Rak (moździerz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SMG 120 / SMK 120
Ilustracja
Moździerz SMK 120 mm RAK na podwoziu KTO Rosomak
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Huta Stalowa Wola
Typ pojazdu moździerz samobieżny
Trakcja gąsienicowa (SMG 120)
kołowa (SMK 120)
Załoga 4
Historia
Prototypy 2008
Produkcja od 2016
Egzemplarze 64 szt. do listopada 2019 r.
Dane techniczne
Silnik Scania D1 12 56A03PE
Transmisja skrzynia przekładniowa ZF 7HP902S
Pancerz ARMOX 500T grubości 8mm, STANAG 4569A Level 1
Długość 7700mm
Szerokość 2800mm
Wysokość 2150mm (kadłub)
Prześwit 430mm
Masa 24500kg (masa bojowa wersji SMK120)
Osiągi
Zasięg 500km
Pokonywanie przeszkód
Ściany (wys.) 50cm
Kąt podjazdu 60%
Przechył boczny 35stopni
Dane operacyjne
Uzbrojenie
moździerz kal. 120 mm
uniwersalny karabin maszynowy 7,62 mm
Użytkownicy
Polska
Moździerz SMK 120 mm RAK na podwoziu lekkim podwoziu gąsienicowym

M120 Raksamobieżne działo polowe wyposażone w automatycznie ładowany moździerz kalibru 120 mm montowany na podwoziu gąsienicowym (SMG 120) i kołowym (SMK 120), zaprojektowane w Centrum Produkcji Wojskowej HSW. Produkcja seryjna i pierwsza dostawa rozpoczęły się w 2017 roku.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Prace nad moździerzem RAK rozpoczęto w 2006 roku, pierwsze prototypy zaprezentowano w 2009. Jest on ciągle udoskonalany i poprawiany. Początkowo projektowany jako inwestycja własna HSW[1], później przy współudziale dofinansowania ze strony Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Większość elementów moździerza produkowanych jest na terenie Polski[2]. HSW otrzymała na konstrukcję poszczególnych rozwiązań moździerza kilka patentów[1].

Moździerz Rak może być budowany na różnych podwoziach. Gąsienicowe bazuje na lekkim podwoziu gąsienicowym produkcji HSW, zaś kołowe na KTO Rosomak. W 2013, w ramach targów MSPO, producent zaprezentował implementację moździerza na podwoziu niemieckiego bojowego wozu piechoty Marder[3].

Zestaw ogniowy 120-milimetrowych samobieżnych moździerzy Rak ma się składać z ośmiu dział, służących do wyrzucania na odległość granatów. Zdolny jest do oddawania celnych strzałów na odległość od 8 do 12 km. Oprócz standardowych granatów może strzelać pociskami z ładunkiem kumulacyjnym, zwalczając obiekty opancerzone, np. wozy bojowe. Czas przejścia z położenia marszowego w położenie bojowe – maks. 30 s., stanowisko ogniowe może opuścić w przeciągu 15 sekund od wystrzelenia ostatniego granatu[2]. Kompletny system moździerzy Rak, oprócz nich samych, obejmuje pojazdy towarzyszące: artyleryjskie wozy dowodzenia (AWD), rozpoznania, wsparcia technicznego i logistycznego (wozy amunicyjne) oraz artyleryjskie wozy remontu amunicji (AWRA).

Pojazd jest wyposażony w cyfrowy system kierowania ogniem, składający się m.in. z kamery termalnej i dalmierza laserowego, dzięki czemu może skuteczne działać w dzień i w nocy. Dane może m.in. czerpać z bezzałogowego statku powietrznego FlyEye.

Moździerz Rak może strzelać zdalnie jako broń bezzałogowa, wykorzystując komendy i dane przekazywane drogą elektroniczną do komputera pojazdu. System wieżowy moździerza Rak będzie mógł być zastosowany także na okrętach i w fortyfikacjach.

W październiku 2013 MON zamówiło 307 bazowych podwozi Rosomak. Z tego planuje się, że 80 podwozi zostanie przeznaczone do budowy SMK Rak[4]. Trwają starania o pozyskanie odbiorców zagranicznych[5].

Początkowo, do czasu wdrożenia nowoczesnej amunicji o donośności 10 000 m, polskie Raki używają starych granatów OF843B do moździerzy holowanych, zmodernizowanych przez zastosowanie specjalnych okuć, o masie 16,02 kg i donośności 6900 m, przewidzianych do szkolenia[1].

W kwietniu 2016, z konsorcjum firm Huta Stalowa Wola S.A. oraz ROSOMAK S.A. została podpisana umowa na dostawę w latach 2017-2019 ośmiu KMO Rak, tj. 64 szt. moździerzy M120K oraz 32 szt. AWD. W październiku 2019 podpisana została kolejna umowa na dostawę dwóch KMO Rak, tj. 18 szt. moździerzy M120K i 8 szt. AWD[6].

Dane techniczno-taktyczne[edytuj | edytuj kod]

  • Kaliber – 120 mm
  • Liczba luf – 1
  • Zapas amunicji – 46 szt[1]
  • Donośność maksymalna – 12 000 m
  • Czas osiągnięcia gotowości do strzelania – 30 s
  • Czas opuszczenia stanowiska ogniowego – 15 s

Wykorzystanie w Wojsku Polskim[edytuj | edytuj kod]

SM Rak są obecnie wykorzystywane w Wojsku Lądowym przez[7]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Jerzy Reszczyński, Zabawa granatami, „Raport - Wojsko Technika Obronność” nr 07/2016, s.4-12
  2. a b RAK – polskie działo światowej klasy. Polska Zbrojna, 2012-12-14. [dostęp 2013-02-07].
  3. Karol Mocny: Rak już na Marderze. Stalowka.NET, 2013-08-26. [dostęp 2014-07-07].
  4. Kolejne Rosomaki dla WP. www.altair.com.pl, 2013-10-24. [dostęp 2014-01-01].
  5. Zdzisław Surowaniec: Huta Stalowa Wola rozkwita. Najnowocześniejszy automatyczny moździerz oglądali zagraniczni wojskowi. Echo Dnia, 5 grudnia 2012. [dostęp 11 lutego 2013].
  6. a b c TD, Kolejne dostawy Raków i Krabów, DziennikZbrojny.pl, 31 października 2019 [dostęp 2019-11-03] (pol.).
  7. Jerzy Reszczyński, Raki idą do Giżycka - Defence24, www.defence24.pl, 15 lipca 2019 [dostęp 2019-07-15] (pol.).
  8. 15 Giżycka Brygada Zmechanizowana - Nowy sprzęt na wyposażeniu Zawiszaków, 15gbz.wp.mil.pl [dostęp 2019-07-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]