Okupacja aliancka Niemiec i Austrii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Allied Occupation Zones in Germany
Okupacja aliancka Niemiec
← III Rzesza 1945–1949 Niemcy Zachodnie →
Niemiecka Republika Demokratyczna →
Flaga
Flaga
Stolica Berlin (de iure)
Frankfurt (amer.)
Bad Oeynhausen (bryt.)
Baden-Baden (fra.)
Berlin Wschodni (radz.)
Status terytorium Okupacja wojenna
Zależne od Sojusznicza Rada Kontroli Niemiec
Jednostka monetarna Reichsmark i Rentenmark (1945–1948)
Marka niemiecka
(Trizonia i Berlin Zachodni, 1948–1949)
Marka wschodnioniemiecka
(Radziecka strefa i Berlin Wschodni, 1948–1949)
Marka Saary
(Protektorat Saary, 1947–1948)
Frank Saary
(Protektorat Saary, 1948–1959)
Kapitulacja III Rzeszy 8 maja 1945
Połączenie stref okup. Trizoni i Protektoratu Saary 23 maja 1949
Mapa
Okupacja aliancka Niemiec i Berlina
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strefy okupacyjne
Herb Niemiec
Historia Niemiec
Monografie
Państwo niemieckie
Pozostałe
Portale

Okupacja aliancka Niemiec i Austrii – po zwycięstwie nad III Rzeszą, Alianci podzielili ją (teren dzisiejszych Niemiec i Austrii) na strefy okupacyjne 4 zwycięskich mocarstw. Istniały one w latach 1945–1949 w Niemczech i 1945–1955 w Austrii.

Spis treści

Strefy okupacyjne istniejące do 1949 (teren dzisiejszych Niemiec)[edytuj]

Strefa brytyjska[edytuj]

Szlezwik-Holsztyn, Hanower, Westfalia, północna część Nadrenii, Wolne Miasto Hamburg, Wolne Państwo Lippe, Brunszwik, Oldenburg i Schaumburg-Lippe.

Dane za 1946[1]:

  • Powierzchnia – 97 698 km²
  • Populacja – 22 303 504
  • Gęstość zaludnienia – 228 osób/km²
Information icon.svg Zobacz też: Polska strefa okupacyjna w Niemczech.

Strefa francuska[edytuj]

Nadrenia, byłe księstwa Hohenzollernów, południowa część Wirtembergii, południowa część Wolnego Państwa Badenia, bawarski Palatynat i miasto Lindau nad Jeziorem Bodeńskim.

Dane za 1946[2]:

  • Powierzchnia – 42 713 km²
  • Populacja – 5 932 586
  • Gęstość zaludnienia – 139 osób/km²

Strefa amerykańska[edytuj]

Hesja-Nassau, państwo ludowe Hesja, północna część Wolnego Państwa Badenia, północna część Wirtembergii i Wolne Państwo Bawaria oraz Brema jako enklawa na terenie brytyjskiej strefy.

Dane za 1946[3]:

  • Powierzchnia – 107 459 km²
  • Populacja – 17 254 954
  • Gęstość zaludnienia – 160 osób/km²

Strefa radziecka[edytuj]

Brandenburgia, Meklemburgia, Saksonia, Wolne Państwo Anhalt, pozostałe przy Niemczech Pomorze Przednie, Wolne Państwo Saksonia i Turyngia.

Dane za 1946[4]:

  • Powierzchnia – 107 181 km²
  • Populacja – 17 313 734
  • Gęstość zaludnienia – 161 osób/km²

Sektory okupacyjne Berlina (1945–1990)[edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Sektory Berlina.

Tak jak Niemcy zostały podzielone na cztery strefy, stolica została podzielona na cztery sektory. Miastem miał rządzić wspólny zarząd czterech Aliantów. Po wycofaniu się Sowietów ze wspólnego rządu Berlina doszło do faktycznego podziału miasta na część zachodnią i wschodnią.

Strefy okupacyjne istniejące do 1955 (teren dzisiejszej Austrii)[edytuj]

Information icon.svg Osobny artykuł: Okupacja aliancka Austrii.

Temat alianckich stref okupacyjnych nie dotyczył tylko Niemiec, lecz również Austrii, gdzie istniały one do 1955, czyli 6 lat dłużej niż w Niemczech. Wiedeń, w przeciwieństwie do Berlina, był podzielony na 5 sektorów (Innere Stadt stanowiło wspólny sektor 4 mocarstw).

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. ↑ Cziomer Erhard: Historia Niemiec Współczesnych 1945-2005, Warszawa 2006.
  2. ↑ Cziomer Erhard: Historia Niemiec Współczesnych 1945-2005, Warszawa 2006.
  3. ↑ Cziomer Erhard: Historia Niemiec Współczesnych 1945-2005, Warszawa 2006.
  4. ↑ Cziomer Erhard: Historia Niemiec Współczesnych 1945-2005, Warszawa 2006.
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Okupacja_aliancka_Niemiec_i_Austrii&oldid=35923099”