Żarnowiec (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi w woj. śląskim. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Żarnowiec
Herb
Herb Żarnowca
Kościół pw. Narodzenia NMP
Kościół pw. Narodzenia NMP
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat zawierciański
Gmina Żarnowiec
Liczba ludności (2008) 738
Strefa numeracyjna (+48) 32
Kod pocztowy 42-439
Tablice rejestracyjne SZA
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Żarnowiec"
Żarnowiec
50°29′04″N 19°51′47″E / 50.48444, 50.48444Na mapach: 50°29′04″N 19°51′47″E / 50.48444, 50.48444
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Żarnowiec – dawne miasto królewskie (utrata praw miejskich w 1869 r.). Obecnie wieś gminna w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Żarnowiec. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa katowickiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Żarnowiec.

Spis treści

[edytuj] Położenie

Żarnowiec leży w północno-wschodniej części województwa województwa śląskiego, nad rzeką Pilicą, na pograniczu Wyżyny Miechowskiej i Progu Lelowskiego - makroregion Wyżyna Krakowsko-Częstochowska.

Odległości [za odleglosci.pl]:

[edytuj] Historia

[edytuj] W cieniu legend

Początki osadnictwa na tym terenie poprzedzają istnienie państwa polskiego, sięgając w epokę plemienną. Legenda głosi, że w miejscu, gdzie obecnie znajduje się kościół św. Wojciecha, stał posąg Świętowita. Miejscowe podania mówią również o obecności na ziemi żarnowieckiej św. Wojciecha, podążającego z Krakowa do Gniezna w 996/7 r. Za sprawą modlitw wspomnianego biskupa miało wytrysnąć źródło, aby zaspokoić pragnienie słuchaczy Słowa Bożego. Żarnowiec już wtedy stanowić musiał tzw. czoło opola, czyli główny ośrodek wspólnoty sąsiedzkiej na tym terenie.

[edytuj] Po raz pierwszy w historii

Pierwsza wzmianka o istnieniu Żarnowca pochodzi z kroniki Galla Anonima. Autor podaje, iż pod Żarnowcem miało miejsce spotkanie Władysława Hermana ze swoimi synami – Zbigniewem i Bolesławem. Większość historyków datuje to wydarzenie na 1098 r. W wyniku porozumienia zwaśnionych stron, Herman po raz pierwszy zobowiązał się oddalić od władzy palatyna Sieciecha.

[edytuj] Miasto wędrujące

Żarnowiec stanowi przykład miasta wędrującego, co oznacza, iż w przeciągu lat zmieniło się jego pierwotne położenie. Początkowo usytuowany był na terenie dzisiejszych Łanów Wielkich, skąd został przeniesiony 3 km w górę rzeki Pilica, gdzie pozostaje do dnia dzisiejszego. Przyjmuje się, że lokacji miasta na nowym miejscu i prawie magdeburskim dokonał Kazimierz Wielki (lata pomiędzy 1326 a 1340 r.). Dawną osadę przemianowano na Stary Żarnowiec (w 1388 r. nazywała się już Łany, a w 1529 r. Łany Wielkie). Istnieją racjonalne hipotezy, jakoby Żarnowiec posiadał prawa miejskie tzw. polskie już w XIII w. (z nadania prawdopodobnie Bolesława Wstydliwego). Nie zachowały się jednak jakiekolwiek zapiski źródłowe definitywnie potwierdzające to przypuszczenie.

