Rynarzewo (województwo kujawsko-pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rynarzewo
Herb
Herb Rynarzewa
Kościół rzymsko-katolicki pw. św. Stanisława (dawny ewangelicki)
Kościół rzymsko-katolicki pw. św. Stanisława (dawny ewangelicki)
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat nakielski
Gmina Szubin
Liczba ludności (III 2011) 1461[1]
Strefa numeracyjna (+48) 52
Kod pocztowy 89-200
Tablice rejestracyjne CNA
SIMC 0096980
Położenie na mapie gminy Szubin
Mapa lokalizacyjna gminy Szubin
Rynarzewo
Rynarzewo
Położenie na mapie powiatu nakielskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nakielskiego
Rynarzewo
Rynarzewo
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Rynarzewo
Rynarzewo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rynarzewo
Rynarzewo
Ziemia53°03′48″N 17°48′56″E/53,063333 17,815556

Rynarzewo (niem. Rynarschewo, następnie Netzwalde[2]) – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie nakielskim, w gminie Szubin nad Gąsawką, w pobliżu jej ujścia do Noteci. W końcu marca 2011, według Narodowego Spisu Powszechnego, wieś zamieszkiwało 1461 mieszkańców[1]. Lokalny ośrodek usługowy posiadający: przychodnię zdrowia, bibliotekę oraz zespół szkół.

Historia[edytuj]

Kościół pw. św. Katarzyny
Dawna szkoła w Rynarzewie

Średniowiecze[edytuj]

Dokument lokacyjny dla Rynarzewa wystawiony został w roku 1299. Pierwszy kościół parafialny powstał równocześnie z lokacją miasta lub nawet kilka lat wcześniej. Miejscowość zachowała herb miejski, który klasyfikowany jest jako Szreniawa i należy do kategorii herbów rycerskich.

Współczesność[edytuj]

W roku 1837 powstała tutaj Ochotnicza Straż Pożarna (jedna z dwóch najstarszych jednostek OSP w Polsce). W roku 1907[potrzebny przypis] administracja pruska zastąpiła dotychczasową nazwę niemiecką Rynarschewo, nazwą Netzwalde. W okolicach Rynarzewa w trakcie powstania wielkopolskiego miały miejsce zażarte walki, w trakcie których miejscowość była kilkakrotnie odbijana i tracona na korzyść Niemców. Ostatecznie Rynarzewo weszło w skład niepodległej Polski. Do roku 1934 Rynarzewo posiadało prawa miejskie[3].

W 1947 roku powstało we wsi Koło Gospodyń Wiejskich, a w roku 1982 świetlica z biblioteką. W 2002 roku powstało Stowarzyszenie Inicjatyw Rozwoju Rynarzewa.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1950-1998 miejscowość należała do województwa bydgoskiego.

Zabytki[edytuj]

Zachowała się zabudowa rynku o miejskim charakterze. W miejscowości stoją 2 kościoły:

  • większy, poewangelicki, obecnie katolicki pw. św. Stanisława, pochodzący z lat 1899-1902, który do lat 40. XX wieku był świątynią parafii ewangelickiej należącej do superintendentury (diecezji) Bydgoszcz II Ewangelickiego Kościoła Unijnego. W roku 1937 parafia ta liczyła 1050 wiernych[4]
  • mniejszy, katolicki pw. św. Katarzyny, zbudowany na miejscu poprzedniego w 1913 roku, wg projektu Stefana Cybichowskiego; w kościele znajdują się m.in. ołtarze boczne z 2. połowy XVIII wieku, zabytkowa chrzcielnica, obrazy z przełomu XVIII/XIX w., a na wieży 2 dzwony, przeniesione w 1818 r. z rozebranego kościoła św. Jerzego w Toruniu: z roku 1659, odlany przez Augustyna Koesci oraz z roku 1732 (bądź 1734), odlany przez Fryderyka Becka. Barokowe wyposażenie świątyni pochodzi z poprzednich kościołów

Na terenie wsi zlokalizowane są 2 nieczynne cmentarze ewangelickie[5][6].

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy