Przejdź do zawartości

Rzochów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rzochów
część miasta
Ilustracja
Kościół św. Marka Ewangelisty w Rzochowie
Herb
Herb
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

mielecki

Miasto

Mielec

Prawa miejskie

1379–1896

W granicach Mielca

1 stycznia 1985[1]

Populacja (1943)
• liczba ludności


918

Strefa numeracyjna

(+48) 17

Kod pocztowy

39-300

Tablice rejestracyjne

PL

SIMC

0974713

Położenie na mapie Mielca
Mapa konturowa Mielca, na dole znajduje się punkt z opisem „Rzochów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Rzochów”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Rzochów”
Położenie na mapie powiatu mieleckiego
Mapa konturowa powiatu mieleckiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Rzochów”
Ziemia50°14′29″N 21°29′28″E/50,241389 21,491111[2]

Rzochów – osiedle Mielca w woj. podkarpackim, w powiecie mieleckim. Dawniej miasto; uzyskał lokację miejską przed 1382 rokiem, zdegradowany w 1896 roku. 1 stycznia 1985 włączony do Mielca.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Rzochów otrzymał prawa miejskie między 1379 a 1382. W XVII wieku był znany z wyrobów garncarskich. Był wtedy również ośrodkiem ruchu braci polskich popieranego przez ród Tarnowskich. W 1629 roku właścicielem miasta Żochów był Stanisław Lubomirski[3]. W 1631 roku wśród mieszkańców odnotowano pierwszego Żyda, a w 1765 rzochowska społeczność żydowska liczyła już 94 osoby[4]. W połowie XVII wieku Rzochów został znacznie zniszczony w okresie najazdu szwedzkiego. W latach 1772–1918 znajdował się pod zaborem austriackim. W 1799 roku tutejsi Żydzi wybudowali drewnianą synagogę[4]. W XIX wieku Rzochów stał się znanym ośrodkiem szewstwa i garbarstwa.

W 1887 roku miejscowość uzyskała połączenie kolejowe z Dębicą i Sandomierzem, na którym jest stacja kolejowa Rzochów. W okresie międzywojennym Rzochów przybrał charakter rolniczy, w tym też czasie wielu mieszkańców wyemigrowało za granicę. Podczas II wojny światowej miejscowość została poważnie zniszczona, po wojnie odbudowana.

Historia administracyjna

[edytuj | edytuj kod]

Od połowy XV wieku Rzochów był miastem w powiecie pilzneńskim województwa sandomierskiego[3]. Po I rozbiorze Polski znalazł się w granicach Królestwa Galicji i Lodomerii. Przynależność administracyjna w czasie zaborów kształtowała się następująco:

W 1896 roku utracił prawa miejskie, stając się miasteczkiem[10].

W okresie II RP Rzochów leżał w powiecie mieleckim w woј. krakowskim. 1 kwietnia 1925 do gminy Rzochów przyłączono przysiółek Rżyska i folwarki Wojsław Dwór i Rżyska Dwór z gminy Wojsław[11]. 1 kwietnia 1930 Rżyska (oprócz niektórych parceli) włączono z powrotem do gminy Wojsław[12]. W 1934 w nowo utworzonej zbiorowej gminie Mielec[13], gdzie utworzył gromadę (tracąc status miasteczka)[14].

Podczas II wojny światowej w gminie Mielec w powiecie dębickim w dystrykcie krakowskim (Generalne Gubernatorstwo), częściowo włączony do Heeresgutsbezirk Truppenübungsplatz Süd Dęba i SS-Gutsbezirk Truppenübungsplatz Heidelager. Liczył wtedy 918 mieszkańców[15].

Po wojnie znów w gminie Mielec w powiecie mieleckim, w nowo utworzonym województwie rzeszowskim[16]. Jesienią 1954 zniesiono gminy tworząc gromady. Rzochów wszedł w skład nowo utworzonej gromady Rzemień[17], gdzie przetrwał do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej[18]. 1 stycznia 1973 ponownie w gminie Mielec[19]. 1 czerwca 1975 w małym woj. rzeszowskim.

1 stycznia 1985 Rzochów włączono do Mielca[1]. Od 1973 jest częścią osiedla jest Podlas oraz Łuże, stanowiące odległą eksklawę Mielca za lasem w stronę Kolbuszowej, które przed wojną było samodzielną wioską.

Zabytki

[edytuj | edytuj kod]
  • Kaplica grobowa (1840–1843)
  • Kaplica cmentarna (1883)
  • Drewniane domy (XIX wiek)

W Rzochowie znajdował się również drewniany kościół parafialny pw. św. Marka Ewangelisty z 1843. Został rozebrany i przeniesiony do skansenu w Kolbuszowej.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b M.P. z 1984 r. Nr 30, poz. 212.
  2. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 119941.
  3. a b Własność ziemska w powiecie sandomierskim w roku 1629, w:Przegląd Nauk Historycznych 2012, r. XI, Nr 2, s. 58.
  4. a b Historia społeczności | Wirtualny Sztetl [online], sztetl.org.pl [dostęp 2023-06-28].
  5. Tobias Conrad (1717-1777) Wyd Lotter, Tobias Conrad (1717-1777) Wyd Lotter, Carte nouvelle des Royaumes de Galizie et Lodomerie avec le District de Bukowine, „CBGiOŚ. IGiPZ PAN, call no. PTG D.1091 [II.3A-5]”, 1780 [dostęp 2025-09-15].
  6. Geografia królestw Galicyi i Lodomeryi w roku 1786, 1858, s. 19.
  7. Ost-Galizien. 1. Blatt, Enthaltend den Tarnower, Rzeszower, Sanoker und Duklaer Kreis; 1803 [online], polona.pl [dostęp 2025-09-15].
  8. R. A. Schulz’s General Post- und Strassenkarte des Kronlandes Galizien und Lodomerien mit Auschwitz, Zator und Krakau; so wie des Kronlandes Bukowina; 1855 [online], polona.pl [dostęp 2025-09-15].
  9. R. A. Schulz's General Post- und Strassenkarte des Kronlandes Galizien und Lodomerien mit Auschwitz, Zator und Krakau; so wie des Kronlandes Bukowina; 1878 [online], polona.pl [dostęp 2025-09-15].
  10. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 68–69.
  11. Dz. U. z 1925 r. Nr 26, poz. 184.
  12. Dz. U. z 1930 r. Nr 4, poz. 37.
  13. Dz. U. z 1934 r. Nr 68, poz. 593.
  14. Krakowski Dziennik Wojewódzki. 1934, nr 19, poz. 142.
  15. Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG.
  16. Dz. U. z 1945 r. Nr 27, poz. 168.
  17. Uchwała Nr 28/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu mieleckiego; w ramach Zarządzenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 18 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 30 listopada 1954 r., Nr. 11, Poz. 41).
  18. Wykaz miast, osiedli i gromad: stan z dn. 1 I 1971 r., Cz. 1. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny – Biuro Spisów, 1971.
  19. Uchwała Nr XVIII/56/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 4 grudnia 1972 w sprawie utworzenia gmin w województwie rzeszowskim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie z dnia 5 grudnia 1972, Nr 16, Poz. 193).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]