Gankowa Przełęcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gankowa Przełęcz
Ilustracja
Gankowa Przełęcz między Gankiem a Rumanowym Szczytem
Państwo  Słowacja
Wysokość ok. 2388 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry Wysokie
Sąsiednie szczyty Ganek, Rumanowy Szczyt
Data zdobycia 7 lipca 1877 r.
Pierwsze wejście L. Świerz, J. Wala
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Gankowa Przełęcz
Gankowa Przełęcz
Ziemia49°10′28,3″N 20°06′15,9″E/49,174528 20,104417

Gankowa Przełęcz (słow. Ganková štrbina, Štrbina Ganku, niem. Ganekscharte, węg. Ganek-rés, ok. 2388 m n.p.m.[1]) – przełęcz w głównej grani Tatr, pomiędzy Gankiem (Gánok, 2462 m n.p.m.) a północno-zachodnim wierzchołkiem Rumanowego Szczytu (Rumanov štít, 2428 m n.p.m.)[2][3].

Północno-wschodnie zbocza z przełęczy opadają do Doliny Kaczej (górnego piętra Doliny Białej Wody) stromym żlebem, zaś południowo-zachodnie do Dolinki Rumanowej, odnogi Doliny Złomisk[3].

Przełęcz ma dwa siodła – główne północno-zachodnie i południowo-wschodnie. Przejście między nimi po stronie Dolinki Rumanowej jest łatwe[4].

Nazwa przełęczy pochodzi od sąsiedniego szczytu Ganku. Na szczyt ten z Doliny Złomisk przez przełęcz prowadzi jedyna stosunkowo łatwa droga, ale w rejonie tym nie znajduje się żaden znakowany szlak turystyczny. W żlebie z Doliny Kaczej w sierpniu 1949 r. zginęli taternicy Andrzej Nunberg i Jerzy Woźniak[1].

Pierwsze wejścia na przełęcz:

11 sierpnia 1895 r. z Gankowej Przełęczy pierwszego wejścia na szczyt Ganku dokonali Władysław Kleczyński z przewodnikiem Klimkiem Bachledą.[5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 68. ISBN 83-01-13184-5.
  3. a b Tomasz Nodzyński, Marta Cobel-Tokarska: Tatry Wysokie i Bielskie: polskie i słowackie. Warszawa: ExpressMap, 2007. ISBN 978-83-60120-88-0.
  4. a b Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część X. Rumanowa Przełęcz – Wschodnie Żelazne Wrota. Warszawa: Sport i Turystyka, 1962, s. 106-107.
  5. Bohuš Ivan: Rozprávanie o tatranských štítoch VIII. Ganek, w: "Krásy Slovenska" R. LV, nr 8/78, s. 356-359