Żabia Przełęcz Wyżnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Żabia Przełęcz Wyżnia
Ilustracja
Od lewej: Żabi Koń, Żabia Przełęcz Wyżnia, Żabia Turnia Mięguszowiecka. Widok z Buli pod Rysami
Państwo  Polska
 Słowacja
Wysokość ok. 2315 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry Wysokie
Sąsiednie szczyty Żabia Turnia Mięguszowiecka, Żabi Koń
Data zdobycia 12 września 1905 r.
Pierwsze wejście M. Bröske
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Żabia Przełęcz Wyżnia
Żabia Przełęcz Wyżnia
Ziemia49°10′42,8″N 20°04′42,2″E/49,178556 20,078389

Żabia Przełęcz Wyżnia (słow. Vyšné Žabie sedlo, dawniej Východné Volovecké sedlo, niem. Obere Froschseescharte, dawniej Ochsenrückenscharte, węg. Felső-Békástavi-csorba, dawniej Ökörhát-csorba, Keleti-Ökörhát-csorba[1], ok. 2315 m n.p.m.) – przełęcz w głównej grani Tatr usytuowana pomiędzy Żabim Koniem (Žabí Kôň, 2291 m n.p.m.) a Żabią Turnią Mięguszowiecką (Žabia veža, 2335 m n.p.m.), najbardziej na południowy wschód wysuniętą kulminacją Wołowego Grzbietu (Volí chrbát). Granie z obu sąsiednich turni nie spotykają się bezpośrednio, lecz zachodzą na siebie nieco przesunięte – grań Żabiej Turni Mięguszowieckiej jest odchylona na północ, a grań Żabiego Konia na południe.

Wejścia na Żabią Przełęcz Wyżnią wiążą się na ogół z podjęciem prób zdobycia Żabiego Konia. Widok z przełęczy jest ograniczony.

Historia zdobycia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VII. Żabia Przełęcz Wyżnia – Żabia Czuba. Warszawa: Sport i Turystyka, 1954.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.