Kołaczyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kołaczyce
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Rynek z ratuszem w Kołaczycach
Herb
Herb Kołaczyc
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat jasielski
Gmina Kołaczyce
Prawa miejskie 1354-1919, 2010
Burmistrz Małgorzata Salacha
Powierzchnia 7,15 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

1420[1]
198,6 os./km²
Strefa numeracyjna +48 13
Kod pocztowy 38-213
Tablice rejestracyjne RJS
Położenie na mapie gminy Kołaczyce
Mapa lokalizacyjna gminy Kołaczyce
Kołaczyce
Kołaczyce
Położenie na mapie powiatu jasielskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jasielskiego
Kołaczyce
Kołaczyce
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Kołaczyce
Kołaczyce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kołaczyce
Kołaczyce
Ziemia49°48′30″N 21°26′25″E/49,808333 21,440278
TERC (TERYT) 1805054
SIMC 0353968
Strona internetowa

Kołaczycemiasto[2] w Polsce położone w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Kołaczyce; siedziba gminy Kołaczyce.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Miejscowość jest siedzibą parafii św. Anny, należącej do dekanatu Brzostek, diecezji rzeszowskiej.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Miasto od północy sąsiaduje Bukową i Sowiną, od zachodu graniczy z Kłodawą i Ujazdem, a wschodu i południa z Nawsiem Kołaczyckim. Zachodnią granicą miejscowości jest rzeka Wisłoka.

Przez miasto przebiega droga krajowa nr 73.

Kołaczyce widziane z Bączala Górnego
Kołaczyce widziane z Bączala Górnego

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto lokowane przez króla Kazimierza Wielkego w roku 1339. Kolejne pisemne wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1345 roku[3]. Wymienia się też w nich Ostasza – kasztelana lubelskiego. Za panowania króla Kazimierza Wielkiego Kołaczyce zostały założone przez benedyktynów tynieckich w 1358 roku[4].

Kołaczyce wraz z kilkoma okolicznymi wsiami należały do opactwa tynieckiego, którego były własnością do I rozbioru Polski.W 1546 r. był wielki pożar w Kołaczycach. Po zniesieniu Opactwa Benedyktynów w Tyńcu, po pierwszym rozbiorze Polski rząd austriacki wydzierżawił te dobra osobom prywatnym. Od tego czasu miasto Kołaczyce zmieniało właścicieli. Pierwszym był Paweł Kmita Chorzewski. W 1779 r. miasto wraz z innymi wsiami zostało sprzedane za 80 000 florenów i 59 koron Karolowi Ederowi, Janowi obojga imion, Jakubowi baronowi Boesmerowi i Friesowi. Towarzystwo to z kolei odsprzedało z kolei Kołaczyce i Nawsie Kołaczyckie wraz z innymi jeszcze wsiami Achillesowi Johannotowi za 80 000 zł w 1811 r. W ten sposób Kołaczyce stały się miastem prywatnym. Prawa miejskie straciły Kołaczyce w 1919 roku.

1 stycznia 2010 roku Kołaczyce ponownie uzyskały prawa miejskie i stały się zarazem drugim po Jaśle miastem powiatu jasielskiego.

Toponimia[edytuj | edytuj kod]

Zabytkowy dom w Kołaczycach
Fontanna Bartek na rynku

Colanthicze 1330, własność benedyktynów z Tyńca; Colaczicze 1358; Colacice 1401; w roku 1354 uzyskały prawa miejskie od króla Kazimierza Wielkiego[5].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piramida wieku mieszkańców Kołaczyc w 2014 roku[1].


Piramida wieku Kolaczyce.png

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • rynek miejski z fontanną Bartek fundowaną przez hr. Łosia z Brzysk,
  • budynek Gminnego Przedszkola w Kołaczycach z początku XIX – ul. Rynek 13,
  • dom z podcieniami z 1792 roku – ul. Rynek 62; nr rej.: A-222 z 9.10.1959,
  • kościół parafialny pw. św. Anny, w stylu neogotyckim z zabytkową kropielnicą (1632) i chrzcielnicą z XVII wieku; nr rej.: A-229 z 26.11.1990,
  • kapliczka z I połowy XIX wieku – ul. Mickiewicza 1,
  • figura Matki Boskiej w rynku, postawiona w 1803 roku,
  • figura św. Franciszka z 1885 na zjeździe z drogi JasłoPilzno,
  • zajazd z XVIII (przebudowany w latach 50. XX wieku) – ul. Rynek 2,
  • dom z XVIII wieku – ul. Rynek 10,
  • dom z XVIII wieku, przebudowany po 1886 – ul. Rynek 17,
  • dom z XVIII wieku – ul. Rynek 18,
  • cmentarz wojenny nr 38 Kołaczyce – Olszyny,
  • cmentarz wojenny nr 39 (kwatera na cmentarzu parafialnym),

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

  • Zespół Szkół Podstawowej i Gimnazjum
  • Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie

Sport[edytuj | edytuj kod]

W mieście działa klub piłki nożnej Ostoja Kołaczyce, grający w klasie okręgowej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b http://www.polskawliczbach.pl/Kolaczyce, w oparciu o dane GUS.
  2. name=rozporzadzenie
  3. Monografia miasteczka Kołaczyc z 1908 r. (W:)Władysław Sarna, Opis powiatu jasielskiego, Kraków 1939, s. 65.
  4. Zbigniew Zyglewski, Polityka klasztorna Kazimierza Wielkiego, w: Kazimierz Wielki i jego państwo, 2011, s. 170.
  5. Stanisław Rospond. Słownik etymologiczny miast i gmin. 1984. s 151.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]