Żarnowiec (województwo śląskie)
| Żarnowiec | |||
|
|||
Kościół pw. Narodzenia NMP |
|||
| Państwo | |||
| Województwo | śląskie | ||
| Powiat | zawierciański | ||
| Gmina | Żarnowiec | ||
| Liczba ludności (2008) | 738 | ||
| Strefa numeracyjna | (+48) 32 | ||
| Kod pocztowy | 42-439 | ||
| Tablice rejestracyjne | SZA | ||
| Na mapach: | |||
Żarnowiec – dawne miasto królewskie (utrata praw miejskich w 1869 r.). Obecnie wieś gminna w Polsce, położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Żarnowiec. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa katowickiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Żarnowiec.
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Żarnowiec leży w północno-wschodniej części województwa województwa śląskiego, nad rzeką Pilicą, na pograniczu Wyżyny Miechowskiej i Progu Lelowskiego - makroregion Wyżyna Krakowsko-Częstochowska.
Odległości [za odleglosci.pl]:
- Zawiercie - 30. km
- Kraków - 50. km
- Dąbrowa Górnicza - 52. km
- Katowice - 70. km
- Częstochowa - 70. km
- Kielce - 75. km
[edytuj] Historia
[edytuj] W cieniu legend
Początki osadnictwa na tym terenie poprzedzają istnienie państwa polskiego, sięgając w epokę plemienną. Legenda głosi, że w miejscu, gdzie obecnie znajduje się kościół św. Wojciecha, stał posąg Świętowita. Miejscowe podania mówią również o obecności na ziemi żarnowieckiej św. Wojciecha, podążającego z Krakowa do Gniezna w 996/7 r. Za sprawą modlitw wspomnianego biskupa miało wytrysnąć źródło, aby zaspokoić pragnienie słuchaczy Słowa Bożego. Żarnowiec już wtedy stanowić musiał tzw. czoło opola, czyli główny ośrodek wspólnoty sąsiedzkiej na tym terenie.
[edytuj] Po raz pierwszy w historii
Pierwsza wzmianka o istnieniu Żarnowca pochodzi z kroniki Galla Anonima. Autor podaje, iż pod Żarnowcem miało miejsce spotkanie Władysława Hermana ze swoimi synami – Zbigniewem i Bolesławem. Większość historyków datuje to wydarzenie na 1098 r. W wyniku porozumienia zwaśnionych stron, Herman po raz pierwszy zobowiązał się oddalić od władzy palatyna Sieciecha.
[edytuj] Miasto wędrujące
Żarnowiec stanowi przykład miasta wędrującego, co oznacza, iż w przeciągu lat zmieniło się jego pierwotne położenie. Początkowo usytuowany był na terenie dzisiejszych Łanów Wielkich, skąd został przeniesiony 3 km w górę rzeki Pilica, gdzie pozostaje do dnia dzisiejszego. Przyjmuje się, że lokacji miasta na nowym miejscu i prawie magdeburskim dokonał Kazimierz Wielki (lata pomiędzy 1326 a 1340 r.). Dawną osadę przemianowano na Stary Żarnowiec (w 1388 r. nazywała się już Łany, a w 1529 r. Łany Wielkie). Istnieją racjonalne hipotezy, jakoby Żarnowiec posiadał prawa miejskie tzw. polskie już w XIII w. (z nadania prawdopodobnie Bolesława Wstydliwego). Nie zachowały się jednak jakiekolwiek zapiski źródłowe definitywnie potwierdzające to przypuszczenie.
[edytuj] Parafia
Pierwszym kościołem parafialnym była świątynia pw. św. Wojciecha (dziś w Łanach Wielkich). Sam kościół powstał pomiędzy rokiem 999 a 1243. Po wybudowaniu (I poł. XIII w.) kościoła pw. Narodzenia NMP w Nowym Żarnowcu, parafia starożarnowiecka włączona została w obręb nowo powstałej parafii miejskiej jako jej filia. Wraz ze wzrostem znaczenia miasta funkcja proboszcza stała się wyłącznie tytularną. Pełniący ową funkcję nierzadko w ogóle nie przebywali na terenie parafii, zarządzając nią poprzez wyznaczonych wikariuszy – przypuszczalnie jednego w Żarnowcu, a drugiego w Łanach. Proboszczami parafii byli m.in. rektorzy Akademii Krakowskiej Maciej z Kobylina i Mikołaj z Kalisza. W 1403 r. biskup kijowski Michał Treska ufundował szpital oraz kościółek pw. św. Krzyża, rozszerzony o wezwania Narodzenia NMP i św. Grobu. Powołano kolejnego wikariusza podległego proboszczowi żarnowieckiemu. Z biegiem czasu wyodrębniła się parafia szpitalna, której kres położył pożar kościółka w 1817 r. Podział parafii żarnowieckiej na dwie odrębne - żarnowiecką i wielkołańską nastąpił w 1857 r.
