11 Dywizja Strzelecka (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 11 Dywizji Strzeleckiej ACz. Zobacz też: 11 Dywizja Piechoty – inne dywizje piechoty z numerem 6.
11 Dywizja Strzelecka
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 1918
Rozformowanie 1945
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 11 Korpus Strzelecki

11 Dywizja Strzelecka (ZSRR) (ros. 11-я Ленинградская Краснознаменная стрелковая дивизия) (11 DS) – dywizja piechoty Armii Czerwonej.

Okres międzywojenny[edytuj]

Skład[edytuj]

W 1930 skład 11 Dywizji Strzeleckiej był następujący:

  • trzy pułki strzeleckie,
  • pułk artylerii,
  • oddział zmotoryzowany:
    • 12 samochodów pancernych,
    • 51 samochodów,
    • 29 motocykli.[1]

W 1931 do oddziału zmotoryzowanego dywizji dodano: 15 tankietek, 12 samochodów pancernych BA-27, 132 samochody oraz 19 motocykli.[1]

II wojna światowa[edytuj]

W czerwcu 1941 roku pod dow. pułkownika N.A. Sokołowa w składzie 11 Korpusu Strzeleckiego, 8 Armii Nadbałtyckiego Specjalnego Okręgu Wojskowego (od ok. 20 czerwca 1941 Front Północno-Zachodni).

Struktura organizacyjna[edytuj]

  • 163 Pułk Strzelecki
  • 219 Pułk Strzelecki
  • 320 Pułk Strzelecki
  • 72 Pułk Artylerii
  • (-) Pułk Artylerii,
  • dywizjon przeciwpancerny
  • dywizjon artylerii przeciwlotniczej
  • batalion rozpoznawczy
  • batalion saperów
  • inne służby.

Linki zewnętrzne[edytuj]

  1. a b Historia leningradzkiego 11 Korpusu zmechanizowanego (20 Korpusu czołgów) ↓.