Przełęcz nad Wrotami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przełęcz nad Wrotami
Ilustracja
Po lewej stronie dwusiodłowa Przełęcz nad Wrotami, dalej Kopa nad Wrotami i Wrota Chałubińskiego
Państwo  Polska
 Słowacja
Wysokość ok. 2055 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry Wysokie
Sąsiednie szczyty Kopa nad Wrotami, Ciemnosmreczyńska Turnia
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Przełęcz nad Wrotami
Przełęcz nad Wrotami
Ziemia49°11′27,2″N 20°02′47,5″E/49,190889 20,046528

Przełęcz nad Wrotami, Niżnia Przełęcz nad Wrotami (słow. Sedlo nad Chałubińského bránou, ok. 2055 m n.p.m.) – przełęcz w grani głównej Tatr Wysokich, pomiędzy Kopą nad Wrotami a Ciemnosmreczyńską Turnią, w północno-zachodniej grani tej drugiej.

Niżnia Przełęcz nad Wrotami jest jedną z dwóch tworzących wspólnie Przełęcz nad Wrotami. Drugim siodłem jest położona dalej na wschodzie Wyżnia Przełęcz nad Wrotami, oddzielona szeroką Turnią nad Wrotami. Obie przełęcze są niedostępne dla turystów. Ich nazwa pochodzi od Wrót Chałubińskiego.

Pierwszego wejścia na przełęcz od strony Doliny za Mnichem dokonał Jan Alfred Szczepański 20 lipca 1936 r., zimą powtórzyli to Tadeusz Orłowski i Maciej Zajączkowski 24 marca 1937 r. Wcześniej przełęcz była odwiedzana przy przechodzeniu grani[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IV. Walentkowa Przełęcz – Przełączka pod Zadnim Mnichem. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1951, s. 159–162.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  2. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2004. ISBN 83-915-737-9-6.