[edytuj] Od rozkwitu do upadku
Najdonioślejszą rolę w historii miasta odegrał Kazimierz Wielki, lokując je na prawie magdeburskim. Za jego sprawą powstał murowany zamek oraz kościół Narodzenia NMP. W latach 1355-56 na zamku w Żarnowcu król więził swoją żonę Adelajdę z Hesji. Za jej wstawiennictwem ozdobiono freskami kościół św. Wojciecha. Sam król w latach 1341-1365 często przebywał na miejscowym zamku. W XIV w. Żarnowiec stał się ośrodkiem administracji terytorialnej. Działała tutaj komora celna, rozpoczęły się pierwsze jarmarki. W 1391 r. potwierdzone jest już istnienie powiatu sądowego. W mieście nierzadko przebywał również Władysław Jagiełło, który w 1396 r. odnowił dawne przywileje i potwierdził prawa miejskie. Kolejne lata to systematyczny rozkwit miasta. O dużym znaczeniu osady świadczy fakt, iż w uchwalonym podziale województwa krakowskiego obok powiatu krakowskiego i proszowickiego znalazł się również powiat żarnowiecki. Wiek XV i XVI stanowił najpomyślniejszy okres w rozwoju omawianej jednostki osadniczej. W XVI w. miasto osiągnęło apogeum świetności, stając się siedzibą starostwa niegrodowego. W roku 1570 r. działało tutaj aż 50 piwowarów. Wzrosła również liczba domostw (z 196 w 1569 r. do 245 w 1620 r.) Rozwój miasta był możliwy dzięki usytuowaniu na starym szlaku prowadzącym z Krakowa na Śląsk oraz do Wielkopolski. Przez Żarnowiec wiodła również droga do Warszawy jako nowej stolicy RP. Pierwszy poważny kryzys pojawił się wraz z potopem szwedzkim. W wyniku grabieży i pożarów wznieconych przez nieprzyjaciela liczba domostw spadła do 100. Wielki pożar z 1697 r. zniszczył większość tego, co pozostało z najazdu Szwedów. W 1756 r. na 129 domostw 78 stało pustych. Dopiero pod koniec XVIII w. liczba domów osiągnęła liczbę 155. Było ich zatem więcej niż w Olkuszu, Skale czy Wolbromiu, ale mniej niż w pobliskiej Pilicy, co wskazuje, że Żarnowiec był jeszcze dosyć dużym miastem. Wzrost liczby ludności wiąże się jednak z napływem Żydów, którzy w II połowie XIX w. przewyższyli już ludność polską. W mieście powstała żydowska synagoga, cmentarz oraz 3 szkoły wyznaniowe tzw. chedery (w 1906 r. jest ich już 6). W 1775 r. miał miejsce pożar zamku, który częściowo został rozebrany. W 1794 r. w pobliskiej Woli Libertowskiej na kwaterze stanął król pruski Fryderyk Wilhelm II, skąd ruszyć miał w stronę Szczekocin, gdzie 6 VI (po połączeniu z wojskami rosyjskimi gen. Adriana Denisowa) pokonał oddziały Tadeusza Kościuszki. W latach 1795-1809 Żarnowiec wchodził w skład zaboru austriackiego. Dnia 26 XII 1812 r. zmarł w Żarnowcu, wracający z Warszawy, Minister Pełnomocny Stanów Zjednoczonych Ameryki przy Cesarzu Francuzów i Królu Włoskim – Joel Barlow – poeta, filozof, polityk i dyplomata. Pochowany został na cmentarzu przykościelnym. Po 1815 r. Żarnowiec znalazł się w obrębie Królestwa Polskiego. Kolejny wielki pożar miasta w 1816 r. oraz budowa szosy Kraków - Miechów - Warszawa (do 1836 r.), omijającej dawny szlak warszawski, definitywnie przekreśliły szansę na odzyskanie dawnej świetności Żarnowca. W czasie powstania styczniowego działały tutaj 3 agendy władz obwodowych Rządu Narodowego. 20 II 1863 r. doszło do bitwy grupy powstańców z oddziałami rosyjskimi. Na mocy ukazu carskiego z 1 czerwca 1869 r. Żarnowiec utracił prawa miejskie!
