Jezierna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jezierna
Ilustracja
kościół św. Józefa
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód tarnopolski
Powierzchnia 9,4 km²
Populacja (2003)
• liczba ludności
• gęstość

3615
384 os./km²
Nr kierunkowy +380 3540
Kod pocztowy 47264
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Jezierna
Jezierna
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Jezierna
Jezierna
Ziemia49°38′02″N 25°20′05″E/49,633889 25,334722
Portal Portal Ukraina
Jezierna na wojskowej mapie z roku 1869

Jezierna (ukr. Озерна / Ozerna) - wieś (dawniej miasteczko) na Ukrainie w obwodzie tarnopolskim (rejon zborowski). W 2003 roku liczyła 3615 mieszkańców.

Polskie szańce nad Jezierną na mapie z roku 1787

Historia[edytuj]

Wieś pierwszy raz wzmiankowano w 1542 roku. Wraz czterema innymi miejscowościami nadana przez króla Tarnowskim, z prawami do niej Andrzeja Górki, kasztelana poznańskiego, właściciela Złoczowa. Parafię rzymskokatolicką ufundował Jakub Sobieski w 1636 roku oraz regularny czterobastionowy zamek nad rzeką Wysuczką. Prawa miejskie nadano Jeziernej w roku 1606.[1].W 1655 odbyła się bitwa pod Jezierną. Dwie dekady później Jezierna była dwukrotnie pustoszona przez Turków[2]. Ruiny zamku i szańców Jeziernej zamieścił w roku 1787 autor mapy wojskowej Friedrich von Mieg. W drugiej połowie XIX wieku pamięć o twierdzy przenieśli w swoich przewodnikach Tomasz Święcicki i Hipolit Stupnicki[3].

W II Rzeczypospolitej Jezierna była siedzibą gminy wiejskiej Jezierna w powiecie zborowskim województwa tarnopolskiego. W 1921 roku liczyła 5578 mieszkańców, z tego prawie połowę stanowili Polacy. Ukraińców było 2269 a Żydów 813[4].

Po ataku Niemiec na ZSRR, 3 lipca 1941 roku w Jeziernej zamordowano 180 Żydów. W 1942 roku część pozostałych Żydów Niemcy deportowali do obozu śmierci w Bełżcu, część przesiedlili do Zborowa. Od października 1941 do lipca 1943 w Jeziernej funkcjonował obóz pracy dla około 300 Żydów, których likwidując obóz rozstrzelano[5]. Ukrywająca się Maria Fisher Zahn otrzymywała pomoc od mieszkańców miasteczka[6].

Po II wojnie Jezierna została zdepolonizowana i spadła do rangi wsi[2].

Świątynie[edytuj]

  • kościół św. Józefa z XIX w, po upadku ZSRR zwrócony wiernym[2];
  • cerkiew św. Trójcy z 1908 roku[2].

Przypisy

  1. Jerzy Lileyko]]. Sztuka ziem wschodnich Rzeczypospolitej: XVI - XVIII w. 2000, str. 175
  2. a b c d Grzegorz Rąkowski, Podole. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część II, Rewasz, Pruszków 2006, ISBN 83-89188-46-5, s. 250
  3. Galicya pod względem topograficznym-geograficznym-historycznym, skreślona przez Hipolita Stupnickiego, Lwów, 1869. niegdyś zamek obronny. Miasteczka. str. 83; z zamkiem niegdyś warownymw: Tomasz Święcicki. Opis starożytney Polski, Tom 2 str. 24
  4. Wg publikacji: Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom XV - Województwo Tarnopolskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
  5. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Red. I.A. Altman, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s. 579
  6. Wszyscy w sąsiedztwie wiedzieli, że się ukrywamy, ale nikt nie powiedział Niemcom. Ludzie z Jeziernej to byli dobrzy ludzie. Nie wydali nas. Pomagali nam, dając żywność. Nie przeżylibyśmy bez nich w: Ryszard Tyndorf, Zbiorowy ratunek Żydów na okupowanej przez Niemców polskiej prowincji, "Złote serca czy złote żniwa? Studia nad wojennymi losami Polaków i Żydów", Red. Marek Jan Chodakiewicz, Wojciech J. Muszyński, Warszawa 2011, ISBN 978-83-61808-05-3, s. 191

Linki zewnętrzne[edytuj]