Przełęcz nad Wrotami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przełęcz nad Wrotami
Ilustracja
Od lewej: Przełęcz nad Wrotami, Kopa nad Wrotami i Wrota Chałubińskiego
Państwo  Polska
 Słowacja
Wysokość ok. 2055 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry Wysokie
Sąsiednie szczyty Kopa nad Wrotami, Ciemnosmreczyńska Turnia
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Przełęcz nad Wrotami
Przełęcz nad Wrotami
Ziemia49°11′27,2″N 20°02′48,2″E/49,190889 20,046722

Przełęcz nad Wrotami (słow. Sedlo nad Chałubińského bránou, niem. Chałubiński-Sattel, węg. Felső-Chałubiński-kapu[1]) – położona na wysokości około 2055 m przełęcz w grani głównej Tatr pomiędzy Turniczką Chałubińskiego (ok. 2065 m) a Ciemnosmreczyńską Turnią (2142 m). Jeszcze do niedawna była opisywana jako przełęcz dwusiodłowa (Wyżnia i Niżnia Przełęcz nad Wrotami). W 2001 r. Władysław Cywiński w 8 tomie szczegółowego przewodnika Tatry nadał siodłu wschodniemu nazwę Szczerbina nad Wrotami i od tego czasu Przełęcz nad Wrotami jest jednosiodłowa[2] .

Na południe, do Doliny Ciemnosmreczyńskiej z przełęczy opada żleb. Na północną stronę, do Doliny za Mnichem trawiasto-skalista ściana[2].

Pierwszego wejścia na przełęcz od strony Doliny za Mnichem dokonał Jan Alfred Szczepański 20 lipca 1936 r., zimą powtórzyli to Tadeusz Orłowski i Maciej Zajączkowski 24 marca 1937 r. Wcześniej przełęcz była odwiedzana przy przechodzeniu grani[3].

Widok z północnego wschodu

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [dostęp 2019-05-13] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24].
  2. a b Władysław Cywiński, Tatry. Przewodnik szczegółowy. Tom 8. Cubryna, Poronin: Wyd. Górskie, 2001, ​ISBN 83-7104-026-1
  3. Witold Henryk Paryski, Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IV. Walentkowa Przełęcz – Przełączka pod Zadnim Mnichem, Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1951