Jezierna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jezierna
Ilustracja
kościół św. Józefa
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód tarnopolski
Powierzchnia 9,4 km²
Populacja (2003)
• liczba ludności
• gęstość

3615
384 os./km²
Nr kierunkowy +380 3540
Kod pocztowy 47264
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Jezierna
Jezierna
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Jezierna
Jezierna
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Jezierna
Jezierna
Ziemia 49°38′02″N 25°20′05″E/49,633889 25,334722
Portal Portal Ukraina
Jezierna na wojskowej mapie z roku 1869

Jezierna (ukr. Озерна / Ozerna) - wieś (dawniej miasteczko) na Ukrainie w obwodzie tarnopolskim (rejon zborowski). W 2003 roku liczyła 3615 mieszkańców.

Polskie szańce nad Jezierną na mapie z roku 1787

Historia[edytuj]

Wieś pierwszy raz wzmiankowano w 1542 roku. Wraz czterema innymi miejscowościami nadana przez króla Tarnowskim, z prawami do niej Andrzeja Górki, kasztelana poznańskiego, właściciela Złoczowa. Parafię rzymskokatolicką ufundował Jakub Sobieski w 1636 roku oraz regularny czterobastionowy zamek nad rzeką Wysuczką. Prawa miejskie nadano Jeziernej w roku 1606.[1].W 1655 odbyła się bitwa pod Jezierną. Dwie dekady później Jezierna była dwukrotnie pustoszona przez Turków[2]. Ruiny zamku i szańców Jeziernej zamieścił w roku 1787 autor mapy wojskowej Friedrich von Mieg. W drugiej połowie XIX wieku pamięć o twierdzy przenieśli w swoich przewodnikach Tomasz Święcicki i Hipolit Stupnicki[3].

W II Rzeczypospolitej Jezierna była siedzibą gminy wiejskiej Jezierna w powiecie zborowskim województwa tarnopolskiego. W 1921 roku liczyła 5578 mieszkańców, z tego prawie połowę stanowili Polacy. Ukraińców było 2269 a Żydów 813[4].

Po ataku Niemiec na ZSRR, 3 lipca 1941 roku w Jeziernej zamordowano 180 Żydów. W 1942 roku część pozostałych Żydów Niemcy deportowali do obozu śmierci w Bełżcu, część przesiedlili do Zborowa. Od października 1941 do lipca 1943 w Jeziernej funkcjonował obóz pracy dla około 300 Żydów, których likwidując obóz rozstrzelano[5]. Ukrywająca się Maria Fisher Zahn otrzymywała pomoc od mieszkańców miasteczka[6].

Po II wojnie Jezierna została zdepolonizowana i spadła do rangi wsi[2].

Świątynie[edytuj]

  • kościół św. Józefa z XIX w, po upadku ZSRR zwrócony wiernym[2];
  • cerkiew św. Trójcy z 1908 roku[2].

Przypisy

  1. Jerzy Lileyko]]. Sztuka ziem wschodnich Rzeczypospolitej: XVI - XVIII w. 2000, str. 175
  2. a b c d Grzegorz Rąkowski, Podole. Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Część II, Rewasz, Pruszków 2006, ISBN 83-89188-46-5, s. 250
  3. Galicya pod względem topograficznym-geograficznym-historycznym, skreślona przez Hipolita Stupnickiego, Lwów, 1869. niegdyś zamek obronny. Miasteczka. str. 83; z zamkiem niegdyś warownymw: Tomasz Święcicki. Opis starożytney Polski, Tom 2 str. 24
  4. Wg publikacji: Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom XV - Województwo Tarnopolskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
  5. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Red. I.A. Altman, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s. 579
  6. Wszyscy w sąsiedztwie wiedzieli, że się ukrywamy, ale nikt nie powiedział Niemcom. Ludzie z Jeziernej to byli dobrzy ludzie. Nie wydali nas. Pomagali nam, dając żywność. Nie przeżylibyśmy bez nich w: Ryszard Tyndorf, Zbiorowy ratunek Żydów na okupowanej przez Niemców polskiej prowincji, "Złote serca czy złote żniwa? Studia nad wojennymi losami Polaków i Żydów", Red. Marek Jan Chodakiewicz, Wojciech J. Muszyński, Warszawa 2011, ISBN 978-83-61808-05-3, s. 191

Linki zewnętrzne[edytuj]