Bieruń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bieruń
Rynek w Bieruniu
Rynek w Bieruniu
Herb
Herb Bierunia
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat bieruńsko-lędziński
Gmina gmina miejska
Aglomeracja górnośląska
Data założenia ok. 1290
Prawa miejskie 1387–1742[1], 1865–1975[1], 1991
Burmistrz Krystian Grzesica
Powierzchnia 40,49 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

19 575[2]
483,5 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 32
Kod pocztowy 43-150, 43-155
Tablice rejestracyjne SBL
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Bieruń
Bieruń
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bieruń
Bieruń
Ziemia50°05′23″N 19°05′34″E/50,089722 19,092778
TERC
(TERYT)
2414011
SIMC 0938077
Urząd miejski
Rynek 14
43-150 Bieruń
Strona internetowa
BIP

Bieruń (niem. Berun) – miasto w województwie śląskim, siedziba władz powiatu bieruńsko-lędzińskiego.

Według danych z 30 czerwca 2016 r. miasto miało 19 575 mieszkańców[2].

Położenie[edytuj]

Bieruń leży w południowej części Polski, przy granicy województwa śląskiego i małopolskiego, którą stanowi Wisła. Centrum miasta wyznaczają współrzędne geograficzne: 19º 05' długości geograficznej wschodniej i 50º 05' szerokości geograficznej północnej.

Miasto oddalone jest w linii prostej: 20 km od centrum Katowic, 6 km od centrum Tychów, 10 km od centrum Oświęcimia, 61 km od centrum Krakowa oraz 273 km od centrum Warszawy. Bieruń graniczy z miastami: Tychy i Lędziny, oraz z gminami: Chełm Śląski, Chełmek, Bojszowy i Oświęcim.

Teren miasta położony jest na pograniczu Pagórów Jaworznickich, Doliny Górnej Wisły i Równiny Pszczyńskiej. Historycznie Bieruń leży na Górnym Śląsku.

Według danych z 1 stycznia 2013 r. powierzchnia miasta wynosiła 40,49 km²[3], co stanowi 25,6% powierzchni powiatu. Stawia to miasto na 106. pozycji w Polsce pod względem powierzchni[3].

Dzielnice[edytuj]

W powszechnym użytku mieszkańców funkcjonują następujące dzielnice:

Demografia[edytuj]

struktura ludności
dane z 31 grudnia 2015[4]
Opis Ogółem Kobiety Mężczyźni
jednostka osób  % osób  % osób  %
populacja 19597 100 9894 50,5 9703 49,5
gęstość zaludnienia 484 244 240
wykształcenie
dane z Narodowego Spisu Powszechnego 2002[5]
brak podstawowe zawodowe średnie wyższe
osób 305 4409 5551 4719 978
kobiet 173 2612 2201 2543 525
mężczyzn 132 1797 3350 2176 453


Bieruń liczy ponad 19 tys. mieszkańców[2] i plasuje się na 225. miejscu wśród miast Polski[3] oraz na 38. miejscu pod tym względem wśród miast województwa śląskiego.

Wykres liczby ludności miasta Bieruń na przestrzeni lat[4]:

Według danych z 2015 r. w Bieruniu na 100 mężczyzn przypadały 102 kobiety[4].

Struktura płci i wieku mieszkańców Bierunia według danych z 31 grudnia 2015 r.[4]:

Historia[edytuj]

Bieruń na mapie Księstwa Oświęcimskiego i Zatorskiego – mapa Abrahama Orteliusa z 1603 r.

Obok Bierunia znajdowała się antyczna osada Leucaristus. Została ona odwzorowana na antycznej mapie Klaudiusza Ptolemeusza z lat 142–147 naszej ery. O tym, że miejscowość ta znajdowała się w sąsiedztwie Bierunia, informuje skorowidz nazw historycznych ORBIS LATINUS i wynika to z położenia wśród innych zidentyfikowanych miejscowości Śląska.

W X–XI w. istniał tu otoczony palisadą i niewątpliwie posiadający wieżę obserwacyjną gródek obronny mający za zadanie chronić kupców przeprawiających się przez rzekę. Pozostałość – bieruński kopiec na szczycie którego stoi obecnie kapliczka św. Jana Nepomucena, z XIX wieku. W średniowieczu na pobliskiej Orlej Górce prawdopodobnie oddawano też hołd starosłowiańskiemu bogu Perunowi[potrzebny przypis].

