Kołowa Przełęcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kołowa Przełęcz
Ilustracja
Otoczenie Doliny Jastrzębiej. Kołowa Przełęcz na prawym brzegu zdjęcia
Państwo  Słowacja
Wysokość 2090 m n.p.m.
Pasmo Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty Czerwona Turnia, Mały Jagnięcy Kopiniak
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Kołowa Przełęcz
Kołowa Przełęcz
Ziemia49°12′56,4″N 20°12′16,9″E/49,215667 20,204694

Kołowa Przełęcz (słow. Kolové sedlo, niem. Pflockseejoch, węg. Karó-tavi-hágó[1]) – szeroka przełęcz w słowackiej części Tatr Wysokich, położona na wysokości 2090[2] lub 2092[3][4] m. Jest najniższym zagłębieniem grani głównej na jej odcinku pomiędzy Czerwoną Turnią w masywie Kołowego Szczytu na południowym zachodzie a Jagnięcym Szczytem na północnym wschodzie[3].

Powyżej Kołowej Przełęczy w południowo-zachodniej grani Jagnięcego Szczytu, nazywanej także Granią Townsona, znajdują się kolejno:

Z kolei w grani opadającej od uskoku w północno-wschodniej grani Czerwonej Turni wyróżnia się jeszcze jedną przełączkę: Czerwoną Szczerbinę[3].

Widok z Jagnięcego Szczytu

Po zachodniej stronie przełęczy położone jest Bździochowe Korycisko (Kotlinka pod Kolovým sedlom) będące odgałęzieniem Doliny Kołowej (Kolová dolina), a po wschodniej – Dolina Jagnięca (Červená dolina), odnoga Doliny Zielonej Kieżmarskiej[2]. Od strony Doliny Kołowej pod najniższy punkt Kołowej Przełęczy prowadzi trawiasta półka. Do Doliny Jagnięcej stoki opadają z siodła natomiast kruche urwiska[3].

Na przełęcz nie wyprowadza żaden szlak turystyczny, natomiast przez położony ok. 30 m wyżej Kołowy Przechód wiedzie żółto znakowany szlak turystyczny ze schroniska nad Zielonym Stawem Kieżmarskim przez Dolinę Jagnięcą na Jagnięcy Szczyt[4]. Przejście przez Kołową Przełęcz i Kołowy Przechód jest najłatwiejszym połączeniem Doliny Kołowej z Jagnięcą i było od dawna (zapewne już w połowie XVIII wieku) znane strzelcom z okolicznych miejscowości. Ponieważ z Doliny Kołowej bardziej dostępna jest Kołowa Przełęcz, a z Doliny Jagnięcej Kołowy Przechód, przejście wiedzie granią między nimi. Droga wprost od wschodu na Kołową Przełęcz jest częściowo dość trudna (II w skali UIAA) i prowadzi w niebezpiecznym terenie[3].

Pierwsze znane wejścia na Kołową Przełęcz:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 124. ISBN 83-909352-2-8.
  3. a b c d e f Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXIV. Czerwona Turnia – Przełęcz pod Kopą. Warszawa: Sport i Turystyka, 1984, s. 15–17, 116–122. ISBN 83-217-2472-8.
  4. a b Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. VI. Latchorzew: Trawers, 2008, s. 120. ISBN 978-83-60078-05-1.
  5. Endre Futó: Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2014-01-02].