Wyżnie Baranie Wrótka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wyżnie Baranie Wrótka
Ilustracja
Wyżnie Baranie Wrótka wśród podpisanych obiektów
Państwo  Słowacja
Pasmo Karpaty, Tatry
Sąsiednie szczyty Barani Kopiniaczek, Niżni Barani Zwornik
Data zdobycia 27 sierpnia 1907 r.
Pierwsze wejście Z. Klemensiewicz, R. Kordys
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Wyżnie Baranie Wrótka
Wyżnie Baranie Wrótka
Ziemia49°12′11,2″N 20°11′34,6″E/49,203111 20,192944

Wyżnie Baranie Wrótka (słow. Vyšné baranie vrátka[1]) – przełęcz w słowackiej części Tatr Wysokich, położona w ich grani głównej. Znajduje się w długiej północno-zachodniej grani Baranich Rogów i oddziela od siebie Baraniego Kopiniaczka na południowym zachodzie i Niżni Barani Zwornik na północnym wschodzie[2].

Przełęcz jest wyłączona z ruchu turystycznego. Północne stoki opadają z niej do Śnieżnego Bańdziocha – górnego piętra Doliny Czarnej Jaworowej, południowe natomiast zbiegają do Baranich Pól w Dolinie Pięciu Stawów Spiskich[3]. Możliwe drogi dla taterników prowadzą na Wyżnie Baranie Wrótka od północnego wschodu z Wyżniej Baraniej Szczerbiny w sąsiedniej Baraniej Grani oraz od południa przez Baranie Pola i dalej stromą rynną[2].

Pierwsze wejścia (przy przejściu granią):

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 405. ISBN 83-01-13184-5.
  2. a b c Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XX. Baranie Rogi – Durny Szczyt. Warszawa: Sport i Turystyka, 1976, s. 6–7.
  3. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 124. ISBN 83-909352-2-8.