Uście Gorlickie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Uście Gorlickie
Herb
Herb Uścia Gorlickiego
Uście Gorlickie
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat gorlicki
Gmina Uście Gorlickie
Liczba ludności (2011) 1187[1]
Strefa numeracyjna 18
Kod pocztowy 38-315[2]
Tablice rejestracyjne KGR
SIMC 0468312
Położenie na mapie gminy Uście Gorlickie
Mapa lokalizacyjna gminy Uście Gorlickie
Uście Gorlickie
Uście Gorlickie
Położenie na mapie powiatu gorlickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gorlickiego
Uście Gorlickie
Uście Gorlickie
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Uście Gorlickie
Uście Gorlickie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Uście Gorlickie
Uście Gorlickie
Ziemia49°31′18″N 21°08′19″E/49,521667 21,138611

Uście Gorlickie (do 1949 Uście Ruskie[3], rus. Устя Руське, wcześniej Uście Wołoskie) – wieś (dawniej miasto) w Polsce położona w dolinie rzeki Ropy, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Uście Gorlickie. Wieś jest siedzibą gminy Uście Gorlickie oraz sołectwa Uście Gorlickie.

Uście Ruskie uzyskało lokację miejską w 1785 roku, zdegradowane w 1896 roku[4]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Uście Gorlickie[5][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
0468329 Kijów część wsi
0468335 Kowalów część wsi
0468364 Oderne przysiółek
0468358 Terpentyny część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Uście zostało założone przez polskich rycerzy Gładyszów na początku XV wieku. Właścicielem tej miejscowości był m.in. Stanisław Gładysz z Kowalowa h. Gryftenut Szymbarku, dziedzic Kowalowej, Gilowej (od 1477), komornik ziemski biecki 1486, sędzia grodzki biecki, mąż Katarzyny Barczkowskiej (córki Jakuba Barczkowskiego). Uście Gorlickie było jedną z pierwszych wsi łemkowskich. W okresie międzywojennym stacjonował w miejscowości komisariat Straży Granicznej[7].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[8].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Szlaki piesze[edytuj | edytuj kod]

  • szlak turystyczny żółty Homola (712 m n.p.m.) – Uście Gorlickie – Oderne – Schronisko PTTK na Magurze Małastowskiej.

Związki wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Oprócz wyznania rzymskokatolickiego (parafia MB Nieustającej Pomocy), prawosławnego i greckokatolickiego mieszkają tu zielonoświątkowcy, ewangelicy, Świadkowie Jehowy (z własną Salą Królestwa)[9] i baptyści[10].

Sport[edytuj | edytuj kod]

  • Ludowy Klub Sportowy Uście Gorlickie (LKS Uście Gorlickie) seniorzy, juniorzy i trampkarze.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS - Bank Danych Lokalnych - data dostępu:2015.07.15[1]
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. do 2 września 1949 (M.P. z 1949 r. Nr 59, poz. 795)
  4. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 80-81.
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. GUS. Rejestr TERYT
  7. Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł. Tom II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999, s. 103. ISBN 83-87424-77-3.
  8. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2018-06-30.
  9. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2017-01-14].
  10. nowamalopolska.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]