Pośrednia Turnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pośrednia Turnia
Szczyt Pośredniej Turni – widok ze Świnickiej Przełęczy
Szczyt Pośredniej Turni – widok ze Świnickiej Przełęczy
Państwo  Polska
 Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2128 m n.p.m.
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Pośrednia Turnia
Pośrednia Turnia
Ziemia49°13′19,86″N 20°00′04,50″E/49,222183 20,001250

Pośrednia Turnia (słow. Prostredná kopa, niem. Mittlerer Turm, węg. Középső-torony[1], 2128 m n.p.m.) – drugi od zachodu szczyt Tatr Wysokich, leżący w grani głównej Tatr, pomiędzy Skrajną Turnią (oddzielony od niej Skrajną Przełęczą o wysokości 2071 m n.p.m.), a Świnicą, od której oddzielony jest Świnicką Przełęczą[2].

Zbudowany jest z granitoidów[3]. Przez szczyty te i przełęcze przebiega granica polsko-słowacka. Po stronie słowackiej pokryte złomem kamiennym zbocza Pośredniej Turni opadają do Doliny Walentkowej, po stronie polskiej do Doliny Gąsienicowej. Od strony Doliny Gąsienicowej zbocza części wierzchołkowej są strome, przecięte żlebem tworzącym u podstawy duży stożek piargowy[2].

Z rzadkich roślin występuje na Pośredniej Turni ukwap karpacki – gatunek w Polsce występujący tylko w Tatrach i to na nielicznych stanowiskach[4].

Na szczyt od dawna wchodzili koziarze. Prawdopodobnie był na nim ok. 1805 r. Stanisław Staszic, na pewno zaś 3 sierpnia 1841 r. Ludwik Zejszner z towarzyszami. Pierwsze zanotowane wejście zimą: Mychajło Bojczuk i Mariusz Zaruski w 1904 r.[5]

Szlaki turystyczne[edytuj]

szlak turystyczny czerwony – czerwony biegnący główną granią z Kasprowego Wierchu na Świnicę. Nie wyprowadza on jednak na jej szczyt, lecz prowadzi w poprzek, południowymi zboczami, po słowackiej stronie. Rozległe widoki na Tatry Wysokie, Zachodnie i Dolinę Cichą. Czas przejścia z Kasprowego Wierchu na Świnicę: 1:40 h, ↓ 1:20 h[6].

Przypisy

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.
  3. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
  4. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  5. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część I. Liliowe – Mały Kościelec. Warszawa: Sport i Turystyka, 1951.
  6. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.
Widok na Pośrednią Turnię z Kościelca
Widok z czerwonego szlaku biegnącego granią główną. W głębi Świnica
Widok z drogi z Murowańca na Kasprowy Wierch. Pośrednia Turnia w środku