Bieruń otrzymał prawa miejskie w 1387 r. od księcia opawsko-raciborskiego Jana II Żelaznego. Akt ten polegał na nadaniu praw wójtowskich Kusowiczowi za jego długoletnią wierną służbę. O istnieniu na obszarze miasta osadnictwa świadczą wzmianki zamieszczone w dokumentach, na przykład o Ścierniach z 1272 r., Bijasowicach z 1360 r., Bieruniu z 1376 r. Do 1551 r. własność Piastów górnośląskich, od 1327 r. pod zwierzchnictwem Czech jako lenno. Od 1743 r. w państwie pruskim i utrata praw miejskich. Od 1865 r. ponownie miasto i zmiana nazwy na Bieruń Stary (Alt Berun). Od 1922 r. ponownie w granicach Polski. W czasie II wojny światowej wcielony do Niemiec. W latach 1945–1954 istniała wiejska gmina Bieruń Nowy. W latach 1973–1975 miasto było siedzibą gminy wiejskiej Bieruń Stary. W latach 1975–1991 dzielnica Tychów. Od 1991 r. ponownie samodzielne miasto (powtórnie pod nazwą Bieruń).

Od odzyskania samodzielności przez Bieruń datuje się konflikt między tym miastem a sąsiednimi Tychami o tereny fabryczne Fiat Auto Poland (b. FSM) oraz osiedle zbudowane przy tej fabryce. Obecnie osiedle leży już w granicach administracyjnych Bierunia, natomiast sama fabryka pozostaje w Tychach. Historycznie sporny teren należał do Bierunia, jednakże pozostawienie go w granicach Tychów było warunkiem zgody tego miasta na odłączenie Bierunia. Spór odżył w 2010 r., bieruńscy samorządowcy domagali się od Tychów zwrotu 123 ha terenów fabrycznych, na których działa kilka spółek-córek firmy Fiat Auto Poland. Tychy zaproponowały korektę granicy o 123 ha na korzyść Bierunia, lecz w innym miejscu, na obszarze niezabudowanym. Roszczenia Bierunia negatywnie zaopiniował wojewoda śląski[6].

W 1993 r. po raz pierwszy odbył się w Bieruniu I Festiwal Filmów Nieprofesjonalnych im. Leona Wojtali. Został on zorganizowany przy pomocy KWK Piast. W 2005 r. odbyła się siódma edycja tego festiwalu, gdzie zanotowano rekordową ilość uczestników z całej Polski.

Nazwa[edytuj]

Nazwa miejscowości wywodzi się od polskich zwrotów „brać, pobierać” i wiąże się z poborami podatkowymi[7]. Niemiecki nauczyciel Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 r. we Wrocławiu jako najstarszą nazwę wymienia Biernia podając jej znaczenie „Steuerort (Abgaben)” czyli w języku polskim „Wieś podatków (pobór opłat, podatków)”[7]. Nazwa została później fonetycznie zgermanizowana na Berun[7] w wyniku czego utraciła ona swoje pierwotne znaczenie.

Od chwili zaistnienia, aż do obecnych czasów, czyli do odzyskania samodzielności prawnej w 1991 r., używano jednej nazwy w wymowie Bieruń. W zależności od reguł pisowni używano nazw Bieron, Bierun. W źródłach historycznych nazwa osady „de Beruna” użyta została dopiero w 1376 r. Górny Śląsk znajdował się wówczas pod panowaniem czeskich Przemyślidów. Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Byerun wymienia w latach 1470–1480 Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[8].

Na mapie Abrahama Orteliusa z 1603 r. miejscowość widnieje pod nazwą Bierun. W statystycznym opisie Prus z 1837 r. występuje jedynie nazwa Berun[9]. Polską nazwę Bieruń w książce „Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej” wydanej w Głogówku w 1847 r. wymienił górnośląski pisarz, Józef Lompa[10]. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego wydany pod koniec XIX w. podaje dwie polskie nazwy miejscowości – Beruń i Bieruń oraz niemiecką Berun[11].

Zabytki[edytuj]

W mieście znajdują się następujące obiekty wpisane do rejestru zabytków:

W Bieruniu znajdują się też inne obiekty – które, mimo że nie widnieją w rejestrze zabytków – pełnią funkcję historyczną. Są to:

Kultura[edytuj]

Instytucjami kultury w mieście są:

  • Bieruński Ośrodek Kultury
  • Miejska Biblioteka Publiczna nr 1
  • Miejska Biblioteka Publiczna nr 2

Edukacja[edytuj]

W mieście funkcjonują trzy publiczne przedszkola[13], dwie szkoły podstawowe[14], dwa gimnazja[15], liceum ogólnokształcące[16] oraz Powiatowy Zespół Szkół (w skład którego wchodzą: zasadnicza szkoła zawodowa i technikum).

