Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia
Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia po lewej stronie
Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia po lewej stronie
Państwo  Polska
 Słowacja
Wysokość 2330 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry Wysokie
Sąsiednie szczyty Mięguszowiecki Szczyt, Mięguszowiecki Szczyt Pośredni
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia
Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia
Ziemia49°11′08,1″N 20°03′39,6″E/49,185583 20,061000

Mięguszowiecka Przełęcz Wyżnia (słow. Vyšné Mengusovské sedlo, niem. Chałubiński-Scharte, węg. Chałubiński-csorba, 2330 m n.p.m.) – przełęcz znajdująca się pomiędzy dwoma Mięguszowieckimi Szczytami: Wielkim (Veľký Mengusovský štít, 2438 m n.p.m.) i Pośrednim (Prostredný Mengusovský štít, 2393 m n.p.m.).

Ta wąska i głęboka przełęcz w głównej grani tatrzańskiej nie była używana jako połączenie leżących poniżej dolin: Rybiego Potoku i Hińczowej (Hincova dolina) – w tym celu wykorzystywano pobliską Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem.

Na przełęcz nie poprowadzono szlaku turystycznego.

Pierwsze odnotowane wejścia:

Przypisy

  1. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VI. Cubryna – Żabia Turnia Mięguszowiecka. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1952.

Bibliografia[edytuj]

  1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  2. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  3. Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.
  4. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.