Szczekociny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szczekociny
Urząd Miasta i Gminy
Urząd Miasta i Gminy
Herb
Herb Szczekocin
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat zawierciański
Gmina Szczekociny
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1398-1870, od 01.01.1923
Burmistrz Krzysztof Dobrzyniewicz
Powierzchnia 17,98 km²
Wysokość 264 m n.p.m.
Populacja (2012)
• liczba ludności
• gęstość

3772[1]
209,8 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 34
Kod pocztowy 42-445
Tablice rejestracyjne SZA
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Szczekociny
Szczekociny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Szczekociny
Szczekociny
Ziemia 50°37′39″N 19°49′31″E/50,627500 19,825278
TERC
(TERYT)
2243316084
Urząd miejski
ul. Senatorska 2
42-445 Szczekociny
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Szczekocinymiasto w woj. śląskim, w powiecie zawierciańskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Szczekociny. Miasteczko położone jest nad rzeką Pilicą na obszarze Niecki Włoszczowskiej, będącej częścią Niecki Nidziańskiej. Według danych z 31 grudnia 2012 roku Szczekociny miały 3772 mieszkańców.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Sczekoczyny wymienia w latach (1470-1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis.[2]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prawa miejskie nadano Szczekocinom w 1398 r. W latach 1470-1480 - Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis wymienia miejscowość jako własność Szczekockiego herbu Odrowąż.

W XVI w. istniał tu zbór ariański braci polskich[3]

6 czerwca 1794 r. pod Szczekocinami (na polach wsi Wywła) rozegrała się jedna z największych bitew insurekcji kościuszkowskiej. Dowodzone przez Tadeusza Kościuszkę wojska polskie zostały pokonane przez połączone siły rosyjsko-pruskie. W bitwie pod Szczekocinami zginęli generałowie Wodzicki i Grochowski, a śmiertelnie ranny został bohaterski chłop, bohater spod Racławic, Bartosz Głowacki.

3 września 1939 r. pod Szczekocinami zwycięską walkę z wojskami niemieckimi stoczył 8 Pułk Ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego.

W 1942 r. około 1500 Żydów ze Szczekocin zostało wywiezionych do Treblinki i tam zamordowanych.

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. częstochowskiego, a przed 1975 r. do woj. kieleckiego.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

  • Przedszkole w Szczekocinach
  • Szkoła Podstawowa Nr 1 im. Tadeusza Kościuszki w Szczekocinach
  • Społeczna Szkoła Podstawowa w Szczekocinach
  • Gimnazjum im. ks. Tadeusza Jarmundowicza w Szczekocinach
  • Zespół Szkół w Szczekocinach
    • Liceum Ogólnokształcące
    • Zasadnicza Szkoła Zawodowa
    • Uzupełniające Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych w formie zaocznej

Sport[edytuj | edytuj kod]

  • Miejsko Gminny Ludowy Klub Sportowy Olimpijczyk
  • Uczniowski Klub Sportowy LIDER
  • Sparta Szczekociny
  • Uczniowski Klub Sportowy TALENT

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Szczekociny są punktem początkowym szlak turystyczny żółty żółtego szlaku turystycznego prowadzącego do Moskorzewa.

Organizowane są również turystyczno-rekreacyjne spływy kajakowe po Pilicy, które są wielką atrakcją turystyczną dla mieszkańców Szczekocin i pobliskich miejscowości.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Barokowo-klasycystyczny zespół pałacowy Dembińskich zbudowany w latach 70. XVIII w. przez Jana Ferdynanda Naxa, otoczony parkiem z końca XVIII w. (po II wojnie światowej w pałacu mieściło się liceum z internatem);
  • Kościół parafialny pw. św. Bartłomieja, powstały ok. 1680 r., przebudowany w stylu wczesnoklasycystycznym w 1780 r. przez Urszulę Dembińską (ks. Jan Wiśniewski „W historycznym opisie kościołów” podaje, że kościół zbudowany był w 1450 r. przez Odrowąża ze Szczekocin, podkanclerza koronnego);
  • Synagoga z początku XX w.

Związani ze Szczekocinami[edytuj | edytuj kod]

Fotografie ze Szczekocin
Pałac Dembińskich
Pałac Dembińskich

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Główny Urząd Statystyczny: Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2012 r. Stan w dniu 31 XII
  2. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przedziecki, Tom II, Kraków 1864, str.212.
  3. Czesław Tadeusz Zwolski, Ponidzie. Busko Zdrój Jędrzejów Kazimierza Wielka Pińczów Staszów. Przewodnik turystyczny, Warszawa 1971, s. 29
  4. Karnicka Z., „Kalendarium życia i twórczości”, [w:] „Władysław Strzemiński 1893-1952. W setną rocznicę urodzin.”, Łódź 1994, s 65-66.
  5. Sebastian Reńca, [w:] http://czestochowa.naszemiasto.pl/archiwum/1492040,rodzina-z-innej-bajki,id,t.html.