Barania Kazalnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Barania Kazalnica
Ilustracja
Barania Kazalnica wśród podpisanych obiektów
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Pierwsze wejście przed 17 września 1867 r.
Józef Stolarczyk, Ambroży Reformat i przewodnicy
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Barania Kazalnica
Barania Kazalnica
Ziemia49°12′12,1″N 20°11′51,0″E/49,203361 20,197500

Barania Kazalnica (słow. Barania kazateľnica[1]) – turnia w słowackiej części Tatr Wysokich, położona w ich grani głównej, w masywie Baranich Rogów. Od południa graniczy z Wyżnim Baranim Zwornikiem, zaś od strony północnej z Przełęczą Stolarczyka, tuż ponad którą się znajduje. Na szczyt nie prowadzą żadne szlaki turystyczne[2].

Zachodnie stoki Baraniej Kazalnicy opadają do Baraniego Bańdziocha – górnego piętra Doliny Czarnej Jaworowej[3]. Dla taterników najciekawsza jest wschodnia ściana turni, opadająca do Baraniej Kotliny, najwyższej części Doliny Dzikiej[2][3]. Sama turnia nie znajduje się dokładnie w osi grani głównej[4]. Najdogodniejsza droga prowadzi na nią od strony Przełęczy Stolarczyka[2].

Pierwsze wejścia:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Endre Futó: Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2013-07-29].
  2. a b c d Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XX. Baranie Rogi – Durny Szczyt. Warszawa: Sport i Turystyka, 1976, s. 27–30.
  3. a b Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 124. ISBN 83-909352-2-8.
  4. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 405. ISBN 83-01-13184-5.