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj]

Na terenie Bierunia funkcjonują trzy parafie rzymskokatolickie należące do dekanatu Bieruń (parafia św. Bartłomieja Apostoła, parafia św. Barbary i parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa).

Gospodarka[edytuj]

Zakłady mleczarskie Danone

Bezrobocie[edytuj]

W 2015 r. stopa bezrobocia zarejestrowanych w liczbie ludności w wieku produkcyjnym w mieście wynosiła 2,1%[17].

Przemysł[edytuj]

Na terenie miasta znajduje się kilka dużych zakładów pracy, m.in. KWK Piast-Ziemowit (ruch Piast[18]), zakłady tworzyw sztucznych i materiałów wybuchowych Nitroerg S.A.[18], Johnson Controls[18], zakłady mleczarskie: Danone i Okręgowa Spółdzielnia Mleczarska w Bieruniu[18]. Na terenie Bierunia występują bogate złoża kruszyw żwiru i piasku. Złoża te ze względu na ochronę środowiska nie są eksploatowane[potrzebny przypis].

Rolnictwo[edytuj]

Na terenie Bierunia działa 200 gospodarstw rolnych, które zajmują się głównie hodowlą trzody chlewnej, produkcją mleka oraz uprawą roślin (zboża, kukurydza, rzepak)[18].

Transport[edytuj]

Przez miasto przebiega droga krajowa nr 44 i linia kolejowa MysłowiceTychy oraz linia kolejowa KatowiceOświęcim. W ramach rozważanej budowy Kanału Śląskiego w Bieruniu miałby zostać zlokalizowany port żeglugi śródlądowej.

Polityka[edytuj]

Ratusz w Bieruniu

Burmistrz[edytuj]

Obecnym burmistrzem Bierunia jest Krystian Grzesica, który otrzymał 52,7% głosów w II turze wyborów samorządowych w 2014 r.[19]

Rada Miasta[edytuj]

Ugrupowanie Kadencja 2002–2006 [20] Kadencja 2006–2010 [21] Kadencja 2010–2014 [22] Kadencja 2014–2018 [23]
Sojusz Lewicy Demokratycznej 1 (SLD–UP)
Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Bieruńskiej „Porąbek” 3
Stowarzyszenie Mieszkańców Bierunia 4 2
Stowarzyszenie Gospodarczo-Ekologicznego „Nasz Region” 2
Stowarzyszenie Miłośników 600-letniego Bierunia 10 5
Stowarzyszenie „Samorządowa Wspólnota Obywatelska” 1
Prawo i Sprawiedliwość 1
Stowarzyszenie Miłośników Bierunia Starego 1
Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Bieruńskiej „Porąbek” 6 4 3
Stowarzyszenie Miłośników Bierunia 2
Razem dla Bierunia 6 1
Wspólnota Bierunia 3
KWW Krystiana Grzesicy 5
KWW Bernarda Pustelnika 6

Miasta partnerskie[edytuj]

Lista miast partnerskich Bierunia[24]:

Prasa lokalna[edytuj]

W Bieruniu wydawana jest gazeta lokalna Rodnia[25].

Sport[edytuj]

W Bieruniu działają trzy kluby sportowe: założony w 1925 r. KS Unia Bieruń Stary (poza sekcją piłkarską posiada sekcje: badmintonową i szachową)[26], Piast Bieruń Nowy[27] oraz Uczniowski Klub Sportowy Maraton-Korzeniowski.pl”, który rozpoczął swoją działalność 19 listopada 1999 r. i jest klubem jednosekcyjnym o profilu lekkoatletycznym, ukierunkowanym na przygotowanie młodzieży do startów w chodzie sportowym.

Turystyka[edytuj]

Szlaki turystyczne[edytuj]

Szlaki piesze
Szlaki rowerowe

Baza noclegowa[edytuj]

W Bieruniu znajduje się jeden hotel (2015)[28].

Honorowi obywatele i zasłużeni dla miasta[edytuj]

Miasto Bieruń posiada siedmiu honorowych obywateli[29]:

  • Jan Brenkus – działacz społeczny i samorządowy
  • Bruno Zimmermann – uczestniczył w nawiązaniu wzajemnych stosunków partnerstwa między Bieruniem, a Gundelfingen
  • Alojzy Palowski – burmistrz Bierunia I i II kadencji (1991–1998)
  • ks. kard. Stanisław Nagy – kardynał diakon
  • Werner Rynski – profesor prawa socjalnego
  • Wojciech Czech – architekt i działacz regionalny, wojewoda katowicki w latach 1990–1994
  • Reinhard Bentler – doktor prawa

Miasto nadaje tytuł „Zasłużony dla miasta”, którym zostali uhonorowani[30]:

