Nowe Miasto (obwód lwowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nowe Miasto
Ilustracja
Ratusz nowomiejski
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód lwowski
Rejon starosamborski
Wysokość 250 m n.p.m.
Populacja 
• liczba ludności

878
Nr kierunkowy +380 03238
Kod pocztowy 82022
Tablice rejestracyjne BC
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Nowe Miasto
Nowe Miasto
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Nowe Miasto
Nowe Miasto
Ziemia49°37′03″N 22°50′41″E/49,617500 22,844722
Portal Portal Ukraina

Nowe Miasto dawniej też Nowe Miasto Przemyskie i Nowe Miasto Bybło (ukr. Нове Місто, Nowe Misto) – wieś na Ukrainie w rejonie starosamborskim obwodu lwowskiego nad Wyrwą. Liczy około 878 mieszkańców. Jest siedzibą silskiej rady, której podlegają również Boniowice.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz wzmiankowane w roku 1361[1] (według innych źródeł - 1301[2]). W 1463 r. powstaje miejscowy kościół rzymskokatolicki. W 1498 r. wojewoda wołoski Stefan najeżdża Nowe Miasto, niszcząc je wraz z kościołem, który został odbudowany w 1512 r. Z 1634 r. pochodzą pierwsze wzmianki o Żydach osiedlających się w mieście[3]. W 1648 r. miasto zostało zniszczone, a mieszkańcy, w tym wszyscy Żydzi, zamordowani przez Kozaków Chmielnickiego.

W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tybularnej Nowe Miasto i Nowe Miasto Posada był Kajetan Guzkowski[4]. W połowie XIX w. powstaje samodzielna gmina żydowska. Zapewne z tego czasu pochodzą też miejscowa synagoga i cmentarz żydowski. Dane dotyczące ludności Nowego Miasta w 1880 r. są niespójne, choć panuje zgoda co do sumarycznej liczby, to jest 916[5]. W okresie II Rzeczypospolitej (1921 r.) liczyło około 794 mieszkańców z czego 259 Żydów. Znajdowało się w powiecie dobromilskim. Między 27 czerwca a 3 sierpnia 1942 r. istniało tu getto dla ludności żydowskiej, utworzone przez Niemców. Żydzi zostali deportowani do Obozu Zagłady w Bełżcu i tam zamordowani. 31 lipca 1944 r. zajęte przez wojska radzieckie[6]. Status miasta utraciło po I wojnie światowej[7], a prawa miejskie w związku z reformą administracyjną 1933/34.

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mapa WIG Sambor Pas 50 Słup 36 Warszawa 1937.
  • Księga adresowa Polski (wraz z W.M. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa Towarzystwo Reklamy Międzynarodowej Warszawa 1928 s. 762.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. opis zabytków Nowego Miasta
  2. Baza danych samorządów Ukrainy
  3. zobacz stronę Żydowskiego Instytutu Historycznego poświęconą Nowemu Miastu http://www.jewishinstitute.org.pl/pl/gminy/miasto/829.html
  4. Karol Wild: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: 1855, s. 146.
  5. Według Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego było 550 rzymskich katolików, 87 grekokatolików, a reszta Żydów. Strona internetowa ŻIHu z kolei określa liczbę Żydów na 350.
  6. ВОВ-60 - Сводки
  7. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom XIII - Województwo Lwowskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]