Żłobisty Szczyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Żłobisty Szczyt
Ilustracja
Widok z Doliny Litworowej
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2426 m n.p.m.
Pierwsze wejście K. Jordán, M. Lavallé
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Żłobisty Szczyt
Żłobisty Szczyt
Ziemia49°10′13″N 20°06′28″E/49,170278 20,107778
Widok z podejścia na Przełęcz pod Osterwą

Żłobisty Szczyt (słow. Zlobivá, niem. Martaspitze, węg. Márta-csúcs) – trójwierzchołkowy, wznoszący się na 2426 m n.p.m. szczyt w głównej grani słowackich Tatr Wysokich.

Znajduje się pomiędzy Rumanowym Szczytem (Rumanov štít), od którego oddzielają go Wyżnia Żłobista Przełączka (Vyšná Zlobná štrbina, ok. 2375 m) i Żłobiste Czuby (Zlobné zuby), a Zachodnim Szczytem Żelaznych Wrót (Západný železný štít), od którego oddzielony jest Niżnią Żłobistą Przełączką (Nižná zlobná štrbina).

Żłobisty Szczyt ma trzy wierzchołki, którymi są:

  • północno-zachodni, najwyższy,
  • środkowy – Żłobista Turnia (słow. Wachterova veža, niem. Wachterturm, węg. Wachtertorony),
  • południowo-wschodni – Żłobista Kopa (Zlobná kopa).

Pomiędzy głównym wierzchołkiem a Żłobistą Turnią położona jest Wyżnia Żłobista Ławka (Vyšná zlobná lávka), tę z kolei od Żłobistej Kopy oddziela szersza Niżnia Żłobista Ławka (Nižná zlobná lávka). W grani na południowy wschód od Żłobistej Kopy znajdują się jeszcze Pośrednia Żłobista Przełączka (Prostredná zlobná štrbina) i Mała Żłobista Kopka (Zlobná kôpka). Od Żłobistych Czub z kolei główny wierzchołek oddzielony jest Żłobistymi Wrótkami (Zlobná bránka)[1][2].

Trójwierzchołkowy Żłobisty Szczyt góruje od wschodu nad Doliną Złomisk (Zlomisková dolina), a dokładniej nad jej częścią, Dolinką Rumanową (Rumanova dolinka), należącą do systemu Doliny Mięguszowieckiej (Mengusovská dolina), oraz od zachodu nad Doliną Kaczą (Kačacia dolina), należącą do systemu Doliny Białej Wody (Bielovodská dolina).

Pierwsze wejścia:

Dawniej Żłobisty Szczyt był popularny wśród taterników, wchodzono na niego najczęściej od Doliny Złomisk.

Nazwa szczytu pochodzi od ludowej nazwy Żłoby, jaką określano żleby znajdujące się pod tym szczytem od strony Doliny Kaczej. Największy z nich nazywa się obecnie Kaczym Żlebem. Nazwę węgierską i niemiecką (a początkowo również polską Szczyt Marty) utworzył Károly Jordán od imienia współzdobywczyni tego szczytu – Marthe Lavallé, jego późniejszej żony. Obecną polską nazwę szczytu wprowadził Stanisław Eljasz-Radzikowski w 1907 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część X. Rumanowa Przełęcz – Wschodnie Żelazne Wrota. Warszawa: Sport i Turystyka, 1962, s. 132-145.
  2. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2009-09-28].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6.
  3. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.
  4. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005. ISBN 83-909352-2-8.