Pośrednia Papirusowa Przełączka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pośrednia Papirusowa Przełączka
Ilustracja
Pośrednia Papirusowa Przełączka wśród podpisanych obiektów
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty Pośrednia Papirusowa Turnia, Wielka Papirusowa Turnia
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Pośrednia Papirusowa Przełączka
Pośrednia Papirusowa Przełączka
Ziemia49°12′17,6″N 20°12′00,3″E/49,204889 20,200083

Pośrednia Papirusowa Przełączka (słow. Vyšná Papirusova štrbina) – przełęcz znajdująca się w grani głównej Tatr Wysokich w ich słowackiej części. Oddziela od siebie dwie z trzech Papirusowych Turni: Pośrednią Papirusową Turnię na południowym zachodzie i Wielką Papirusową Turnię na północnym wschodzie[1].

Od strony południowo-zachodniej pod turnią znajduje się Barania Kotlina – górne piętro Doliny Dzikiej. Ściany opadające do niej są urwiste. Pod nimi biegnie Pośrednia Papirusowa Drabina – fragment wybitnego zachodu, jakim jest Papirusowa Drabina. Pod nią z kolei położone są Papirusowe Spady – urwisko opadające w stronę doliny. Do Czarnego Bańdziocha[2] w górnych partiach Dolinie Czarnej Jaworowej zbiega natomiast w tym rejonie Szymkowy Żleb, ponad którym wyrastają bloki szczytowe Pośredniej i Wielkiej Papirusowej Turni[1].

Na siodło Pośredniej Papirusowej Przełączki nie wiodą żadne znakowane szlaki turystyczne, jest dostępna jedynie dla taterników. Najdogodniejsza droga prowadzi na nie z Przełęczy Stolarczyka od południowego zachodu, z obejściem Małej i Pośredniej Papirusowej Turni[1].

Pośrednia Papirusowa Przełączka zwana była dawniej Wyżnią Papirusową Przełączką[1].

Pierwsze wejścia (przy przejściu granią):

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXIII. Przełęcz Stolarczyka – Modra Ławka. Warszawa: Sport i Turystyka, 1983, s. 104–112. ISBN 83-217-2472-8.
  2. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 124. ISBN 83-909352-2-8.