Żabia Przełęcz Mięguszowiecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Żabia Przełęcz Mięguszowiecka
Ilustracja
Żabia Przełęcz Mięguszowiecka i Wołowy Grzbiet aż do Czarnostawiańskiej Przełęczy. Widok z Buli pod Rysami
Państwo  Polska
 Słowacja
Wysokość 2315 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry Wysokie
Sąsiednie szczyty Wołowa Turnia, Żabia Turnia Mięguszowiecka
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Żabia Przełęcz Mięguszowiecka
Żabia Przełęcz Mięguszowiecka
Ziemia49°10′43,3″N 20°04′35,2″E/49,178694 20,076444

Żabia Przełęcz Mięguszowiecka (słow. Východná volia štrbina, niem. Östliche Ochsenrückenscharte, węg. Keleti-Ōkörhát-csorba[1], 2315 m n.p.m.) – przełęcz w głównej grani Tatr usytuowana pomiędzy Żabią Turnią Mięguszowiecką (Žabia veža, 2236 m n.p.m.) a Wołową Turnią (Volia veža, 2360 m n.p.m.).

Przełęcz ta, podobnie jak sąsiadujące z nią szczyty, należy do Wołowego Grzbietu (Volí chrbát), który oddziela od siebie doliny: Rybiego Potoku i Żabią Mięguszowiecką (Žabia dolina mengusovská).

Przełęcz wzięła swoją nazwę od Żabiej Turni Mięguszowieckiej[2].

Historia zdobycia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze odnotowane wejścia na przełęcz związane są z zejściami z Żabiej Turni Mięguszowieckiej (po przejściu Wołowego Grzbietu):

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VI. Cubryna – Żabia Turnia Mięguszowiecka. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1952.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  2. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2004. ISBN 83-915-737-9-6.
Od lewej: Żabia Przełęcz, Żabi Koń, Żabia Turnia Mięguszowiecka, Wołowa Turnia