[edytuj] Zabytki
- średniowieczny układ urbanistyczny (XIV w.) z centralnie umieszczonym rynkiem
- kościół Narodzenia NMP i św. Jakuba Starszego z XIV w.
- kopiec Kościuszki z 1918 r. zwieńczony popiersiem Naczelnika
- marmurowa płyta pamiątkowa ku czci 60 rozstrzelanych przez hitlerowców mieszkańców Żarnowca i okolicznych wsi podczas dwóch masowych egzekucji.
- klasycystyczna dzwonnica z pierwszej połowy XIX w. z dzwonem z 1551 r.
- obelisk poświęcony Joelowi Barlow
- bardzo słabo już widoczny w terenie relikt zamku
- cmentarz żydowski znajdujący się obok bazy po byłej RSP "Kłos"
[edytuj] Edukacja
- Przedszkole
- Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II
- Gimnazjum Publiczne im. Jana Pawła II
- Zespół Szkół Rolnicze Centrum Kształcenia Ustawicznego im. Jana Pawła II:
- Technikum Agrobiznesu
- Technikum Hodowli Koni
- Technikum Rolnicze
- Zasadnicza Szkoła Rolnicza
- Technikum Uzupełniające
- Centrum Kształcenia na odległość - "wioska internetowa"
[edytuj] Urzędy i instytucje
- Urząd Gminy Żarnowiec
- Urząd Pocztowy w Żarnowcu
- Agencja Inicjatyw Lokalnych
- Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej
- Niepubliczny Zakład Usług Medycznych i Rehabilitacyjnych - Ośrodek DELPHINUS
- Przychodnia Weterynaryjna
[edytuj] Kultura i Sport
- Gminny Ośrodek Kultury Sportu i Turystyki
- Gminna Biblioteka Publiczna
- klub piłkarski LKS Trzy Korony Żarnowiec
- Wioska Internetowa
- Gazeta lokalna: „Echo Żarnowca”
[edytuj] Organizacje
- Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Żarnowieckiej
- Stowarzyszenie na Rzecz Wspierania i Rozwoju Oświaty Wiejskiej
- Fundacja na rzecz Rehabilitacji Medycznej i Społecznej - DELPHINUS
[edytuj] Religia
- Parafia rzymsko-katolicka pw. Narodzenia NMP w Żarnowcu.
- Żarnowiec jest siedzibą dekanatu żarnowieckiego wchodzącego w skład Diecezji kieleckiej. Składa się z następujących parafii:
[edytuj] Osoby związane z Żarnowcem
- Grzegorz z Żarnowca - polski polemista i teolog kalwiński.
- Maksymilian Binkiewicz - polski duchowny katolicki, błogosławiony Kościoła katolickiego.
- Damian Pietrasik - polski paraolimpijczyk, zdobywca srebrnego medalu w pływaniu na XIII Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich w Pekinie
- Marek Kolasiński - polski polityk, przedsiębiorca, poseł na Sejm III kadencji.
- Joel Barlow, amerykański poeta, polityk i dyplomata.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Przemsza-Zieliński J., Trzy Złote Korony Żarnowca, Sosnowiec 1998.
- Towarzystwo „Pro Museo”, Żarnowiec. Szkice z dziejów, Kraków 1998.
- Kiryk F., Żarnowiec [w:] Dzieje Olkusza i regionu olkuskiego, Warszawa – Kraków 1978.
- Jaskłowski W.J., Żarnowiec i jego okolica. Zarys historyczno-etnograficzny, Lwów 1910.
- Wiśniewski K., Miasto Żarnowiec w Olkuskiem i jego pamiątki, Mariówka Opocz., 1934.
- Mapa WIG Miechów Pas 47 Słup 30 Warszawa 1936
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Żarnowa Góra i inne, Żarnowiec w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XIV (Worowo – Żyżyn) z 1895 r.
|
|||||||||||
|
|||||||||||||||||