Biały Kopiniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Biały Kopiniak
Ilustracja
Biały Kopiniak na prawo od zaznaczonego Białego Karbika
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Biały Kopiniak
Biały Kopiniak
Ziemia49°13′19,4″N 20°12′38,5″E/49,222056 20,210694

Biały Kopiniak (słow. Biela kôpka[1]) – niewybitna turnia w słowackiej części Tatr Wysokich, położona w grani głównej Tatr. Znajduje się w Koperszadzkiej Grani, północno-wschodniej grani Jagnięcego Szczytu. Od piramidy szczytowej masywu na południowym zachodzie oddziela go Biały Karbik, natomiast od Białej Czuby na północnym wschodzie jest oddzielony Wyżnią Białą Przełączką[2].

Stoki północno-zachodnie opadają z Białego Kopiniaka do Jagnięcego Kotła w Dolinie Skoruszowej i należą do lewej części północnej ściany Jagnięcego Szczytu. W górnej części są dość łagodne i trawiasto-piarżysto-skaliste, w dolnej podcięte urwistymi skałami. Stoki południowo-wschodnie zbiegają zaś do Doliny Białych Stawów, w kierunku szerokiego trawiastego zachodu. Są prawą częścią północno-wschodniej ściany Jagnięcego Szczytu[2].

Na Biały Kopiniak, podobnie jak na inne obiekty w Koperszadzkiej Grani, nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne. Najdogodniejsze drogi dla taterników wiodą na szczyt z sąsiednich przełęczy i są łatwe (0+ w skali UIAA)[2].

Pierwsze pewne wejścia:

Być może już wiele wcześniej granią przez Biały Karbik schodzili 9 sierpnia 1793 r. z Jagnięcego Szczytu Robert Townson i przewodnik Hans Gross[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Endre Futó: Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2014-01-18].
  2. a b c d Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXIV. Czerwona Turnia – Przełęcz pod Kopą. Warszawa: Sport i Turystyka, 1984, s. 141, 172–175. ISBN 83-217-2472-8.