Wyżnia Wysoka Gerlachowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyżnia Wysoka Gerlachowska
Masyw Zadniego Gerlacha, Wyżnia Wysoka Gerlachowska wśród podpisanych formacji
Masyw Zadniego Gerlacha, Wyżnia Wysoka Gerlachowska wśród podpisanych formacji
Państwo  Słowacja
Położenie Powiat Poprad
Pasmo Tatry Wysokie, Karpaty
Wysokość 2581 m n.p.m.
Pierwsze wejście 5 sierpnia 1905
G. Horváth i Johann Hunsdorfer senior
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Wyżnia Wysoka Gerlachowska
Wyżnia Wysoka Gerlachowska
Ziemia49°10′03″N 20°07′50″E/49,167500 20,130556

Wyżnia Wysoka Gerlachowska, także Wyżnia Wysoka Gierlachowska (słow. Veľká Litvorová veža, niem. Grosser Litvorovyturm, węg. Nagy Litvorovytorony) – mało wybitna, drugorzędna turnia o wysokości ok. 2581 m n.p.m. w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się ona w północnej grani Zadniego Gerlacha, w grani głównej Tatr Wysokich. Od Gerlachowskiej Kopy oddzielona jest Pośrednią Gerlachowską Przełączką, a od Niżniej Wysokiej Gerlachowskiej (dokładniej Gerlachowskiej Turniczki) oddziela ją Niżnia Gerlachowska Przełączka.

Wyżnia Wysoka Gerlachowska jest dostępna jedynie dla taterników, nie prowadzą na nią żadne znakowane szlaki turystyczne.

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Wyżniej Wysokiej Gerlachowskiej i sąsiadującej z nią Niżniej Wysokiej Gerlachowskiej pochodzi od dawnej nazwy pobliskiego Staroleśnego Szczytu (Wysoka). Pierwotnie nazwa Wysokie Gerlachowskie dotyczyła Wielickiego i Litworowego Szczytu, jednak z czasem została przeniesiona na te wierzchołki. Nazewnictwo słowackie, niemieckie i węgierskie tyczy się położonej poniżej Doliny Litworowej.

Wyżnia Wysoka Gerlachowska (trzeci wierzchołek na prawo od Zadniego Gerlacha, charakterystyczny płaski blok szczytowy)

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wejścia turystyczne:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XII. Wschodnia Batyżowiecka Przełęcz – Litworowa Przełęcz. Warszawa: Sport i Turystyka, 1965, s. 50–51.
  2. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005. ISBN 83-909352-2-8.
  3. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.