Grupa 77

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Państwa Grupy 77

Grupa 77 – luźna forma współpracy państw rozwijających się utworzona 15 czerwca 1964 r. Stanowi międzynarodowe forum dyskusji na temat sposobów i metod przebudowy międzynarodowych stosunków gospodarczych, w celu zwiększenia transferu środków finansowych z państw bogatej Północy na rzecz biedniejszego Południa.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Geneza Grupy 77 związana jest z procesem dekolonizacji. Większość skolonizowanych obszarów odzyskało niepodległość polityczną w latach 50. i 60. Nowe państwa miały jednak ogromne problemy gospodarcze wynikające z niedorozwoju. Poprawa sytuacji mogła nastąpić tylko dzięki pomocy finansowej z zewnątrz. W związku z tym państwa zaczęły domagać się pomocy materialnej (w ramach zadośćuczynienia za kolonializm) od organizacji międzynarodowych i metropolii kolonialnych. Postulaty takie zaczęły zgłaszać na forum ruchu państw niezaangażowanych. W rezultacie w 1964 r. w Genewie odbyła się I Konferencja Narodów Zjednoczonych do spraw Handlu i Rozwoju (UNCTAD). Jej celem było przekształcenie międzynarodowych stosunków gospodarczych w interesie państw rozwijających się. Podczas obrad 77 państw postanowiło stworzyć grupę nacisku, która pomoże w wymuszeniu ustępstw ze strony bogatych państw (stąd nazwa, której nie zmieniona mimo późniejszego wzrostu liczby krajów ją tworzących).

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Największą aktywność grupa odnotowała w latach 70. W 1968 r. i 1972 r. zebrały się dwie kolejne konferencje UNCTAD, podczas których państwa Grupy 77 sformułowały swoje postulaty gospodarcze. Natomiast w 1973 r. podczas spotkania państw niezaangażowanych w Algierze przyjęły wspólne stanowisko zawarte w Karcie Algierskiej. W dokumencie zwrócono uwagę na pogłębiającą przepaść między państwami rozwiniętymi a rozwijającymi się i poddano krytyce bogate państwa zachodnie. W 1974 r. z inicjatywy Grupy 77 zwołano VI Specjalną Sesję Zgromadzenia Ogólnego NZ poświęconą opracowaniu i przyjęciu zasad Nowego Międzynarodowego Ładu Ekonomicznego. Zawarte w niej postulaty oznaczały przyznanie jednostronnych korzyści państwom rozwijającym się. Nie udało się ich zrealizować, ponieważ nie zgodziły się na to państwa zachodnie, twierdząc, że są one sprzeczne z zasadami gospodarki rynkowej. W latach 90. znaczenie Grupy 77 zmniejszyło się. Państwa ją tworzące osiągnęły różny poziom rozwoju gospodarczego, w związku z tym trudno było utrzymać jedność postulatów. Okazało się również, że bardziej skutecznym rozwiązaniem w walce o ich interesy są regionalne ugrupowania integracyjne.

Członkowie[edytuj | edytuj kod]

  1. Afganistan
  2. Algieria
  3. Angola
  4. Antigua i Barbuda
  5. Arabia Saudyjska
  6. Argentyna
  7. Bahamy
  8. Bahrajn
  9. Bangladesz
  10. Barbados
  11. Belize
  12. Benin
  13. Bhutan
  14. Birma
  15. Boliwia
  16. Bośnia i Hercegowina
  17. Botswana
  18. Brazylia
  19. Brunei
  20. Burkina Faso
  21. Burundi
  22. Chile
  23. Chiny
  24. Czad
  25. Dominika
  26. Dominikana
  27. Dżibuti
  28. Egipt
  29. Ekwador
  30. Erytrea
  31. Etiopia
  32. Fidżi
  33. Filipiny
  34. Gabon
  35. Gambia
  36. Ghana
  37. Grenada
  38. Gujana
  39. Gwatemala
  40. Gwinea
  41. Gwinea Bissau
  42. Gwinea Równikowa
  43. Haiti
  44. Honduras
  45. Indie
  46. Indonezja
  47. Irak
  48. Iran
  49. Jamajka
  50. Jemen
  51. Jordania
  52. Kambodża
  53. Kamerun
  54. Katar
  55. Kenia
  56. Kolumbia
  57. Komory
  58. Kongo
  59. Demokratyczna Republika Konga
  60. Korea Północna
  61. Kostaryka
  62. Kuba
  63. Kuwejt
  64. Laos
  65. Lesotho
  66. Liban
  67. Liberia
  68. Libia
  69. Madagaskar
  70. Malawi
  71. Malediwy
  72. Malezja
  73. Mali
  74. Maroko
  75. Mauretania
  76. Mauritius
  77. Mikronezja
  78. Mongolia
  79. Mozambik
  80. Namibia
  81. Nepal
  82. Niger
  83. Nigeria
  84. Nikaragua
  85. Oman
  86. Pakistan
  87. Palestyna
  88. Panama
  89. Papua-Nowa Gwinea
  90. Paragwaj
  91. Republika Południowej Afryki
  92. Republika Środkowoafrykańska
  93. Republika Zielonego Przylądka
  94. Rwanda
  95. Saint Christopher i Nevis
  96. Saint Lucia
  97. Saint Vincent i Grenadyny
  98. Salwador
  99. Samoa
  100. Senegal
  101. Seszele
  102. Sierra Leone
  103. Singapur
  104. Somalia
  105. Sri Lanka
  106. Suazi
  107. Sudan
  108. Surinam
  109. Syria
  110. Tajlandia
  111. Tanzania
  112. Timor Wschodni
  113. Togo
  114. Tonga
  115. Trynidad i Tobago
  116. Tunezja
  117. Turkmenistan
  118. Uganda
  119. Urugwaj
  120. Vanuatu
  121. Wenezuela
  122. Wietnam
  123. Wybrzeże Kości Słoniowej
  124. Wyspy Marshalla
  125. Wyspy Salomona
  126. Wyspy Świętego Tomasza i Książęca
  127. Zambia
  128. Zimbabwe
  129. Zjednoczone Emiraty Arabskie

W związku z akcesją do UE w maju 2004 z G77 wycofały się Cypr i Malta, natomiast w styczniu 2007 Rumunia. W czerwcu 2006 z powodów finansowych z prac G77 wycofało się Palau. W związku z akcesją do OECD z G77 wycofały się także Meksyk (maj 1994) i Korea Południowa (grudzień 1996). Z tego samego względu możliwe jest opuszczenie G77 przez Chile, którego akcesja do OECD, co nastąpiło w 2010[1]

Przypisy

  1. TERRAVIVA: Development: Chile to Join the 'Rich Man's Club' (ang.). 2009-12-21. [dostęp 2009-12-29].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]