Zachodnia Rumanowa Przełęcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zachodnia Rumanowa Przełęcz
Ilustracja
Widok ze Żłobistego Szczytu. Zachodnia Rumanowa Przełęcz wśród opisanych obiektów
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty Wysoka, Zachodnia Rumanowa Czuba
Data zdobycia 6 lipca 1904 r.
Pierwsze wejście E. Dubke, J. Breuer, J. Franz
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Zachodnia Rumanowa Przełęcz
Zachodnia Rumanowa Przełęcz
Ziemia49°10′23,9″N 20°05′48,0″E/49,173306 20,096667

Zachodnia Rumanowa Przełęcz (słow. Západné Rumanovo sedlo) – najbardziej wysunięte na zachód z trzech siodeł tworzących szeroką Rumanową Przełęcz, oddzielającą od siebie masywy Wysokiej i Ganku w słowackich Tatrach Wysokich. Jest położone w głównej grani Tatr, między dolnym uskokiem północno-wschodniej grani Wysokiej a Zachodnią Rumanową Czubą – jedną z dwóch Rumanowych Czub[1].

Pozostałymi wcięciami tworzącymi Rumanową Przełęcz są Pośrednia Rumanowa Przełęcz i Wschodnia Rumanowa Przełęcz[1]. Obecnie wszystkie trzy są traktowane jako oddzielne przełęcze. Najniżej położona jest Wschodnia Rumanowa Przełęcz i to ona dawniej nazywana była Rumanową Przełęczą[2].

Na przełęcz nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny, natomiast dla taterników stanowi ona najlepszy dostęp do północno-wschodniej grani Wysokiej. Ku północy z Zachodniej Rumanowej Przełęczy opada do Doliny Ciężkiej stroma depresja, mająca od góry do dołu kolejno charakter żlebu, rynny i komina. Od południa natomiast grań z przełęczą ogranicza Dolinkę Rumanową (Rumanova dolinka), opada ku niej wybitna rynna[1]. Od Dolinki Rumanowej pochodzi nazwa Rumanowej Przełęczy[2].

Słowacy grań między Wysoką a Bartkową Turnią w masywie Ganku wraz z Zachodnią Rumanową Przełęczą nazywają Rumanov hrebeň[3].

Pierwsi na Zachodniej Rumanowej Przełęczy byli Ernst Dubke z przewodnikami Johannem Breuerem i Johannem Franzem seniorem 6 lipca 1904 r.[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część X. Rumanowa Przełęcz – Wschodnie Żelazne Wrota. Warszawa: Sport i Turystyka, 1962, s. 47–48.
  2. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  3. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 67. ISBN 83-01-13184-5.