Język niemiecki: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rozmiar się nie zmienił ,  4 lata temu
(--)
* W sylabach otwartych (kończących się samogłoską) samogłoskę wymawia się długo np.: [[wikt:fragen|fr'''a '''·gen]] [{{IPA|ˈfr'''aː'''gən}}]); lub krótko np.: mo·t'''i'''·viert [{{IPA|mot'''i'''ˈviːɐ̯t}}])
* W sylabach zamkniętych (kończących się spółgłoską) samogłoskę wymawia się krótko, przykłady: [[wikt:kommen|k'''o'''m·men]], [[wikt:lernen|l'''e'''r·nen]], [[wikt:schmerzen|schm'''e'''r·zen]], [[wikt:Lektor|L'''e'''k·tor]], [[wikt:Morgen|M'''o'''r·gen]]. Wyjątek stanowią samogłoski w wyrazach jednosylabowych, zakończone spółgłoską pojedynczą. Samogłoski w tych wyrazach są długie i należy je odpowiednio dłużej wymawiać. Przykłady: [[wikt:der|d'''e'''r]] [{{IPA|d'''eː'''ɐ}}], [[wikt:gut|g'''u'''t]] [{{IPA|g'''uː'''t}}], [[wikt:wir|w'''i'''r]] [{{IPA|v'''i'''ːɐ}}], [[wikt:Tag|T'''a'''g]] [{{IPA|taːk}}], [[wikt:Weg|W'''e'''g]] [{{IPA|veːk}}], [[wikt:Fuß|F'''u'''ß]] [{{IPA|f'''uː'''s}}], [[wikt:Spaß|Sp'''a'''ß]] [{{IPA|ʃp'''aː'''s}}]. Ponadto należy pamiętać, że nieme „h” jest wskaźnikiem długości poprzedzającej je samogłoski. (Przykłady: [[wikt:Uhr|'''U'''hr]], [[wikt:Stahl|St'''a'''hl]], [[wikt:Ohr|'''O'''hr]], [[wikt:ihr|'''i'''hr]], [[wikt:nehmen|n'''e'''hmen]]) Wskaźnikiem zaś krótkości samogłosek poprzedzających są zarówno dwie jednakowe, jak również dwie różne spółgłoski. (Przykłady: [[wikt:kommen|k'''o'''m-men]], [[wikt:lernen|l'''e'''r-nen]], [[wikt:singen|s'''i'''ngen]], [[wikt:nicht|n'''i'''cht]], [[wikt:Gruppe|Gr'''u'''ppe]], [[wikt:Kollege|K'''o'''llege]]) Podwójne spółgłoski wymawia się w języku niemieckim (w przeciwieństwie do polskiego) tak jak pojedyncze spółgłoski, czyli krótko.
* Samogłoski przed zbitką (parą) spółgłosek należącymi do tego samego [[morfem]]u są zawsze krótkie, np. [[wikt:fast|''fast'']] [{{IPA|f'''a'''st}}], ale już np. ''[[wikt:rast|er rast]]'' [{{IPA|'ʔeːʁ‿'ʁʔeːɐ̯ ˈʁ'''aː'''st}}] z długim [{{IPA|aː}}], bo ''-t'' należy do innego [[morfem]]u (do [[końcówka fleksyjna|końcówki fleksyjnej]]).
* Wieloznaki oznaczające spółgłoski oznaczają też krótkość samogłoski przed tą spółgłoską, np. [[wikt:waschen|''w'''a'''schen'']] [{{IPA|'v'''a'''ʃən}}] – krótkie [{{IPA|a}}] przed spółgłoską [{{IPA|ʃ}}].
Niemieckie samogłoski opisuje następująca tabela (na podstawie ''Lagenscheidts Taschenwörterbuch Deutsch'')ː

Menu nawigacyjne