  • Krzysztof Ficek
  • Henryk Skupień
  • Stowarzyszenie Mieszkańców Bierunia
  • Zespół Folklorystyczny „Bierunianki”
  • Ludwik Jagoda
  • Maria Surma-Mazurkiewicz
  • Norbert Jaromin
  • Stowarzyszenie „Radość życia”
  • Ludwik Wioska
  • Anna Berger
  • OSP Czarnuchowice
  • Okręgowa Spółdzielnia Mleczarska Bieruń
  • Stowarzyszenie „Porąbek”
  • Roman Nyga
  • Franciszek Kocurek
  • KS Unia Bieruń Stary
  • KWK Piast
  • Zakład tworzyw sztucznych „ERG”
  • OSP Bieruń Stary
  • OSP Bieruń Nowy
  • Eugeniusz Jaromin
  • Jan Czempas
  • Gerard Miś
  • Józef Berger
  • Polski związek emerytów, rencistów i inwalidów o/Bieruń
  • Stowarzyszenie Miłośników 600-letniego Bierunia
  • Norbert Gonszcz
  • Jan Wieczorek
  • Karol Wierzgoń
  • Konrad Bajura

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Dotyczy Bierunia Starego, obecnie części Bierunia
  2. a b c Bieruń w liczbach (pol.). Polska w liczbach.
  3. a b c Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2013 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2013-07-26. ISSN 1505-5507.
  4. a b c d Główny Urząd Statystyczny: Bank Danych Lokalnych. Ludność. Stan ludności (pol.).
  5. Główny Urząd Statystyczny: Bank Danych Lokalnych. Narodowe Spisy Powszechne. Narodowy Spis Powszechny 2002 – Ludność (pol.).
  6. Teresa Semik. Bieruńscy samorządowcy znowu żądają rewizji granic z Tychami. „Dziennik Zachodni”, 03.02.2010. Polskapresse Sp. z o.o.. ISSN 0137-9038. 
  7. a b c Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 78.
  8. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, str.227.
  9. L. Freiherrn: Der Preußische Staat in allen seinen Beziehungen (...) Dritter Band. Berlin: Verlag von'August Hirschwald, 1837, s. 136.
  10. Józef Lompa, „Krótki rys jeografii Śląska dla nauki początkowej”, Głogówek 1847, str.32.
  11. Beruń - Słownik geograficzny Królestwa Polskiego
  12. a b c d Rejestr zabytków nieruchomych. Narodowy Instytut Dziedzictwa.
  13. Przedszkola (pol.). Biuletyn Informacji Publicznej Gminy Miejskiej - Urzędu Miejskiego w Bieruniu.
  14. Szkoły Podstawowe (pol.). Biuletyn Informacji Publicznej Gminy Miejskiej - Urzędu Miejskiego w Bieruniu.
  15. Gimnazja (pol.). Biuletyn Informacji Publicznej Gminy Miejskiej - Urzędu Miejskiego w Bieruniu.
  16. Liceum Ogólnokształcące im. Powstańców Śląskich w Bieruniu (pol.). BIP: Liceum Ogólnokształcące im. Powstańców Śląskich w Bieruniu.
  17. Główny Urząd Statystyczny: Bank Danych Lokalnych. Rynek pracy. Bezrobocie rejestrowane (pol.).
  18. a b c d e Bieruń dziś (pol.). Urząd Miejski w Bieruniu.
  19. Zmiana warty w Bieruniu i w Lędzinach (pol.). serwislokalny.com.
  20. Państwowa Komisja Wyborcza: Wybory samorządowe. wybory2002.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-11-05].
  21. Geografia wyborcza - Wybory samorządowe - Państwowa Komisja Wyborcza. wybory2006.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-11-05].
  22. Wybory Samorządowe 2010 - Geografia wyborcza - Województwo śląskie - - m. Bieruń. wybory2010.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-11-05].
  23. Państwowa Komisja Wyborcza | Bieruń. wybory2014.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-11-05].
  24. Miasta partnerskie. Urząd Miejski w Bieruniu. [dostęp 2011-06-17].
  25. Gazeta RODNIA (pol.). Urząd Miejski w Bieruniu.
  26. KS Unia Bieruń. [dostęp 2017-09-09].
  27. Piast Bieruń Nowy - informacje (pol.).
  28. Główny Urząd Statystyczny: Bank Danych Lokalnych. Turystyka. Turystyczne obiekty noclegowe (stan w dniu 31 lipca) (pol.).
  29. Honorowi obywatele. Urząd Miejski w Bieruniu.
  30. Zasłużeni dla miasta. Urząd Miejski w Bieruniu.

Linki zewnętrzne[edytuj]