Piaski (powiat gostyński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piaski
Herb
Herb Piasków
Kościół poewangelicki
Kościół poewangelicki
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat gostyński
Gmina Piaski
Liczba ludności (31 grudnia 2013) 3232[1]
Strefa numeracyjna (+48) 65
Kod pocztowy 63-820
(poczta: Piaski)
Tablice rejestracyjne PGS
SIMC 0374657
Położenie na mapie gminy Piaski
Mapa lokalizacyjna gminy Piaski
Piaski
Piaski
Położenie na mapie powiatu gostyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gostyńskiego
Piaski
Piaski
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Piaski
Piaski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piaski
Piaski
Ziemia51°53′07″N 17°04′27″E/51,885278 17,074167
Strona internetowa miejscowości
Kościół poewangelicki
Szpital bonifratrów

Piaski (Piaseczna Góra – nazwa pierwotna, Sandberg – nazwa używana w czasach zaboru pruskiego oraz okupacji niemieckiej) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Piaski.

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa leszczyńskiego.

Historia Piasków[edytuj]

  • 1775 – założenie Piasecznej Góry przez kasztelana Karola Koszutskiego herbu Leszczyc – właściciela pobliskich dóbr rycerskich na mocy przywileju lokacyjnego wystawionego dlań 15 stycznia 1775 roku przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego i sprowadzenie pierwszych osadników (początkowo wyłącznie osadnicy niemieccy i Żydzi)[2][3].
  • lata 1778-1782 – zbudowanie zboru protestanckiego (ewangelicko-augsburskiego).
  • 1895 – powstanie szpitala bonifratrów na wzgórzach Marysina. Szpital został zbudowany wysiłkiem polskiego społeczeństwa Wielkopolski jako wyraz walki z germanizacją. Głównym fundatorem był hrabia Marceli Żółtowski, dziedzic majątku Godurowo.
  • 1903 – powstanie Piaskowskiego Towarzystwa Przemysłowców.
  • około 1910 – powstanie ogniw Towarzystwa Gimnastycznego Sokół.
  • 1912 – powstanie Koła Śpiewackiego „Chopin”.
  • początek stycznia 1919 roku – przejęcie władzy z rąk pruskich.
  • 28 maja 1934 – wydanie przez Radę Ministrów RP rozporządzenia, na podstawie którego Piaski tracą po przeszło półtora wieku prawa miejskie.
  • 27 stycznia 1945 – do Piasków wkraczają jednostki Armii Radzieckiej, kończy się okupacja niemiecka[2][3].
  • 1 września 1999 – zostaje uroczyście oddany do użytku nowy budynek szkolny dla Zespołu Szkół Szkoły Podstawowej i Gimnazjum nr 1 w Piaskach.
  • 2000 – szpital na Marysinie wraca w ręce bonifratrów.

Samorządowe instytucje oświatowe i kulturalne w Piaskach[edytuj]

  • Przedszkole Samorządowe przy ul. Dworcowej 25[4]
  • Zespół Szkół – Szkoła Podstawowa im. Mikołaja Kopernika i Gimnazjum nr 1 przy ul. Drzęczewskiej 9[5]
  • Warsztat Terapii Zajęciowej przy ul. Szkolnej 1[6]
  • Gminny Ośrodek Kultury[7] i Gminna Biblioteka Publiczna[8] przy ul. Strzeleckiej 4

Ciekawostki turystyczne[edytuj]

Przez Piaski przebiega trasa ścieżki rowerowej, na którą składają się dwa szlaki: turystyczno-komunikacyjny Piaski – Gostyń – Piaski, z którego wjechać można w ścieżkę turystyczno dydaktyczną o długości 16 km Piaski – Smogorzewo – Drzęczewo Pierwsze – Drzęczewo Drugie – Piaski. Turystyczno-dydaktyczna ścieżka rozpoczyna się przy Zespole Szkół w Piaskach, przy ul. Drzęczewskiej i prowadzi przez kompleksy leśne w Piaskach, Godurowie, Smogorzewie i Drzęczewie. Rowerzyści jadący tą ścieżką mogą podziwiać m.in. „Szwajcarię Godurowską” z punktu wypoczynkowo-widokowego przy 350-letnim dębie „Kasper”, dolinę rzeki Dąbrówki, łąki obrzańskie, torfowiska oraz uprawy leśne. Można kontynuować podróż jadąc dalej w kierunku Borku Wlkp., trasą ścieżki powiatowej, a nawet dalej, w kierunku miejscowości Niedźwiady i Książ Wielkopolski Trasa rowerowa nosi imię renesansowego poety Kaspra Miaskowskiego.

Sport[edytuj]

W Piaskach działa Ludowy Klub Sportowy Korona Piaski, klub piłkarski grający w sezonie 2006/2007 w IV lidze, grupie wielkopolskiej południowej[9].

Przemysł[edytuj]

W Piaskach ma swoją siedzibę przedsiębiorstwo Simet S.A., producent opakowań z tektury falistej, rezystorów przemysłowych oraz elementów wentylacyjnych. Historia firmy datuje się od 1969 roku, kiedy to rozpoczęła działalność jako Spółdzielnia Inwalidów SIMET[10].

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy