Uście Gorlickie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Uście Gorlickie
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat gorlicki
Gmina Uście Gorlickie
Liczba ludności (2011) 1187[1]
Strefa numeracyjna 18
Kod pocztowy 38-315[2]
Tablice rejestracyjne KGR
SIMC 0468312
Położenie na mapie gminy Uście Gorlickie
Mapa konturowa gminy Uście Gorlickie, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Uście Gorlickie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Uście Gorlickie”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Uście Gorlickie”
Położenie na mapie powiatu gorlickiego
Mapa konturowa powiatu gorlickiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Uście Gorlickie”
Ziemia49°31′18″N 21°08′19″E/49,521667 21,138611

Uście Gorlickie (do 1949 Uście Ruskie[3], rus. Устя Рускє, wcześniej Uście Wołoskie) – wieś (dawniej miasto) w Polsce, położona w dolinie rzeki Ropy, w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Uście Gorlickie. Wieś jest siedzibą gminy Uście Gorlickie oraz sołectwa Uście Gorlickie.

Uście Ruskie uzyskało lokację miejską w 1785 roku, zdegradowane w 1896 roku[4]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Uście Gorlickie[5][6]
SIMC Nazwa Rodzaj
0468329 Kijów część wsi
0468335 Kowalów część wsi
0468364 Oderne przysiółek
0468358 Terpentyny część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Uście zostało założone przez polskich rycerzy Gładyszów na początku XV wieku. Właścicielem tej miejscowości był m.in. Stanisław Gładysz z Kowalowa h. Gryftenut Szymbarku, dziedzic Kowalowej, Gilowej (od 1477), komornik ziemski biecki 1486, sędzia grodzki biecki, mąż Katarzyny Barczkowskiej (córki Jakuba Barczkowskiego). W okresie międzywojennym stacjonował w miejscowości komisariat Straży Granicznej[7].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Obiekty wpisane do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego[8].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Szlaki piesze[edytuj | edytuj kod]

  • szlak turystyczny żółty Homola (712 m n.p.m.) – Uście Gorlickie – Oderne – Schronisko PTTK na Magurze Małastowskiej.

Związki wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Oprócz wyznania rzymskokatolickiego (parafia MB Nieustającej Pomocy), prawosławnego i greckokatolickiego mieszkają tu zielonoświątkowcy, ewangelicy, Świadkowie Jehowy (z własną Salą Królestwa)[9] i baptyści[10].

Sport[edytuj | edytuj kod]

  • Ludowy Klub Sportowy Uście Gorlickie (LKS Uście Gorlickie) seniorzy, juniorzy i trampkarze.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS - Bank Danych Lokalnych - data dostępu:2015.07.15[1]
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1316 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. do 2 września 1949 (M.P. z 1949 r. nr 59, poz. 795)
  4. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 80-81.
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. GUS. Rejestr TERYT
  7. Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Dokumenty organizacyjne, wybór źródeł. Tom II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999, s. 103. ISBN 83-87424-77-3.
  8. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2020-09-30.
  9. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2017-01-14].
  10. nowamalopolska.pl

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]