Baranie Czuby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Baranie Czuby
Baranie Czuby wśród podpisanych obiektów
Baranie Czuby wśród podpisanych obiektów
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Pierwsze wejście 27 sierpnia 1907 r.
Z. Klemensiewicz, R. Kordys
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Baranie Czuby
Baranie Czuby
Ziemia49°12′09,9″N 20°11′28,6″E/49,202750 20,191278

Baranie Czuby (słow. Baranie hrby[1]) – postrzępiony odcinek grani w słowackiej części Tatr Wysokich. Znajduje się w ich grani głównej, w północno-zachodniej grani masywu Baranich Rogów. Od Śnieżnego Mniszka w masywie Śnieżnego Szczytu na zachodzie oddziela go Śnieżna Przełęcz, z kolei na wschodzie graniczy z Baranim Kopiniaczkiem, oddzielonym Pośrednimi Baranimi Wrótkami[1]. Grań składa się tutaj z licznych drobnych skalnych zębów. Mniej więcej w połowie Baranich Czub położone są Niżnie Baranie Wrótka – wybitna przełęcz o prostokątnym kształcie[2].

Południowe stoki opadają z Baranich Czub do Baranich Pól w Dolinie Pięciu Stawów Spiskich, natomiast północne zbiegają do Śnieżnego Bańdziocha – górnego piętra Doliny Czarnej Jaworowej[3]. Baranie Czuby są wyłączone z ruchu turystycznego. Najdogodniejsza droga dla taterników prowadzi na nie granią od Śnieżnej Przełęczy[2].

Pierwsze wejścia:

Przypisy

  1. a b Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 405. ISBN 83-01-13184-5.
  2. a b c Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XX. Baranie Rogi – Durny Szczyt. Warszawa: Sport i Turystyka, 1976, s. 5.
  3. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 124. ISBN 83-909352-2-8.