Pośrednie Baranie Wrótka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pośrednie Baranie Wrótka
Ilustracja
Pośrednie Baranie Wrótka wśród podpisanych obiektów
Państwo  Słowacja
Pasmo Karpaty, Tatry
Sąsiednie szczyty Baranie Czuby, Barani Kopiniaczek
Data zdobycia 27 sierpnia 1907 r.
Pierwsze wejście Z. Klemensiewicz, R. Kordys
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Pośrednie Baranie Wrótka
Pośrednie Baranie Wrótka
Ziemia49°12′10,6″N 20°11′32,3″E/49,202944 20,192306

Pośrednie Baranie Wrótka (słow. Prostredné baranie vrátka[1]) – przełęcz w słowackiej części Tatr Wysokich, położona w ich grani głównej. Znajduje się w długiej północno-zachodniej grani Baranich Rogów i oddziela od siebie Baranie Czuby na południowym zachodzie i Baraniego Kopiniaczka na północnym wschodzie[2].

Przełęcz jest wyłączona z ruchu turystycznego. Północne stoki opadają z niej do Śnieżnego Bańdziocha – górnego piętra Doliny Czarnej Jaworowej, południowe natomiast zbiegają do Baranich Pól w Dolinie Pięciu Stawów Spiskich[3]. Przez Baranie Pola i rynną opadającą z siodła prowadzi na nie łatwa droga dla taterników, znana od dawna[2].

Pierwsze wejścia (przy przejściu granią):

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 405. ISBN 83-01-13184-5.
  2. a b c Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XX. Baranie Rogi – Durny Szczyt. Warszawa: Sport i Turystyka, 1976, s. 5–6.
  3. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 124. ISBN 83-909352-2-8.