[edytuj] Parafia

Pierwszym kościołem parafialnym była świątynia pw. św. Wojciecha (dziś w Łanach Wielkich). Sam kościół powstał pomiędzy rokiem 999 a 1243. Po wybudowaniu (I poł. XIII w.) kościoła pw. Narodzenia NMP w Nowym Żarnowcu, parafia starożarnowiecka włączona została w obręb nowo powstałej parafii miejskiej jako jej filia. Wraz ze wzrostem znaczenia miasta funkcja proboszcza stała się wyłącznie tytularną. Pełniący ową funkcję nierzadko w ogóle nie przebywali na terenie parafii, zarządzając nią poprzez wyznaczonych wikariuszy – przypuszczalnie jednego w Żarnowcu, a drugiego w Łanach. Proboszczami parafii byli m.in. rektorzy Akademii Krakowskiej Maciej z Kobylina i Mikołaj z Kalisza. W 1403 r. biskup kijowski Michał Treska ufundował szpital oraz kościółek pw. św. Krzyża, rozszerzony o wezwania Narodzenia NMP i św. Grobu. Powołano kolejnego wikariusza podległego proboszczowi żarnowieckiemu. Z biegiem czasu wyodrębniła się parafia szpitalna, której kres położył pożar kościółka w 1817 r. Podział parafii żarnowieckiej na dwie odrębne - żarnowiecką i wielkołańską nastąpił w 1857 r.

[edytuj] Od rozkwitu do upadku

Najdonioślejszą rolę w historii miasta odegrał Kazimierz Wielki, lokując je na prawie magdeburskim. Za jego sprawą powstał murowany zamek oraz kościół Narodzenia NMP. W latach 1355-56 na zamku w Żarnowcu król więził swoją żonę Adelajdę z Hesji. Za jej wstawiennictwem ozdobiono freskami kościół św. Wojciecha. Sam król w latach 1341-1365 często przebywał na miejscowym zamku. W XIV w. Żarnowiec stał się ośrodkiem administracji terytorialnej. Działała tutaj komora celna, rozpoczęły się pierwsze jarmarki. W 1391 r. potwierdzone jest już istnienie powiatu sądowego. W mieście nierzadko przebywał również Władysław Jagiełło, który w 1396 r. odnowił dawne przywileje i potwierdził prawa miejskie. Kolejne lata to systematyczny rozkwit miasta. O dużym znaczeniu osady świadczy fakt, iż w uchwalonym podziale województwa krakowskiego obok powiatu krakowskiego i proszowickiego znalazł się również powiat żarnowiecki. Wiek XV i XVI stanowił najpomyślniejszy okres w rozwoju omawianej jednostki osadniczej. W XVI w. miasto osiągnęło apogeum świetności, stając się siedzibą starostwa niegrodowego. W roku 1570 r. działało tutaj aż 50 piwowarów. Wzrosła również liczba domostw (z 196 w 1569 r. do 245 w 1620 r.) Rozwój miasta był możliwy dzięki usytuowaniu na starym szlaku prowadzącym z Krakowa na Śląsk oraz do Wielkopolski. Przez Żarnowiec wiodła również droga do Warszawy jako nowej stolicy RP. Pierwszy poważny kryzys pojawił się wraz z potopem szwedzkim. W wyniku grabieży i pożarów wznieconych przez nieprzyjaciela liczba domostw spadła do 100. Wielki pożar z 1697 r. zniszczył większość tego, co pozostało z najazdu Szwedów. W 1756 r. na 129 domostw 78 stało pustych. Dopiero pod koniec XVIII w. liczba domów osiągnęła liczbę 155. Było ich zatem więcej niż w Olkuszu, Skale czy Wolbromiu, ale mniej niż w pobliskiej Pilicy, co wskazuje, że Żarnowiec był jeszcze dosyć dużym miastem. Wzrost liczby ludności wiąże się jednak z napływem Żydów, którzy w II połowie XIX w. przewyższyli już ludność polską. W mieście powstała żydowska synagoga, cmentarz oraz 3 szkoły wyznaniowe tzw. chedery (w 1906 r. jest ich już 6). W 1775 r. miał miejsce pożar zamku, który częściowo został rozebrany. W 1794 r. w pobliskiej Woli Libertowskiej na kwaterze stanął król pruski Fryderyk Wilhelm II, skąd ruszyć miał w stronę Szczekocin, gdzie 6 VI (po połączeniu z wojskami rosyjskimi gen. Adriana Denisowa) pokonał oddziały Tadeusza Kościuszki. W latach 1795-1809 Żarnowiec wchodził w skład zaboru austriackiego. Dnia 26 XII 1812 r. zmarł w Żarnowcu, wracający z Warszawy, Minister Pełnomocny Stanów Zjednoczonych Ameryki przy Cesarzu Francuzów i Królu Włoskim – Joel Barlow – poeta, filozof, polityk i dyplomata. Pochowany został na cmentarzu przykościelnym. Po 1815 r. Żarnowiec znalazł się w obrębie Królestwa Polskiego. Kolejny wielki pożar miasta w 1816 r. oraz budowa szosy Kraków - Miechów - Warszawa (do 1836 r.), omijającej dawny szlak warszawski, definitywnie przekreśliły szansę na odzyskanie dawnej świetności Żarnowca. W czasie powstania styczniowego działały tutaj 3 agendy władz obwodowych Rządu Narodowego. 20 II 1863 r. doszło do bitwy grupy powstańców z oddziałami rosyjskimi. Na mocy ukazu carskiego z 1 czerwca 1869 r. Żarnowiec utracił prawa miejskie!

