uzyskała zamówienie na 20 samolotów w wersji seryjnej. Pierwszy z nich wzbił się w powietrze 3 maja 1948 roku. Samoloty pomimo modyfikacji nadal wykazywały braki w stateczności, od trzynastego egzemplarz seryjnego dodawano dodatkowe, pionowe, owalne w kształcie powierzchnie stabilizujące po obu stronach statecznika poziomego. W lutym 1950 roku zakończono dostawy samolotu.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Pirat był jednomiejscowym, jednosilnikowym, wolnonośnym średniopłatem wykonanym w całości z metalu. Samoloty prototypowe napędzane były silnikiem Westinghouse J34-WE-22 o ciągu 13,3 kN. W egzemplarzach seryjnych zastosowano silnik Westinghouse J34-WE-30A o ciągu 14 kN z zamontowanym dopalaczem Solar A-103B, zwiększającym ciąg do wartości 18,78 kN. Skrzydło, znaczna część kadłuba i usterzenia pionowego pokryta była nowym materiałem opracowanym w zakładach Chance Vought zwanego metalite. Były to dwie warstwy cienkiej blachy wykonanej z duralu o podwyższonej wytrzymałości, pomiędzy którymi znajdowała się balsa, całość miała 6,35 mm grubości. Proste skrzydła o obrysie trapezowym z niewielkim wzniosem, wyposażone w klapy krokodylowe. Po obu stronach kadłuba, pod krawędzią natarcia w przykadłubowej części skrzydeł znajdowały się niewielkie wloty powietrza do silników. Kadłub o eliptycznym przekroju. Usterzenie klasyczne, wolnonośne, usterzenie poziome zamontowane w 1/3 wysokości usterzenia pionowego. W wersji seryjnej kadłub był nieco dłuższy, poszerzono spływ skrzydła przy kadłubie, dodano płetwe grzbietową, stanowiącą część usterzenia poziomego oraz zmieniono jego kształt. Nieciśnieniowa kabina pilota pod którą znajdowały się cztery działka kalibru 20 mm. Podwozie chowane, przednie jednokołowe chowane do wnęki w kadłubie, główne, również po jednym kole, chowane do wnęk w skrzydłach.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • XF6U-1 - trzy samoloty prototypowe
  • F6U-1 - wersja seryjna
  • F6U-1P - wersja rozpoznawcza z zamontowanym aparatem fotograficznym (1 samolot)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]