Kołowy Przechód

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kołowy Przechód
Ilustracja
Poniżej Kołowej Przełęczy Kołowy Przechód. Widok z Jagnięcego Szczytu
Państwo  Słowacja
Wysokość 2118 m n.p.m.
Pasmo Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty Czerwona Turnia, Mały Jagnięcy Kopiniak
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Kołowy Przechód
Kołowy Przechód
Ziemia49°13′01,2″N 20°12′21,6″E/49,217000 20,206000

Kołowy Przechód (słow. Kolový priechod, niem. Pflockseekerbe, węg. Karó-tavi-átjáró[1]) – niewybitna przełęcz w słowackiej części Tatr Wysokich, położona na wysokości 2118 m[2][3] w grani głównej Tatr. Znajduje się 150 m na północny wschód od Kołowej Przełęczy, będącej największym obniżeniem grani pomiędzy Kołowym Szczytem na południowym zachodzie a Jagnięcym Szczytem na północnym wschodzie[3].

Grań pnąca się z Kołowej Przełęczy w kierunku wierzchołka Jagnięcego Szczytu to Grań Townsona[3]. Znajdują się w niej kolejno:

Po zachodniej stronie przełęczy położone jest Bździochowe Korycisko (Kotlinka pod Kolovým sedlom) będące odgałęzieniem Doliny Kołowej (Kolová dolina), a po wschodniej – Dolina Jagnięca (Červená dolina), odnoga Doliny Zielonej Kieżmarskiej[2]. Do Doliny Kołowej spod Kołowego Przechodu opadają dwa żleby o charakterze kominów, poniżej których rozciąga się Bździochowa Płaśń. Po stronie Doliny Jagnięcej stoki są łagodniejsze[3].

Przez Kołowy Przechód wiedzie żółto znakowany szlak turystyczny ze schroniska nad Zielonym Stawem Kieżmarskim przez Dolinę Jagnięcą na Jagnięcy Szczyt[4]. Przejście przez Kołową Przełęcz i Kołowy Przechód jest najłatwiejszym połączeniem Doliny Kołowej z Jagnięcą i było od dawna (zapewne już w połowie XVIII wieku) znane strzelcom z okolicznych miejscowości. Ponieważ z Doliny Kołowej bardziej dostępna jest Kołowa Przełęcz, a z Doliny Jagnięcej Kołowy Przechód, przejście wiedzie granią między nimi. Droga wprost od północnego zachodu na Kołowy Przechód jest częściowo bardzo trudna (IV w skali UIAA) i prowadzi w kruchym terenie, prawym z dwóch żlebów pod przełęczą[3].

Pierwsze znane wejścia:

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Szlak żółty – żółty szlak turystyczny o umiarkowanej trudności (kilka miejsc eksponowanych – ubezpieczenia łańcuchami) ze schroniska nad Zielonym Stawem Kieżmarskim na Jagnięcy Szczyt. Czas przejścia: 2:15 h, ↓ 1:35 h[5]

Przy zejściu z grani Jagnięcego Szczytu należy uważać, aby nie przeoczyć wąskiej i niepozornej szczerbiny, w której ścieżka przechodzi na drugą stronę grani. Często zdarzają się tutaj pomyłki. Turyści, zamiast przejść tą szczerbiną na wschodnią stronę grani, idą dalej granią w kierunku Kołowego Szczytu. Łatwo się pomylić, gdyż wiedzie tam dobrze przez turystów wydeptana ścieżka, jednak prowadzi ona do miejsca, skąd zejść do Doliny Jagnięcej się nie da, gdyż grań jest tam stromo podcięta, i należy wrócić[3]. Tuż pod Kołowym Przechodem po stronie Doliny Jagnięcej szlak prowadzi przez 7-metrową ściankę i 10-metrowe zacięcie[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Endre Futó: Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2014-01-08].
  2. a b Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 105. ISBN 83-909352-2-8.
  3. a b c d e f g Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXIV. Czerwona Turnia – Przełęcz pod Kopą. Warszawa: Sport i Turystyka, 1984, s. 116–125. ISBN 83-217-2472-8.
  4. a b Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. VI. Latchorzew: Trawers, 2008, s. 120. ISBN 978-83-60078-05-1.
  5. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.