[edytuj] Zabytki

  • średniowieczny układ urbanistyczny (XIV w.) z centralnie umieszczonym rynkiem
  • kościół Narodzenia NMP i św. Jakuba Starszego z XIV w.
  • kopiec Kościuszki z 1918 r. zwieńczony popiersiem Naczelnika
  • marmurowa płyta pamiątkowa ku czci 60 rozstrzelanych przez hitlerowców mieszkańców Żarnowca i okolicznych wsi podczas dwóch masowych egzekucji.
  • klasycystyczna dzwonnica z pierwszej połowy XIX w. z dzwonem z 1551 r.
  • obelisk poświęcony Joelowi Barlow
  • bardzo słabo już widoczny w terenie relikt zamku
  • cmentarz żydowski znajdujący się obok bazy po byłej RSP "Kłos"

[edytuj] Edukacja

Ulica Krakowska
  • Przedszkole
  • Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II
  • Gimnazjum Publiczne im. Jana Pawła II
  • Zespół Szkół Rolnicze Centrum Kształcenia Ustawicznego im. Jana Pawła II:
    • Technikum Agrobiznesu
    • Technikum Hodowli Koni
    • Technikum Rolnicze
    • Zasadnicza Szkoła Rolnicza
    • Technikum Uzupełniające
  • Centrum Kształcenia na odległość - "wioska internetowa"

[edytuj] Urzędy i instytucje

  • Urząd Gminy Żarnowiec
  • Urząd Pocztowy w Żarnowcu
  • Agencja Inicjatyw Lokalnych
  • Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej
  • Niepubliczny Zakład Usług Medycznych i Rehabilitacyjnych - Ośrodek DELPHINUS
  • Przychodnia Weterynaryjna

[edytuj] Kultura i Sport

Stadion "Trzech Koron"
Mecz piłki nożnej kobiet U17 Polska-Francja
  • Gminny Ośrodek Kultury Sportu i Turystyki
  • Gminna Biblioteka Publiczna
  • klub piłkarski LKS Trzy Korony Żarnowiec
  • Wioska Internetowa
  • Gazeta lokalna: „Echo Żarnowca”

[edytuj] Organizacje

  • Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Żarnowieckiej
  • Stowarzyszenie na Rzecz Wspierania i Rozwoju Oświaty Wiejskiej
  • Fundacja na rzecz Rehabilitacji Medycznej i Społecznej - DELPHINUS

[edytuj] Religia

[edytuj] Osoby związane z Żarnowcem

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Bibliografia

  1. Przemsza-Zieliński J., Trzy Złote Korony Żarnowca, Sosnowiec 1998.
  2. Towarzystwo „Pro Museo”, Żarnowiec. Szkice z dziejów, Kraków 1998.
  3. Kiryk F., Żarnowiec [w:] Dzieje Olkusza i regionu olkuskiego, Warszawa – Kraków 1978.
  4. Jaskłowski W.J., Żarnowiec i jego okolica. Zarys historyczno-etnograficzny, Lwów 1910.
  5. Wiśniewski K., Miasto Żarnowiec w Olkuskiem i jego pamiątki, Mariówka Opocz., 1934.
  6. Mapa WIG Miechów Pas 47 Słup 30 Warszawa 1936

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach