15 Dywizja Strzelecka (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 15 Dywizji Strzeleckiej ACz. Zobacz też: 15 Dywizja Piechoty – inne dywizje piechoty z numerem 15.
15 Dywizja Strzelecka
Historia
Państwo  ZSRR
Działania zbrojne
Wielka wojna ojczyźniana
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota

15 Dywizja Strzeleckazwiązek taktyczny piechoty Armii Czerwonej.

Sformowana w czerwcu 1918 w Inzje ,w guberni Simbirskskiej ( obwód Uljanowsk) jako Inzjenskaja rewolucyjna dywizja, od 18 kwietnia 1919 – 1 Inzjenskaja Dywizja Piechoty, od 30 kwietnia 1919 – 15 Inzjenskaja Dywizja Piechoty.

Wyróżniona w walkach w lata wojny domowej nagrodzona nazwą honorową "Siwaszskaja" (1921), nagrodzona Orderem Czerwonego Sztandaru (1921), Honorowym rewolucyjnym Czerwonym Sztandarem (1928) i Orderem Lenina (1936). Od września 1939 jako 15 Dywizja Zmotoryzowana.

Podczas wojny w sierpniu 1941 przekształcona w 15 Dywizję Strzelecką, wchodziła kolejno w skład:

Szlak bojowy[edytuj | edytuj kod]

Uczestniczyła w walkach

15 Dywizja Strzelecka musiała toczyć ciężkie walki o zdobycie Dobrodzienia.Atak od czoła załamał się. Rosjanie musieli otoczyć miasteczko z trzech stron i dopiero koncentryczny atak drugiego dnia walk powiódł się. Miasto zostało zdobyte 21 stycznia 1945 roku. Było niemal doszczętnie zniszczone .

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Za bojowe zasługi nagrodzonej honorową nazwą Szczecińska (Sztiettinskaja) (czerwiec 1945), nagrodzona Order Suworowa drugiego stopnia. Wielu jej żołnierzy nagrodzono orderami i medalami, 11 nagrodzono tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Dywizją dowodzili:

  • generał major N. N. Biełow (1941), pułkownik, od października 1942
  • generał major A. N. Słyszkin (1941 – 43),
  • pułkownik W. N. Dżandżgawa (1943),
  • pułkownik W. I. Bułchakow (1943),
  • pułkownik, od czerwca 1944 generał major D. J. Griebiennik (1943 – 45),
  • pułkownik A. P. Wariuchin (1945).

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Сивашцы в боях и труде, Ер., 1978; (Siwaszcy w walkach i pracy)
  • Маковеев М. С, По следам легенды, М., 1966; (Po śladach są legendy)
  • Джанджгава В. Н., Немеренные версты, М., 1979.(Wykręcone wiorsty)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]